Zintuigen: jouw wereld.

[Verwijderd]

Mijn bewijs voor meer dan 5 zintuigen... of toch niet?

Je wordt geblinddoekt in een ruimte gebracht...

Het licht wordt uitgedaan. Je ziet niets meer. Je bent in een volledig donkere ruimte. Omdat je niks ziet, zou je in eerste instantie denken dat je waar dan ook heen kan lopen. Dat probeer je, maar je loopt al snel ergens tegen aan. Dat voel je. Stel je neemt nu ook het gevoel (incl lichamelijke pijn) weg. Je zou constant tegen dingen aan kunnen lopen, maar volgens jouw waarneming gebeurd er totaal niks. Oke, je zou een object kunnen omstoten en een geluid horen. Neem nu ook het gehoor weg en dat neem je ook niet meer waar. Het schijnt dat je nergens invloed op hebt. Wat je ook doet, je denkt dat er niks bebeurd. Na een tijd geexperimenteerd te hebben in die ruimte moet je je behoeften doen. Je besluit het gewoon maar te doen op de plek waar je op dat moment bent. Ah! Je ruikt wat! Neem nu ook de geur weg en je kunt er nog altijd aan proeven... Neem ten slotte ook het proeven weg en dan...

Toch weet je waarschijnlijk nog dat je bestaat. Hoe kan dit? Bewustzijn? Is dit een ander zintuig? (Ik zeg niet het 6e omdat het dan net lijkt alsof er niet nog meer kunnen zijn...)

Of zou je denken dat je niet meer bestaat? Zouden andere zintuigen zich openbaren? Wat voor wereld is dit eigenlijk?

Meer dingen die je zou kunnen afvragen zijn:

Is de ruimte in jouw ervaringswereld dan oneindig groot? Is dit dan ook het bewijs dat een oneindig grootte ruimte relatief is? Dus ook het heelal?

Is deze wereld voor jouw veel anders dan wanneer je slaapt? Wanneer dromen in je slaap het 'zoveelste' zintuig zou zijn, zou dit zintuig zich nu aan je openbaren? Zou je in een wereld van voorspellingen, deja vu's en nog meer gaan leven? Je nieuwe wereld?

Ik kan nog zo veel meer bedenken... maar praten jullie er nu maar eens op los. Ik ben zeer benieuwd naar wat jullie denken.

[ Voor 3% gewijzigd door Verwijderd op 09-05-2005 21:15 ]

[Verwijderd]

Ik ben wel vergeten dat je na een tijd moe zult worden, of voel je dit niet? Geestelijk moe dan? Weer een ander zintuig? Zo kun je dus wel een beetje tijd ervaren...

[Verwijderd]

Zonder voelen zouden wij niet kunnen bestaan lijkt mij .. Als je tegen iets aanloopt móet je dat wel in je lichaam voelen, door de zenuwen en botten enzo.
Tenminste; ik vind dit een moeilijk onderwerp, maar dat lijkt mij

[André]

Ik denk dat je onderscheid moet maken tussen lichamelijke zintuigen en geestelijke zintuigen. Moeheid is geestelijk en kwaad zijn ook, ik denk dat je wel 100'en geestelijke zintuigen hebt maar maar 5 lichamelijke.

[sdomburg]

De ergonomie onderscheidt de volgende groepen zintuigen:

• Kinesthesie
• Interoceptie
• Vestibulair
• Chemisch
• Mechanisch
• Electromagnetisch

Waarbij onder interoceptie receptoren voor druk pH etc. vallen, spoeltjes in spieren pezen en gewrichten voor de stand spanning kracht etc. onder kinesthesie, druk pijn warmte etc. onder huidzin, smaak etc. onder chemisch, gehoor etc. onder mechanisch en gezichtsvermogen etc. onder elektromagnetisch vallen.

Dus ja, je merkt het verschil tussen liggen en staan, de stand van je spieren, warmte en kou en weet daarom dat je bestaat.

[ Voor 34% gewijzigd door sdomburg op 10-05-2005 00:59 ]

[Spits]

Als je al deze zintuigen zou wegnemen zou je niet kunnen blijven leven. Je kan bijvoorbeeld jezelf niet meer in (letterlijk) evenwicht houden, je zou dus niet kunnen lopen. Veel regulerende processen om je intern milieu constant te houden werken ook niet meer. Je zou dus sterven.

[Verwijderd]

Ik neem aan dat het wegnemen van 'gevoel' de stervende factor is dan. Neem dan aan dat je niks voelt, maar dat alle lichamelijke processen blijven functioneren. Je voelt immers ook niet je organen tegen elkaar zitten. Ademen doen we ook vanzelf.

Neem dus aan dat je wel in leven blijft.

[ Voor 20% gewijzigd door Verwijderd op 09-05-2005 22:22 ]

[Spits]

Maar onze, adem, hartslag, bloeddruk enz worden aangepast op de signalen die verschillende receptoren (zintuigcellen) in ons lichaam afgeven. Als dit wegvalt blijf je niet lang leven.

[Verwijderd]

Dat is meer een vorm van onderbewust waarnemen. Je bent niet de hele tijd daar mee bezig toch? Laten we het gevoel om dingen te betasten scheiden daarvan.

[sdomburg]

Verwijderd schreef op maandag 09 mei 2005 @ 22:29:
Dat is meer een vorm van onderbewust waarnemen. Je bent niet de hele tijd daar mee bezig toch? Laten we het gevoel om dingen te betasten scheiden daarvan.

Er zijn veel zaken die zowel onderbewust als bewust plaats vinden. Warmte bijvoorbeeld. Als je het gevoel voor warmte en kou weg zou nemen zou je oververhit/onderkoelt raken.

Je zult echt enkele elementaire zintuigen moeten hebben om te kunnen leven. Zelfs eencelligen hebben dat.

[Confusion]

In één van de boeken van de neuroloog Oliver Sacks staat een verhaal over een vrouw die het zintuig verloren heeft dat je in staat stelt je eigen lichaam te voelen. Zij moest letterlijk naar haar voeten kijken kijken om te weten waar ze waren; een arm die ze achter haar hoofd deed was uit het bestaan verdwenen.

Dus ja, er zijn meer dan vijf zintuigen, zoals het evenwichtsorgaan, het vermogen te weten waar je lichaamsdelen uithangen en bijvoorbeeld het vermogen tot introspectie: het vermogen na te gaan wat je denkt. De vijf 'standaard' zintuigen brengen ons in contact met de buitenwereld, waarbij bovendien het 'tastzintuig', zoals sdomburg al heeft aangegeven, heel wat complexer is dan het op het eerste gezicht lijkt. De overige zintuigen vertellen ons iets over onszelf.

[0rbit]

Volgens mij is moeheid grotendeels een fysiologisch bepaald iets. Dat merk je vooral als je 200 km fietst als het 33 graden is.

[Mastermind]

Je stelling komt overeen met iemand die in coma ligt en kunstmatig in leven gehouden wordt. Is deze persoon bewust van zichzelf?

[MSalters]

Confusion schreef op dinsdag 10 mei 2005 @ 00:41:
In één van de boeken van de neuroloog Oliver Sacks staat een verhaal over een vrouw die het zintuig verloren heeft dat je in staat stelt je eigen lichaam te voelen. Zij moest letterlijk naar haar voeten kijken kijken om te weten waar ze waren; een arm die ze achter haar hoofd deed was uit het bestaan verdwenen.

Is dat een zintuig? Of een (zuivere) hersenfunctie? Zintuigen zijn in mijn optiek toch delen van het lichaam, aanwijsbare cellen. Zelfbewustzijn is dat niet en is daarmee zeker geen zintuig. Je ogen zijn heel erg aanwijsbaar en dus zeker een zintuig. Maar is dit soort kennis een functie van zenuwen in je arm of juist een soort gedachte?

Fantoompijn lijkt erop te wijzen dat de kennis van je ledematen in je hersenen besloten ligt. Gewone pijn is wel weer een gevolg van een zintuig, namelijk van de pijnzenuwen in je lichaam.

[Confusion]

MSalters schreef op dinsdag 10 mei 2005 @ 23:34:
Is dat een zintuig? Of een (zuivere) hersenfunctie? Zintuigen zijn in mijn optiek toch delen van het lichaam, aanwijsbare cellen.

Ik was de naam even vergeten, maar heb het net teruggevonden (ik dacht dat het niet makkelijk vindbaar zou zijn): proprioception. Over het algemeen wordt dat een zintuig genoemd, omdat het een vermogen tot het waarnemen van een specifiek iets is. Uiteindelijk is alles een hersenfunctie waarvoor zekere zenuwpaden bestaan om er informatie aan toe te voeren; dat is met de tastzin niet anders.

Zelfbewustzijn is dat niet en is daarmee zeker geen zintuig.

Ik zie geen reden waarom je voor een zintuig cellen aan zou moeten kunnen wijzen; dat kan je voor alle waarnemingen die je met de huid kan doen ook nauwelijks, om het maar niet over allerlei interne pijn en druksensoren te hebben. Daarnaast kan je misschien wel specifieke hersencentra toewijzen aan het zelfbewustzijn, waarmee je wel weer bepaalde cellen aan kan wijzen.

Fantoompijn lijkt erop te wijzen dat de kennis van je ledematen in je hersenen besloten ligt. Gewone pijn is wel weer een gevolg van een zintuig, namelijk van de pijnzenuwen in je lichaam.

Fantoompijn wordt volgens mij meestal geweten aan de afgesneden zenuweinden die 'rare' signalen afgeven waar de hersenen dan een soort pijn van maken?

[Acid_Burn]

Je moet eens zoeken naar een sensory deprivation tank. Dat komt denk ik het dichts in de buurt van wat jij bedoeld.

ff snel een linkje erbij gegoogled
http://float-tank.centauremt.com/

[AlPha.BeYoNdeR]

Ik had ooit nog eens ergens gelezen dat het 6e zintuig een soort van "aanwezigheid aanvoelen" is.

Het is volgens mij is een keer gemeten ofzo, dat mensen geblinddoekt werden.. en zo aan konden voellen of er iemand naar die persoon keek.

Kende ook verhalen van de moeder van m'n ex-vriendin die lag te slapen.. en ze voelde dat ze bekeken werd.. ze keek omhoog en zag een inbreker bij de deur staan.

Ik vind et maar vaag, maar dit is zeker iets om over na te denken

[pietvanvliet]

Volgens mij is in het voorbeeld dat de TS nu schetst de factor proeven niet echt van belang. Om te kunnen proeven heb je volgens mij een tastzintuig en een gevoel voor tast nodig. Anders kun je zonder hulp eenvoudigweg niets in je mond stoppen.

In dat licht vraag ik mij dan ook af of je lichamelijke zintuigen zou kunnen indelen in primaire en ondergeschikte (en dus anders dan de hierboven gegeven aanduidingen)

[sdomburg]

pietvanvliet schreef op woensdag 11 mei 2005 @ 13:51:
Volgens mij is in het voorbeeld dat de TS nu schetst de factor proeven niet echt van belang. Om te kunnen proeven heb je volgens mij een tastzintuig en een gevoel voor tast nodig. Anders kun je zonder hulp eenvoudigweg niets in je mond stoppen.

In dat licht vraag ik mij dan ook af of je lichamelijke zintuigen zou kunnen indelen in primaire en ondergeschikte (en dus anders dan de hierboven gegeven aanduidingen)

Met een willekeurig criterium kun je een willekeurige indeling maken. De truc is nou juist een indeling te maken op basis van criteria zodat er een nuttig eindresultaat ontstaat. Bij de indeling in primaire en secundaire zintuigen zie ik dat nut niet.