De nieuwsposter valt hier niets te verwijten want de fout staat ook in het bronartikel:Op dit moment wordt, overigens al sinds de jaren vijftig van de vorige eeuw, in harde schijven gebruikgemaakt van technologie die data opslaat in een tweedimensionele matrix, het zogenaamde 'longitudinal recording'. Bij 'perpendicular recording' wordt een derde dimensie toegevoegd aan de datamatrix, waardoor meer data kan worden opgeslagen in een bepaalde ruimte en dus de opslagcapaciteit toeneemt.
Het probleem is: de analogie is fout.Put another way, data will go from being stored on a two-dimensional XY grid to living in a three-dimensional XYZ space.
Bij longitudinal recording ligt de orientatie van het magneetveld in dezelfderichting als de denkbeeldige sporen/datatracks. Dat ligt dus in één vlak, dus is het 2D. Bij perpendicular recording staat de orientatie van het magneetveld haaks op het schijfoppervlak, maar dat is nog steeds georienteerd in een oppervlak en dus net zo hard gewoon 2D. Het blijft informatie, opgeslagen in vorm van orientatie van een magneetveld, in een dunne film van magnetisch materiaal op een platter oppervlak.
De rest van het verhaal klopt wel: De minimale hoeveelheid materiaal nodig om onderscheidbare bits op te slaan is veel kleiner bij perpendiculaire dataregistratie, dus kan de data dichtheid flink omhoog.
Het wordt pas (quasi) 3D als er bits gestapeld zouden kunnen worden en er dus meerdere data lagen op 1 platteroppervlak op elkaar liggen.
ALL-CAPS WITH NO PUNCTUATION IS SO MUCH TRUER TO THE WAY THOUGHTS HURTLE OUT OF THE HUMAN BRAIN THAN CAREFULLY MANICURED AND PUNCTUATED SENTENCES COULD EVER BE