deepspace schreef op 21 februari 2004 @ 08:37:
Nog ff terug over dat skineffect: Volgens subsonik al merkbaar vanaf 10 Khz, dus dunnere, meerdere stringen in de kabel is dan zeker bij hogere tonen in het voordelen t.o.v dikkere kabels met minder strengen! Ik ga er mijn boek nog eens een keer goed op nalezen

Waar slaat dat nou weer op? Een dunne kabel is per definitie slechter dan een dikke, je moet alleen kijken op wat voor toepassing je het wilt gebruiken.
Met een 1 W tweetertje hoef je natuurlijk geen 6mm2 aan te sluiten bv.
En van het skin-effect zul je bij audio weinig merken, dat effect is daar nog maar zo matig dat dit nagenoeg geen invloed heeft op de muziekkwaliteit.
Daar komt nog bij, wat voor apparatuur gebruik je erbij en wat is de kwaliteit van de luidspreker en, uiteraard, de aansluitingen
Als de bron (lees: van cd-speler tot versterker) niet goed is, dan kun je nog zulke goeie kabels gebruiken, het helpt niks. Hetzelfde geldt voor de luidspreker.
Denk hierbij ook aan weerstandsruis, cosmische ruis, weersinvloeden, instralingen op de bekabeling enz.
En dan kun je dus het skineffect rustig verwaarlozen.
Overigens gaat het skineffect over het feit dat hoge frequenties zich willen verdringen naar de
buitenkant van de
kabel, wat niks heeft te maken met het aantal stregen in de kabel.
[info]
Bij zeer hoge frequenties wordt ook vaak een kabel gebruikt met een holle kern, het middenstuk wordt daar toch niet gebruikt.
[/info]