Tsja, ik hoop dat jullie medetweakers het me niet kwalijk zullen nemen als ik hier even mijn hart lucht...
Ik ben net (vanmorgen) teruggekomen van een 10-daagse vakantie op Phuket (Thailand), waar gisterenmiddag mijn Panasonic DMC-FZ10 gestolen is...
Met alles wat ik in mijn uitrusting had, en alle foto's van de afgelopen 3 dagen (zo-middag tm di-middag) - ik had nog ruimte voor 25 foto's op de teller (max res min compressie), dus ik schat dat ik zo'n 150 foto's kwijt ben.
Voor wie wil weten hoe eea gegaan is: ik ben aan de noordzijde van het zeer rustige (hotel-)strand gaan kijken bij de rotsen, krabbetjes fotograferen e.d. Mijn vrouw is daar gaan snorkelen. Ik heb op een gegeven moment mijn spullen op een plek gelegd op de rotsen, die voor zover ik kon zien praktisch alleen bereikbaar was via het water, en de rotsen zijn daar zeer scherp... Maw, je kan daar niet met schoenen naartoe, en ook niet snel wegrennen - dacht ik althans (de grote fout - hoe zeggen ze dat zo mooi in het Engels: assumption is the mother of all fsck-ups).
Daarbij had ik mijn cap schuin op de plastic tas gelegd waar mijn cam, short (met plm 1000 baht, ~25 euro, een goedkoop digitaal horloge en de hotelsleutels) en rayban zonnebril in had - zodat ik van afstand in het water zou kunnen zien of er iemand aan was geweest. Mijn vrouw is teruggegaan naar het hotelterras - achter het stand, vanwaar in principe mijn spullen ook zichtbaar waren. Toen ben ik wat gaan snorkelen.
Na zo'n 15 minuten had ik er genoeg van (ik had tussendoor wel af en toe mijn hoofd boven water, maar alles leek prima in orde), en onze hotelburen waren in de buurt aangekomen - zij op de rotsen, direct voor de plek waar mijn spullen lagen (schouderhoogte op een rots), hij in het water.
Ik heb haar nog wat beesten in het water aangewezen, en we hebben wat over koetjes en kalfjes gebabbeld. Na een paar minuten nam ik mijn spullen, en dacht, wat raar, die tas is wel erg licht....
Inderdaad - cameratas eruit, en uit mijn short was het geld verwijderd; de rayban, m'n horloge en de hotelsleutel waren er nog. En - alles had er nog zo gelegen als ik het had neergelegd.
Als eerste ben ik mijn vrouw gaan vragen of zij mijn spullen had meegenomen - onwaarschijnlijk, ze had minstens de hotelsleutel ook meegenomen. Inderdaad, zij was het niet.
Toen weer terug naar de plek des onheils, van het hoger gelegen restaurant/hotel bovenop die rotsen waren 2 obers aan het gebaren - zij hadden een persoon met (mijn) zwarte cameratas gezien, ... een beeld dat niet klopte, een 'inheems' persoon met een 'grote' cameratas. Ze waren extra alert omdat de dag ervoor bij 1 van hen geld van zijn scooter was gestolen (niet begrepen of hij dat ergens tussen/onder geklemd had of zo). De dader zag er volgens hen uit als een Thai of Burmees van rond de 30...
Hotelmanager gesproken, politie is geweest, ik moest ook nog bij het politiebureau langsgaan om aangifte te doen (weet eigenlijk niet of ik hiervoor verzekerd ben, maar ik baal nog het meest van de foto's van de laatste 3 dagen - ik was flink bezig, dus mijn vrouw heeft niet zoveel gefotografeerd...!).
Zwaar balen allemaal...
Maar goed, een 12 urige vlucht brengt een mens op ideeën en gedachtes.
1 - ik ben zo blij dat ik een storage tank (Cutie USB-OTG) heb, die ik in de hotelkamer in de safe bewaarde, en waarop ik alle overige 750MB foto's heb. Misschien is het tijd voor een 'intelligenter' ding, zoals de Archos PMA40, zodat ik gewoon elke dag/avond alle nieuwe foto's kan overzetten (met mijn tank wacht ik tot mijn kaartje vol is, er zit maar 1 knop op en hij kopieert alles van de kaart...dat wil ik niet elke keer doen met praktisch dezelfde foto's. Bovendien kan ik pas aan een computer zien of het goed gegaan is - ik ben ook meer dan 20 foto's kwijt van het begin van de vakantie omdat het kopiëren niet helemaal gelukt was - jammer genoeg ging het lampje niet rood branden, dus ik had niet in de gaten dat het niet goed gegaan was - groen knipperen is ook niet ok....)
2 - die foto's ben ik kwijt, de rest kan ik gewoon nieuw kopen (tenzij de cam teruggevonden wordt - maar zelfs dan is het waarschijnlijk dat de kaartjes geformatteerd zijn - evt is eea nog te redden, tenzij ze er heel veel overheen fotograferen..)
3 - ik maakte soms als eerste foto op een nieuw geformatteerd memkaartje een foto van mijn visitekaartje - oude 'padvinderstruc' van mijn vader, van de tijd dat alles nog per post ging en het geheel niet zo betrouwbaar was; zo kon de verkeerd bezorgde film toch zijn weg nog terugvinden naar huis. Ik ga dus op zeker een kaartje/kartonnetje maken dat ik bij mijn volgende cam inpak met vermelding van een vindersloon en contactinfo. Goed, ik heb in mijn cameratas wel een visitekaartje zitten, maar als die 2 sd kaartjes (10MB/s!) separate wegen volgen vinden die hun weg niet meer...
4 - ook daar waar in principe niet gestolen wordt, op moeilijk bereikbare plaatsen ed, wordt gestolen.
5 - ik baal van mijn internationale inslag omdat mijn cam in het Engels ingesteld is, en niet in het Nederlands - dat maakt het nog lastiger om hem verder te verkopen, en duidelijker dat de huidige bezitter niet de rechtmatige eigenaar is.
6 - wat moet je met deze camera als je de batterijlader niet hebt? Er zitten wel 2 reserve accus bij, maar die zijn 'compatible' en duidelijk minder goed. Wat gaat de dief doen als de batterijen leeg zijn?
En je kan de accu niet in de cam opladen, dus alleen een adapter maken/regelen (met juiste spanning en plugje - is op zich eenvoudig te doen) is niet genoeg.
En dat laatste brengt me op een idee... Namelijk, ik denk niet dat er op Phuket zo gek veel plaatsen zijn waar ze dit soort camera's verkopen, en zo'n laadapparaat hebben ze (hopelijk) zeker niet op voorraad... Dus ik denk dat ik met Panasonic contact op ga nemen om te vragen waar die apparaten verkocht worden, en of ze in de gaten willen houden of er een nabestelling plaatsvindt, etc..
Wat vinden jullie van dat idee? Hebben jullie andere ideeën en/of tips, of commentaar?
Ik ben net (vanmorgen) teruggekomen van een 10-daagse vakantie op Phuket (Thailand), waar gisterenmiddag mijn Panasonic DMC-FZ10 gestolen is...
Met alles wat ik in mijn uitrusting had, en alle foto's van de afgelopen 3 dagen (zo-middag tm di-middag) - ik had nog ruimte voor 25 foto's op de teller (max res min compressie), dus ik schat dat ik zo'n 150 foto's kwijt ben.
Voor wie wil weten hoe eea gegaan is: ik ben aan de noordzijde van het zeer rustige (hotel-)strand gaan kijken bij de rotsen, krabbetjes fotograferen e.d. Mijn vrouw is daar gaan snorkelen. Ik heb op een gegeven moment mijn spullen op een plek gelegd op de rotsen, die voor zover ik kon zien praktisch alleen bereikbaar was via het water, en de rotsen zijn daar zeer scherp... Maw, je kan daar niet met schoenen naartoe, en ook niet snel wegrennen - dacht ik althans (de grote fout - hoe zeggen ze dat zo mooi in het Engels: assumption is the mother of all fsck-ups).
Daarbij had ik mijn cap schuin op de plastic tas gelegd waar mijn cam, short (met plm 1000 baht, ~25 euro, een goedkoop digitaal horloge en de hotelsleutels) en rayban zonnebril in had - zodat ik van afstand in het water zou kunnen zien of er iemand aan was geweest. Mijn vrouw is teruggegaan naar het hotelterras - achter het stand, vanwaar in principe mijn spullen ook zichtbaar waren. Toen ben ik wat gaan snorkelen.
Na zo'n 15 minuten had ik er genoeg van (ik had tussendoor wel af en toe mijn hoofd boven water, maar alles leek prima in orde), en onze hotelburen waren in de buurt aangekomen - zij op de rotsen, direct voor de plek waar mijn spullen lagen (schouderhoogte op een rots), hij in het water.
Ik heb haar nog wat beesten in het water aangewezen, en we hebben wat over koetjes en kalfjes gebabbeld. Na een paar minuten nam ik mijn spullen, en dacht, wat raar, die tas is wel erg licht....
Inderdaad - cameratas eruit, en uit mijn short was het geld verwijderd; de rayban, m'n horloge en de hotelsleutel waren er nog. En - alles had er nog zo gelegen als ik het had neergelegd.
Als eerste ben ik mijn vrouw gaan vragen of zij mijn spullen had meegenomen - onwaarschijnlijk, ze had minstens de hotelsleutel ook meegenomen. Inderdaad, zij was het niet.
Toen weer terug naar de plek des onheils, van het hoger gelegen restaurant/hotel bovenop die rotsen waren 2 obers aan het gebaren - zij hadden een persoon met (mijn) zwarte cameratas gezien, ... een beeld dat niet klopte, een 'inheems' persoon met een 'grote' cameratas. Ze waren extra alert omdat de dag ervoor bij 1 van hen geld van zijn scooter was gestolen (niet begrepen of hij dat ergens tussen/onder geklemd had of zo). De dader zag er volgens hen uit als een Thai of Burmees van rond de 30...
Hotelmanager gesproken, politie is geweest, ik moest ook nog bij het politiebureau langsgaan om aangifte te doen (weet eigenlijk niet of ik hiervoor verzekerd ben, maar ik baal nog het meest van de foto's van de laatste 3 dagen - ik was flink bezig, dus mijn vrouw heeft niet zoveel gefotografeerd...!).
Zwaar balen allemaal...
Maar goed, een 12 urige vlucht brengt een mens op ideeën en gedachtes.
1 - ik ben zo blij dat ik een storage tank (Cutie USB-OTG) heb, die ik in de hotelkamer in de safe bewaarde, en waarop ik alle overige 750MB foto's heb. Misschien is het tijd voor een 'intelligenter' ding, zoals de Archos PMA40, zodat ik gewoon elke dag/avond alle nieuwe foto's kan overzetten (met mijn tank wacht ik tot mijn kaartje vol is, er zit maar 1 knop op en hij kopieert alles van de kaart...dat wil ik niet elke keer doen met praktisch dezelfde foto's. Bovendien kan ik pas aan een computer zien of het goed gegaan is - ik ben ook meer dan 20 foto's kwijt van het begin van de vakantie omdat het kopiëren niet helemaal gelukt was - jammer genoeg ging het lampje niet rood branden, dus ik had niet in de gaten dat het niet goed gegaan was - groen knipperen is ook niet ok....)
2 - die foto's ben ik kwijt, de rest kan ik gewoon nieuw kopen (tenzij de cam teruggevonden wordt - maar zelfs dan is het waarschijnlijk dat de kaartjes geformatteerd zijn - evt is eea nog te redden, tenzij ze er heel veel overheen fotograferen..)
3 - ik maakte soms als eerste foto op een nieuw geformatteerd memkaartje een foto van mijn visitekaartje - oude 'padvinderstruc' van mijn vader, van de tijd dat alles nog per post ging en het geheel niet zo betrouwbaar was; zo kon de verkeerd bezorgde film toch zijn weg nog terugvinden naar huis. Ik ga dus op zeker een kaartje/kartonnetje maken dat ik bij mijn volgende cam inpak met vermelding van een vindersloon en contactinfo. Goed, ik heb in mijn cameratas wel een visitekaartje zitten, maar als die 2 sd kaartjes (10MB/s!) separate wegen volgen vinden die hun weg niet meer...
4 - ook daar waar in principe niet gestolen wordt, op moeilijk bereikbare plaatsen ed, wordt gestolen.
5 - ik baal van mijn internationale inslag omdat mijn cam in het Engels ingesteld is, en niet in het Nederlands - dat maakt het nog lastiger om hem verder te verkopen, en duidelijker dat de huidige bezitter niet de rechtmatige eigenaar is.
6 - wat moet je met deze camera als je de batterijlader niet hebt? Er zitten wel 2 reserve accus bij, maar die zijn 'compatible' en duidelijk minder goed. Wat gaat de dief doen als de batterijen leeg zijn?
En je kan de accu niet in de cam opladen, dus alleen een adapter maken/regelen (met juiste spanning en plugje - is op zich eenvoudig te doen) is niet genoeg.
En dat laatste brengt me op een idee... Namelijk, ik denk niet dat er op Phuket zo gek veel plaatsen zijn waar ze dit soort camera's verkopen, en zo'n laadapparaat hebben ze (hopelijk) zeker niet op voorraad... Dus ik denk dat ik met Panasonic contact op ga nemen om te vragen waar die apparaten verkocht worden, en of ze in de gaten willen houden of er een nabestelling plaatsvindt, etc..
Wat vinden jullie van dat idee? Hebben jullie andere ideeën en/of tips, of commentaar?