Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie
Toon posts:

Van Amsterdam naar de Kaspische zee met een barrel

Pagina: 1
Acties:

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Inhoudsopgave
vorige delen:
Idee en ruwe planning
Terug in Nederland en samenvatting
Vertrek uit Amsterdam en de grens met Kroatië over
Scheuren over een verlaten basis en de Plitvice meren

Idee en ruwe planning

Voor komende zomer staat een nooit te vergeten roadtrip op het programma. Na op zelf gekochte scooters Azië verkend te hebben is het tijd om het moois van Europa te ontdekken. De vertrek datum is eind juni begin juli en een grove opzet van de route ziet er als volgt uit:


Een trip van deze omvang door de bovengenoemde landen ga ik niet in mijn eentje ondernemen maar samen met een goede vriend. We zullen veel in de auto doorbrengen omdat we de hele trip in ongeveer 1,5 a 2 maanden willen voltooien. We zijn beide begin/midden twintig, nog nooit een auto in bezit gehad maar wel beide al een aantal jaren een rijbewijs. We hebben wel de technische kennis maar niet de sleutelervaring :+

Momenteel zijn we ons voorzichtig aan het oriënteren op een geschikte auto van rond de 1500 euro maar het liefst goedkoper dan duurder. De auto moet ongeveer een 10k km probleemloos zonder ingrijpend onderhoud volbrengen. Dit zodat we de auto aan het einde van de reis kunnen verkopen voor een zacht prijsje aan een local.

Als eisen willen we het zo simpel mogelijk houden:
-Airco is fijn voor de vele lange stukken
-niet te zwak voor de bergstukken (Kaukasus, Slovenian Alps, Albanian Alps etc)
-handgeschakeld, minder kans op falen
-prima stoelen voor lange Hollanders

Enkele auto's die het momenteel op de shortlist staan:
Volvo V40 phase II 1.8


Honda Accord


Toyota Avensis


Zijn er mensen met ervaringen met deze auto's? De V40 staat nu bovenaan ons lijstje, veel aanbod en als je de GDI modellen vermijdt ook nog goed betrouwbaar.

Tips ideeën voor auto's, aanmerkingen of suggesties op de route? Graag!

Next, Terug in Nederland en samenvatting

Brilsmurfffje wijzigde deze reactie 04-10-2017 16:42 (14%)


  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Allen alvast heel erg bedankt voor de vele nuttige tips!
quote:
downtime schreef op zondag 26 februari 2017 @ 15:46:
[...]

Al gekeken welke merken/types ook in Georgië verkocht worden? Een local met interesse zal misschien minder snel gevonden worden als er lokaal geen onderdelen voor die wagens te vinden zijn.
Dat is een goede tip, wat recente filmpjes zitten kijken op YouTube en je ziet toch vrij veel oude Mercedessen, Opels en Volkswagens. Kwam ook een site tegen die stelde dat zodra de sovjet uni viel mensen niet wisten hoe snel ze hun ladas moesten dumpen.
De vraag is alleen of zo een oude Mercedes de trip zal overleven zonder al teveel problemen.
quote:
rhos schreef op zondag 26 februari 2017 @ 16:10:
Super leuke trip.

Mercedes al eens bekeken gezien het land waar je eindigt? En een Peugeot 405 ofzo. Een wat ouder model. Station die doen het daar ook goed.
Franse auto ga ik echt niet aan beginnen maar een Mercedes C-Klasse (W202) past nog in het budget, maar eens verdiepen wat daar bekende gebreken zijn.
quote:
roys schreef op zondag 26 februari 2017 @ 16:13:
Zelf zou ik naar een iets hogere auto kijken, bijv een Landrover of pick-up achtigs zoals een Toyota Hilux
Die passen helaas niet in het budget en zijn ook een beetje out of scope, in Afrika wel in Hiluxen gereden en die wagens zijn zeer capabel maar om die goed te benutten moet je eigenlijk een convoy hebben.
quote:
_ferry_ schreef op zondag 26 februari 2017 @ 16:39:
Ik weet niet hoe je gaat overnachten en eten enzo. Maar wellicht is een hoge auto of de station handig zodat je bijvoorbeeld de laadruimte kunt gebruiken om wat eten klaar te maken of achterbank plat en er even pitten op een matrasje.
We willen gaan kamperen, we hebben al een benzine stelletje en zijn van plan van die gooi tentjes van de Decathlon mee te nemen, goedkoop in de aanschaf dus minder erg als we die daar moeten achterlaten voor de terugvlucht. Een station is inderdaad een handige optie al zie je in die landen vooral sedans. Sowieso moeten we iets van Curver bakken meenemen om alles een beetje te organiseren.
quote:
DaWaN schreef op zondag 26 februari 2017 @ 17:17:

Persoonlijk denk ik dat je qua auto in de goede hoek zit en dat 1500 euro helemaal niet nodig is.

Hoeveel ruimte hebben jullie nodig? Je kunt bijvoorbeeld ook naar Preludes e.d. kijken anders.
Prelude is een gave bak maar we willen hier en daar ook wat gravel mee pakken of zijn daartoe genoodzaakt. Dan is een sportsedan net wat minder geschikt.
quote:
Kijk ook even naar de wat minder gewilde auto's zoals Mitsubishis en Subarus (Galant / Legacy). Ik denk dat je voor deze roadtrip een prima onderhouden Japanse sedan kunt vinden voor ~500-750 euro. Luxere modellen zijn dikwijls niet interessant hier in Nederland vanwege de hoge belasting, maar rijden erg fijn en zijn goedkoop in de aanschaf. Wat mij betreft een ideale auto voor dit doel. Ga er voor de roadtrip een maandje mee rijden om te kijken of het ding gebreken heeft, kun je eventueel nog voor een paar honderd euro in reparaties/banden steken mocht het nodig zijn.
Dat is een goede tip, sowieso wilde we kijken naar de wat minder populaire auto's omdat die vaak gereden worden door mensen die iets meer geld overhebben voor onderhoud. Vaak zie je die jappen ook rijden met A-merk banden. We zijn ook al bezig geweest wat punten op te zoeken om een inschatting te kunnen maken of er erg op onderhoud is beknibbeld.
quote:
Ook even juridisch en technisch kijken hoe je van de auto afkomt daar! Geen idee of je in Georgië makkelijk de auto kunt laten vrijwaren.
Er is niet heel veel over te vinden maar je kan een auto altijd vrij makkelijk naar de sloop brengen in het buitenland. Daarom willen we er ook niet al te veel geld aan kwijt zijn.
quote:
Screamer2003 schreef op zondag 26 februari 2017 @ 19:46:
waarom geen 4x4? beste en ideaal zou eentje zijn met 2Hi (voor gewoon asfalt), 4Hi voor onverhard, en 4Lo-Gear voor onverhard en ruw terrein.
De auto's die ik hier allemaal zie zijn nu niet bepaald geschikt voor zulke landen.
Denkend aan wegen met flinke gaten, potholes ook wel genoemd. keien die je carter kunnen slopen.
Bodemvrijheid is dan een must. en ik neem aan dat je ook wel eens van het asfalt af wilt.

Een wat robuust uitgevoerde 4x4 zal absoluut niet onderdoen voor deze trip.
Hoewel ik een groot fan ben van 4x4's is het voor deze trip best wel overkill, tot aan oost Turkije zijn de wegen goed. Dus dan zijn we al door heel veel extra brandstof heen, want echt zuinig is een oude 4x4 niet.
quote:
en als laatste...niet onbelangrijk.
1* kijk waar op je route ambassades zijn (bij ongelijkheden kunnen deze je helpen)
2* Kluisje onder je zit lassen. Cijfercombinatie. Daar je paspoorten, reisdocumenten, etc in doen. oftewel alles van waarde.
3* een reisverzekering mocht je onderweg iets gebeuren.
vaak kun je tijdens deze trips voor onvoorziene hoge kosten lopen die de "gewone'' zorgverzekering niet dekt.
Noem het onverstandig maar ik vind het juist leuk als er onverwachte dingen gebeuren op reis daar komen vaak de mooiste ervaringen uit voort. Ik ben niet bang dat mijn paspoort gestolen wordt, kwijtraken is een groter risico. Ik heb verder het ministerie van Buitenlandse zaken geraadpleegd over de te bezoeken landen en geen enkel land vormt een groot risico. Ter illustratie ik ben door de binnenlanden van Papua en heb heel China met OV en liften doorkruist, het is niet mijn eerste trip ;)
quote:
veel succes en pb maar als je vragen hebt. ik was je al voor ;)
Zou je grote lijnen kunnen vertellen welke route je genomen hebt? Wat absolute hoogtepunten waren?
quote:
Salvatore.NL schreef op zondag 26 februari 2017 @ 22:02:
Een diesel is wel aan te raden, airco is een must. Temperaturen in juli gaan richting 38 gr in het zuiden van Europa.

Neem een station, vergeet geen extra reserve banden mee te nemen.

Ook zou ik extra verlichting monteren. In het zuiden wordt het eerder donker in de zomer dan bij ons. Het is daar ook echt aarde donker. Vanaf het zuiden in kroatie heb je geen snelweg meer, maar berg en kust wegen.
Reserve band checken is een goede! We willen niet in het donker gaan rijden dus die verlichting zal wel loslopen. En anders hadden we toch het plan wild te kamperen dus dan gooien we gewoon de tent uit!
quote:
PilatuS schreef op zondag 26 februari 2017 @ 22:28:
Heel wat jaren in een V40 gereden. Zit sowieso heerlijk en rijd prima. Fijne auto's zijn het.

Edit: Dit met 1.98m trouwens. Zit voor in heerlijk, achter in niet echt :P
Dat is een goede! Ik ben zelf ook lang en mijn reismaatje ook dus dan heeft deze auto wel een streepje voor.
quote:
4x4 schreef op zondag 26 februari 2017 @ 22:37:
Als je de wagen echt kwijt moet zou ik eerst kijken wat daar gewild is. Sowieso een diesel. Alleen hier in Nederland wordt je kapot getakst als je diesel rijdt maar de rest van de wereld rijdt diesel zonder stokslagen van de overheid.

Zou een turboloze diesel nemen. Rijden ze daar franse auto's? Weet dat in Iran de Xantia heel lang is gemaakt en dat ligt daar niet ver vandaan. Dan kan je makkelijk een Xantia HDI met alle nodige extra's scoren. Zo een auto scoor je zo voor 1000 euro of minder.
Een turbo loze diesel? Dat is echt niet vooruit te trappen op de snelweg :+ Het is niet zozeer dat we perse de hoofdprijs willen hebben voor onze auto. Het doel is de reis en niet het verkopen van de auto. Een Xantia is een leuke auto maar heel betrouwbaar zijn ze niet. Dus in die 1,5 a 2 maanden willen we wel in Georgie uitkomen en niet nog ergens in Griekenland met een lekke vering staan ;)
quote:
Mooie bak maar helaas wel iets meer als 2x het budget, verder is het ook een te "mooie" auto, we gaan best wat stukken slechte weg tegenkomen dus schade zullen we sowieso oplopen.
quote:
Fiber schreef op maandag 27 februari 2017 @ 01:14:
Gewoon een oude mercedes op de kop tikken, daar verkopen en dan terug vliegen... :)

[afbeelding]
Dit model staat nu inderdaad ook op de shortlist, al worden ze hier in de randstad wel met een bepaalde groep geassocieerd dus maakt het vinden van een proper exemplaar misschien lastig.

Acties:
  • 0Henk 'm!

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
quote:
EektheMan schreef op vrijdag 3 maart 2017 @ 16:32:
Aan de route te zien zie ik buiten Armenie nergens lastige wegen (ken Turkije niet). Wegen in Georgie zijn in dat gebied (volgens mij in Juni daar voor het laatst geweest) gewoon erg mooi.
Dit was ook onze conclusie na het kijken van YouTube filmpjes over de regio. Let wel dat we nog tal van uitstapjes willen maken, dit is alleen de hoofdroute.
quote:
Ik heb net toevallig een auto gekocht die in mijn nieuwe woongebied (Balkan) goed te onderhouden moet zijn. In principe zit je met Duitse auto's goed en Toyota natuurlijk. Zijn veel official garages van in het gebied en veel reserve onderdelen. Franse auto's minder tot niet.
Frans was al een no-go, maar hoe zit het daar met Volvo? Ik had begrepen dat daar nogal een hunt is voor niet sovjet auto's. Verder is recentelijk ook de import heffing op EU goederen opgeheven.
quote:
Ik kan het niet helemaal goed inschatten op zo'n kleine kaart, maar ik denk dat je ook op Tol en Vignetten als extra kost moet gaan rekenen.
Tol is nagenoeg niet aanwezig we willen ook veel over secundaire wegen gaan als die niet te beroerd zijn.
quote:
Neem een auto die overweg kan met slechte benzine.
Hoe is dit te bepalen? Is de benzine daar echt slecht of is het afdoende om bij de grote pompen te tanken?
quote:
Auto verkopen aan een local.....kan echt heel lastig zijn ivm import taxen en papierwerk.

Zet er goede banden onder. Set die wel een stootje kan hebben. Je wil niet in de middle of nowhere een gescheurde band hebben. Niet al te grote velgen om potholes te kunnen overleven als je per ongeluk iets te hard rijdt ;-)
Banden kopen we sowieso nieuw omdat ik ook geen klapband wil op de snelweg.
quote:
1 en 3: https://www.kompas.buzaservices.nl/registration/
2: En in de cloud natuurlijk ;-)
Neem ook kopien van je paspoort mee om te geven als ze erom vragen. Veiliger.
Het is niet mijn eerste trip dus dat komt goed, ik moet nog extra blaadjes aanvragen voor in mijn paspoort :+
quote:
Trommelrem schreef op vrijdag 3 maart 2017 @ 20:38:
Tip: Verscheep de auto terug naar NL. Scheelt veel gezeik met importkosten. Bovendien loop je kans dat je het land niet in komt als je voornemens bent de auto te verkopen.
Dan is het goedkoper hem daar de metaalpers inrijden :+
quote:
In de landen die je doorkruist heb je volgens mij geen carnet nodig, maar controleer wel even de landen waar een carnet wel nodig is. Mocht je op je eindbestemming besluiten om een paar landen verder te rijden, dan heb je dat in ieder geval on stock. Voor sommige aangrenzende landen wordt een carnet immers aanbevolen, en er is zelfs een aangrenzend land waar een carnet is verplicht.

Als je besluit om met een carnet een carnetplichtig land binnen te rijden, dan mag je in ieder geval absoluut niet je auto importeren.
Carnet is niet nodig dat was al nagekeken, we gaan ook niet met een carnet opstap want dat geld ben je dan sowieso kwijt bij de export.
quote:
EektheMan schreef op zondag 5 maart 2017 @ 14:32:
[...]


Ik heb zelf een aantal maal mijn auto geimporteerd en voordat ik de papierhandel en registratie in order had ging er toch gauw 3-4 weken overheen. Als je ervaring mee hebt, wat is de gemiddelde duur van start tot einde?

Wat ik tot nog toe heb meegemaakt, is dat de auto iig niet de grens over mag geweest zijn voordat je de auto importeert en verkoopt. Denk dat dat wel een probleem is. Ook goed om te checken.
Een buitenlandse auto in NL importeren? Dit gaat om een Nederlandse auto naar Georgië. Wat bedoel je met de auto grens over brengen?
quote:
Dacuuu schreef op zondag 5 maart 2017 @ 15:32:
Dit gaat een mooie rit worden. Vorig jaar in ohrid Macedonië geweest, goed vermaakt daar. Misschien zijn een aantal puntjes al langsgekomen, maar dit is wat er bij mij op komt.
Nog must sees or do's in die regio?

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
quote:
roel-online schreef op vrijdag 10 maart 2017 @ 10:57:
Hoewel een Subaru Legacy of een Volvo prachtige bakken zijn, zijn ze misschien niet meest gangbaar in die regionen. En wellicht ook wat duur in Nederland nog? Oude Volvo's zijn cool, staan bekend als betrouwbaar maar daarom nog best aan de prijs voor zulke oude bakken.

Toen ik een aantal jaar geleden in Georgie was (onderweg naar Mongolië) struikelden we zo ongeveer over de Opel Vectra's - misschien is buurland Armenië ook zo? Wie wil er in Nederland nog een oude Opel Vectra hebben? Dat betekent lage prijzen. Of als je iets fijners wil: een Opel Omega? Die dingen zijn ook onverwoestbaar, lekker ruim en als ze daar van Vectra's houden, dan ook vast van Omega's.
Goede tip, ga eens naar opels kijken alleen staan die niet te boek als zeer betrouwbaar
quote:
Ligone schreef op vrijdag 3 maart 2017 @ 19:59:
Als je de w202 kiest neem dan die met de 200 of 230 kompressor. Die is quasi onverwoestbaar en goedkoop en snel aan stukken te raken indien nodig.

Verder zou ik wel eens nadenken over het stukje turkije... Er wordt natuurlijk geen negatief reisadvies gegeven omdat europa niet tegen de schenen van Erdogan wil schoppen maar veilig zou ik het daar toch niet noemen.
Hier ben ik absoluut niet bang voor want de veiligheid van de burgers gaat voor. Nu is die rel met Turkije vooral op hoger niveau want het is niet alsof het land zelf instabiel is.
quote:
Kuhlie schreef op zaterdag 11 maart 2017 @ 00:05:
[...]


maar dan kom je het land niet meer uit. Ik heb met een vriend eenzelfde trip gedaan en zodra we EU-gebied uit reden ging elk volgend land als volgt: "welkom! Van wie is deze auto? Mooi! BAM! Stempel met een auto in je paspoort!". Je komt het land niet meer uit zonder die auto.

Wij hebben eieren voor ons geld gekozen, en zijn bij Istanbul omgekeerd en mooi weer naar huis gereden :)
Mwah er zijn meer mensen die dit gedaan hebben dus we gaan het gewoon proberen, heb al contact gehad met de Ambasade van Georgie hier in Den Haag. Verder kan je de auto op afstand laten uitschrijven bij de RDW en moet je zelf de kentekenplaten vernietigen.
quote:
Dacuuu schreef op zaterdag 11 maart 2017 @ 09:53:
[...]


-Het Ohrid meer is erg helder, en snorkelen vind ik zelf wel leuk. Geen koraal uiteraard, maar wel echt helder water.
-Kano huren is daarom ook leuk.
-Klooster van Sveti Naum, daarbij liggen de bronnen van het ohrid meer. Je kan daar voor een paar euro je laten roeien. Dit water is echt het helderste water wat ik ooit gezien heb. En wees vroeg, zo konden mijn vrouw en ik samen zonder andere touristen, en het was stil en het water spiegel glad. O+
-Je kan er goedkoop en professioneel parasailen,

Verder zijn wij van Skopje naar Ochrid gereden via het Mavrovo park, erg mooi.
Super tips dankje! Hoe zijn de wegen daar? Is dat goed te doen? Zou een kaart van de hele balkan voldoende zijn of heb je echt baat bij gedetailleerdere kaarten?
quote:
dion_b schreef op dinsdag 14 maart 2017 @ 15:40:
[...]

Ohrid & omgeving is inderdaad bloedmooi. Hou er wel rekening mee dat de rest van de Balkan dat ook vindt en het dus in de zomer nogal vol kan zitten daar. Uitwijkmogelijkheid is Pogradec aan de Albanese kant net voorbij Sveti Naum. Dat is waar de apparatchiks destijds hun buitenhuizen hadden, dus minimaal even mooi als de MK-kant, maar AL, dus gemeden door de meeste toeristen (met name die uit MK en RS).
Goede tips dank! Binnenkort gaan we iteratie over de route doen en zullen dit zeker meenemen!
quote:
Verder zou ik duit in het zakje willen doen: zoals velen al zeggen zijn ongeblazen diesels echt bulletproof en bovendien goed betaalbaar als je op de Autobahn plankgas wil rijden. Ik heb met een Seat Cordoba SDI (die ik overigens vanuit comfortoogpunt fel wil afraden) het stuk van NL naar HR gereden en in DE eigenlijk continu plankgas 160km/u gedaan heb. Verbruik was nog steeds 1:15.5. Met een benzinebak schiet verbruik de hoogte in zodra je doorrijdt.

En mbt "sloom" - vergis je niet, zodra je de Sloveens-Kroatische grens over bent is het gedaan met snelwegen waar je continu >=130km/u kunt rijden en dus tegen de beperkingen aanloopt van een ongeblazen diesel. Wat je nodig hebt is veel koppel voor stoppen en starten, voor flinke heuvels en bergen - en dat levert zo'n oude diesel met bakken.

Grote voordeel van ongeblazen diesels is dat ze weinig kieskeurig zijn qua brandstofkwaliteit. Sterker nog, als je het kunt, ga voor indirecte injectie, niet directe. Een jaren '80 Mercedesdiesel rijdt op alles wat enigszins lijkt op koolwaterstoffen lijkt (incl 50% frietvet indien nodig/wenselijk). Er is een reden dat in landen als AL en MK de helft van de auto's op de weg oude Mercedessen zijn - ze rijden goedkoop, blijven lang doorrijden, als ze eens stuk gaan kan iedere sleutelaar ze weer op de weg helpen. En goede vering voor op de wegen daar.

Ik heb het stuk van Tiranë naar de MK grens bij Qafë Thanë in een oude Mercedes 240d gedaan en was daar erg blij mee, het gleed over de gaten in en rommel op de weg.
Zou je een auto zoals deze nemen?
http://www.autotrader.nl/...%7Cprijs-van-500-tot-1000
quote:
Overigens, let goed op de geopolitieke ontwikkelingen. De relaties tussen TR en NL hebben afgelopen week een snoekduik genomen. Als dat doorzet zou je op gegeven moment als NL'er persona non grata in TR kunnen worden. Handig om voor dat geval een plan B te hebben. Er zijn een paar keer per week afvaarten vanaf Chornomorsk (bij Odessa) naar Batumi en Poti in GE. Als de doortocht door TR geen optie meer is kun je dus via RO, MD en UA naar Odessa gaan (reis op zich, vooral het stuk in MD) en daar inschepen om alsnog in GE en AR terecht te kunnen.
Dit houden we nauwlettend in de gaten en zullen ons ook bij BuZa registeren voordat we die gebieden ingaan. Onze ouders zien ons het liefste ook in 1 stuk weer terug komen ;)
quote:
In RO zou ik de Transalpina en Transfăgărășan aanraden - beide wegen over hoge passen in de Karpaten. In MD moet je iig naar Orheiul Vechi (kloof met woningen en kapellen in de rotswanden gehouwen) en de Saharna-kloosters gaan. Eh, en Tiraspol meemaken in Prednistrovie. Hopelijk zonder al teveel omkoopsommen afgetroggeld te worden :')
Staat genoteerd dank, ziet er zeer gaaf uit!
quote:
Marxje1981 schreef op woensdag 15 maart 2017 @ 17:16:
Lekker offtopic natuurlijk, maar ik lees dat je een scooter reis gedaan hebt door azie, is hier een topic van, of een verslag.

Dat zit ook nog in mijn hoofd namelijk :)
Brand maar los met je vragen dan zal ik ze beantwoorden! Ik heb een scooter gehad in Vietnam, Indonesië en huurscooters in Maleisie, thailand en cambodja!
quote:
RemcoDelft schreef op donderdag 16 maart 2017 @ 09:53:
[...]

Dan rijdt een Armenier nog minimaal een dag rond in een auto die op jouw naam staat. Daar zou ik niet al te happig op zijn.
Je kan de auto op afstand laten uitschrijven bij de RDW

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Zijn er hier mensen die ervaring hebben het met total-loss hebben van een voertuig uit Nederland buiten de EU? Want een auto invoeren en op kenteken zetten in Georgië is simpelweg het geld niet waard 4.000 euro ongeveer. Maar wat nou als we dat ding daar gewoon een sloop oprijden, kan dat zomaar? Er is hier geen info over te vinden en ook de verzekerraars hebben geen idee los van dat hun polis dat wel zal dekken..
quote:
GenjiBlade schreef op zaterdag 18 maart 2017 @ 15:29:
Tip route;

Vorig jaar 3 weken Slovenië gedaan en jullie route mist eigenlijk alle mooi plekken van Slovenië.

Beter komen jullie vanuit de kant Villach in AT Slovenië binnen en rijden jullie of binnendoor via Bohinjska Bistrica (Bled is leuk, maar het Bohinj Meer is vele malen indrukwekkender en minder bekend), Tolmin en Logatec naar Ljubljana en dan door naar Novo Mestro, grens over naar Zagreb. Of als jullie in tijdsnood zitten vanaf Villach meteen naar Ljubljana via Kranj.

De oostkant van Slovenië ie is leuk als je van wijn houdt maar qua mensen, eten, landschap en bezienswaardigheden is het in het westen zo veel mooier.
Dank voor je tips ik zal dit is met de kaart bestuderen met wat er mogelijk is, voor nu willen we eigenlijk vooral doorreizen door Slovenië omdat we nog zoveel meer te zien hebben op de route in Turkije, Georgië en Armenië. We hebben al wat tijd gereserveerd voor Kroatië en Albanië. De wijn gaat wel helemaal goedkomen in Georgië dus voor Slovenië zoeken we eigenlijk enkel een mooie stopover.
quote:
DaWaN schreef op zaterdag 18 maart 2017 @ 16:49:
[...]

Die auto heeft geen APK, dus dan gaan bij mij de alarmbellen rinkelen. Dan is er gegarandeerd iets mee mis.

Sowieso is de prijs relatief hoog voor jullie budget, ik zou wat geld overhouden zodat je een goede set banden en wat onderhoud kunt doen na de aanschaf.

Prestaties van zo'n ongeblazen diesel zijn ook niet echt over om naar huis te schrijven. Persoonlijk vind ik het comfort van een benzineauto hoger en je hebt wat betere prestaties als je niet vies bent van een beetje toeren maken (wat je sowieso wel een beetje moet doen in de bergen).

Restwaarde van die auto zal wel hoger zijn dan een gemiddelde Japanner gok ik. Maar de vraag is hoeveel moeite je wilt steken in de verkoop daar.
We zijn nu terug bij modellen als de V40/S40 en japanners, Mazda hoofdzakelijk omdat die hier relatief goedkoop en ongewild zijn 626 etc.
quote:
lasharor schreef op zaterdag 18 maart 2017 @ 17:00:
Voor de route heb ik wel een suggestie; Ik denk dat het leuk is om Turkije > Georgie niet via de Sarpi grensovergang te doen maar dit via Turkgozu te doen. Een (relatief) groot deel van de Turken in Nederland komt uit het district Posof waar die grensovergang ligt dus het is dan misschien wel interessanter om daar de levensomstandigheden te bekijken.
Dat is wel een goede tip, is het landschap van Turkije daar mooi op die route? Moet dan wel even uitzoeken wat we dan mogelijk missen in Georgië
quote:
Verder is die route Trabzon > Ardahan ook wel goed met de auto te doen. Ik weet niet zo goed hoe het richting sarp is. Ik heb vernomen dat ze sowieso tot aan Ardahan eigenlijk goede wegen hebben.

Ik ben zelf 5x met een Opel Vectra uit 1996 in Turkije op vakantie geweest, waarvan 2x Posof. Dit is allemaal prima te doen, zou me eigenlijk niet al te veel zorgen maken om de auto. Zorg ervoor dat je in Nederland een goede check laat doen, zorg ervoor dat je Airco werkt (!) en rij voorzichtig.
Airco staat ook wel hoog op onze wish list vooral omdat Georgie temperaturen van 40 graden kent in de maand dat wij er hopen te zijn.

Acties:
  • +2Henk 'm!

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
quote:
DaWaN schreef op woensdag 7 juni 2017 @ 14:36:
[...]


In principe mag je de auto in het buitenland laten slopen volgens de RDW:
https://www.rdw.nl/Partic.../Slopen%20of%20demonteren

Belangrijkste deel hier:

[...]


Dat in combinatie met jouw kentekenpapieren moet genoeg zijn om de auto van jouw naam af te krijgen bij de RDW. Persoonlijk zou ik de kentekenplaten ook meenemen.

Ohja nog één tip: als je in de zomer met het hete weer in de bergen gaat rijden geeft dit nogal een aanslag op het smeer- en koelsysteem. Maak je radiateur goed schoon, check of de fan/vin goed werkt en geef hem een oliebeurtje voordat je vertrekt!
Dat was zeker het plan, we hebben inmiddels een auto gekocht dus de reis begint nu dichtbij te komen, er komt nog een nieuwe distributie op en ook naar de olie zal gekeken worden.

We hebben uiteindelijk voor een Mazda 626 gekozen, mede omdat de ANWB lyrisch is over de betrouwbaarheid en de prijzen 2de hands reuze meevallen. Als bonus koop je de auto vaak van de eerste eigenaar over dus zijn ze ook niet compleet afgeragt met allerlei verborgen gebreken. De auto heeft hier en daar wat roest maar spoort goed bij hard remmen en stevig gas geven, is trilling en zelfs kraakvrij dus heb er al het vertrouwen in dat hij de reis gaat overleven!

Plaatje:

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Inhoudsopgave
vorige delen:
Idee en ruwe planning

Terug in Nederland en samenvatting

Even een update, we zijn na krap 2 maanden weer terug in Nederland van een, wat voor ons, onvergetelijke reis was. we hebben krap 13000 km gereden, gemiddeld 1:15, hebben 11 liter olie verstookt (ja hij lustte een slokje) We zijn 20 grenzen overgegaan allen zonderproblemen. De auto heeft ons nergens in de steek gelaten. Alleen in Griekenland was de sway bar rechtsachter gebroken, deze weg laten snijden en vervolgens door gereden. Bij binnenkomst in Tbilisi ging de trailing arm van de achter ophanging stuk, deze is gefixt tezamen met de sway bar links en rechts achter voor het luttele bedrag van 30 euro.

De roadtrip voerde ons door een enorm breed scala aan landen, niet alleen in aantallen maar ook in diversiteit, van de alpen in Oostenrijk naar de schitterende kust van Kroatië naar de meren van Macedonië naar de semiwoestijnen van Azerbeidzjan tot de ruige Kaukasus in Georgië.

Mocht er meer interesse zijn dan wil ik graag meer vertellen en meer foto's delen. Voor nu wilde ik even laten weten dat het waanzinnig was, veel mensen hebben dit uit ons hoofd proberen te praten en waren sceptisch maar in onze beleving was de hele trip prima te doen en hebben we ons nergens onveilig gevoeld, nergens bang geweest voor inbraak en nergens echt lastig gevallen op de grenzen.

Foto's:
Zeljave Airbase, bizar volgas crossen over 3 verlaten ladingsbanen:


Lake Skadar, super helder en heerlijk zwembaar water, hier kwamen we de 3 opreis crew nog tegen, dus dit meer zit in het komende seizoen ;)


Cappadocia, bizar landschap wat, als je er met de auto naar toe gaat, redelijk abrupt overgaat in het cappadocia van de foto's, hier met een ballon gevlogen bij zonsopkomst.


Richting Mestia met waarschijnlijk Ushba op de achtergrond, prachtige gletsjers en geniale bergweggetjes om overheen te rijden.


Terug naar de Sovjet tijd in Chiatura, waanzinnig en jammer dat het nog niet in de Lonely Planet staat, in dit dorpje heeft de tijd echt stilgestaan en het openbaar vervoer bestaat uit een heel netwerk van kabelbanen omringt met oude, soms verlaten, fabrieken, machines en treinen.


Enigste keer dat de auto echt vast kwam te zitten, diep in de modder, hebben er dik 2 uur over gedaan voordat we hem uit deze modderwoestijn los hadden gekregen.


Straat circuit van Baku, ook het verste oostelijk dat we met de auto zijn geweest


Up next, Vertrek vanuit Amsterdam

Brilsmurfffje wijzigde deze reactie 27-09-2017 13:13 (4%)


  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Bedankt voor alle leuke reacties! Ik zal als ik de foto's van de reis van de camera afhaal dit hier tussentijds posten als updates waarbij ik steeds een stukje van de reis chronologisch beschrijf. Verder zal ik ook proberen alle vragen en verzoeken te honoreren!
quote:
Dacuuu schreef op zondag 3 september 2017 @ 13:10:
Meer meer! Wat fijn dat jullie een prima reis gehad hebben. Vanachter je bureaustoel is alles snel eng, als je zelf op locatie bent ervaar je vaak veel meer veiligheid :) wij zaten in Skopje, op tv zag je wat demonstraties / opstootjes. Waarvan wij zelf totaal niks van gemerkt hebben. En zo is het vaker..
Nog bij het ohrid meer geweest?
Jup dat is het meer dat te zien is op de foto, ik zie nu dat Lake Skadar ergens anders was, ik zal het aanpassen!
We zijn met de auto door een demonstratie in Turkije gereden.. Maar dat land is sowieso bizar als je nagaat dat er alleen al in NL 1 miljoen Turken zijn. Als je dan ziet hoe die daar allemaal geaccepteerd worden omdat ze ook de taal vloeiend spreken! We zijn ook enkele keren geholpen door NederTurken die voor ons optraden als tolk.
quote:
Wernertnt506 schreef op zondag 3 september 2017 @ 13:33:
Ziet er super gaaf uit en volgens mij hebben jullie enorm genoten.
Hoeveel heeft deze trip jullie nu gekost als ik het vragen mag?
En hebben jullie uiteindelijk de auto nog ergens verpatst?
Ik heb de kosten of rekeningen nog niet bekeken, ik zal je een indicatie geven maar hangt heel erg af van wat jezelf uitgeeft. Een volle tank aka 60L in Bosnië is 40 euro, Turkije is de benzine wat duurder maar in Georgië en azerbetis t weer zo goed als gratis met ruim onder de 1 euro p/L voor 2 personennjs t redelijk makkelijk om voor rond de 10 euro prima te slapen en eten is dan variabel kook je zelf of ga je uit eten?
quote:
mennoza schreef op zondag 3 september 2017 @ 13:39:
Wauw leuk verhaal zeg! Mooie plekken geweest en ook de Mazda ziet er goed en stevig uit. Reed hij nog lekker en krachtig? Meer info/foto's graag!
Mazda rijdt prima! Iedere keer startte dat ding in 1x wel flinke wolk rook, hence t olie verbruik maar zodra je ging rijden was dat weg.
quote:
Tuintje schreef op zondag 3 september 2017 @ 13:53:
Wat leuk zeg!! Die 626 houdt nog wel een trip vol hoor. Goede auto's en de juiste keuze. En wat een leuke foto's zeg! Je kan volgens mij ook wel een showcase aanmaken in het fototopic. Ik zou wel meer willen zien.
Dankje! Dit zijn nog telefoon foto's..
quote:
The Eagle schreef op zondag 3 september 2017 @ 19:31:
Met mijn voorgangers, show us more.

Maare Zeljava? Damn dude, weet je hoe link? Stikt daar van de landmijnen, vziw ook onder de startbaan :X
Then again: dit was natuurlijk wel de YOLO reis bij uitstek :P
Haha ach die verhalen zijn ook overtrokken, je kan geen mijnen onder t asfalt leggenz de mijnen liggen in de bosjes. De basis is ooit verwoest en onklaar gemaakt maar aangezien die hele binnenkant bepantserd is is dat niet echt te slopen, wel heel indrukwekkend want t is daar echt echt echt heel donker. Lampje uit en je ziet je handen niet meer.
quote:
-tom-562 schreef op maandag 4 september 2017 @ 09:34:
Gaaf! En de juiste keuze gemaakt qua auto!
Ding raak je altijd nog kwijt voor relatief veel geld. Ik heb zo'n zelfde 626 gehad, en die is toen uiteindelijk voor de export weg gegaan (naar Libië :P), heb er toen nog iets van 1100/1200 euro voor gehad (en een jaar ervoor gekocht voor 1600 euro) 8) (is inmiddels wel zo'n 5 jaar geleden)
Die van ons komt niet meer door de APK heen haha! De achter ophanging isnin Georgië weer uit scrapparts opgebouwd.

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Inhoudsopgave
vorige delen:
Idee en ruwe planning
Terug in Nederland en samenvatting

Vertrek uit Amsterdam en de grens met Kroatië over

Route


Op zondag 9 juli 2017 zijn we met onze vers gekochte maar goedkope auto weggereden uit Amsterdam met als enige doel Oostenrijk bereiken. Daar het opstarten voor ons in de morgen niet echt ligt reden we pas tegen een uur of 1 de grens met Duitsland over. Belangrijker dan dat nog, we hadden er zin in en we cruisde over vrijwel lege Autobahnen zuidwaarts! Onderweg kwamen we langs Sinsheim, Duitsland. Hier werden we al vanaf de snelweg begroet door zowel een Concorde als een Concordski, luchtvaartenthousiasten die wij zijn moesten we hier natuurlijk even de auto parkeren. Na een korte stop, want het begon ondertussen al donker te worden zijn we verder zuidwaarts getrokken. Een Schnitzel in de buurt van München (je bent in Duitsland of niet he! ) later en al snel reden we door Oostenrijk heen. Hier werden we begroet door weer lege snelwegen maar helaas ook keiharde regen. Aangezien we de vakantie kamperend door wilde brengen om de kosten te drukken besloten we gewoon door te rijden totdat het droog werd.. Gelukkig was dit het geval in de buurt van Sankt Michael im Lungau, Oostenrijk en vonden we hier al snel een camping waar wij net na middernacht onze tent hadden staan. De eerste dag was een succes de auto had ons zonder problemen naar Oostenrijk gebracht, wij gaan Georgië halen, dit kan onze auto!
De volgende dag besloten we te gaan ontbijten in het gras bij Spittal an der Drau, een mooi meer omsloten door de Alpen. Tijdens het ontbijt maakten we de plannen voor de rest van de dag, we wilde Kroatië halen en volgens de kaart moest dat haalbaar zijn, maar wat doen we onderweg? We besloten naar de Canyon van Bled te gaan (helaas het meer gemist)

De Canyon was vol met mensen, maar wij waren op vakantie en we genoten van de drukte want zeiden we: "Het gaat nog veel rustiger worden dus geniet van de toeristen heisa"



Het weer was goed en de Canyon was mooi, ook genoten we van het hebben van een eigen auto want hoe fijn was het om gewoon zo overal heen te rijden zonder op bussen of taxi's of tours te wachten! Na Bled zijn we terug gereden om via Trenta door het Triglav nationaal park te rijgen, en oh boy wat was dit een waanzinnige route! Uitzichten met waanzinnig imponerende rotsformaties en vergezichten.


De pas voor Trenta was steil, deels kinderkopjes en deels door wegwerkzaamheden onverhard. Tevens was dit een mooie test voor onze rij-in-een-handbak-skills want tezamen hadden we voor deze auto exact 0km ervaring met het rijden in een benzine schakel auto! Gelukkig zijn we zonder kleurscheuren het park door gekomen, een park waar weinig mensen waren, en reden we al snel langs de Italiaanse grens, bordjes langs de weg wezen de richting van Italië aan. De radio ging over op muziek van Eros Ramazzotti en al snel kregen we beide zin in een goede Pizza! Hoe gaan we dit oplossen? een korte blik op de kaart toonde ons dat we gemakkelijk via Trieste naar Kroatië konden komen zonder dat we hier krankzinnig veel moesten omrijden! En we zaten per slot van rekening pas op dag 2 van onze krap 2 maanden durende reis. De drukte van Trieste was gezellig en chaotische, het kasteel van Miamare lag prachtig in de ondergaande zon

Een pizza later reden we in het pikkedonker Kroatië binnen en zette we ons tentje op in de buurt van Rijeka. De volgende dag besloten we het rustig aan te doen en na het ontbijt reden we richting Park Risnjak voor een wandeling. Dit park stelde helaas niet zoveel voor dus na een korte en saaie wandeling waren we terug bij het bezoekers centrum. Aangezien we al onze spullen meehadden besloten we hier ter plekke avond eten te maken. Hierna keerde we terug richting Rijeka waar we nog getrakteerd werden op een prachtige zonsondergang die de regen verdrong


Vraag maar raak!

Up next, Scheuren over een verlaten basis en de Plitvice meren

Brilsmurfffje wijzigde deze reactie 04-10-2017 16:41 (4%)


  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
quote:
KopjeThee schreef op woensdag 27 september 2017 @ 17:24:
Even een los vraagje: Ik zat even te spelen met Google Maps. Hij wil nog wel een auto route plannen naar Lahore (Pakistan), maar niet naar Amritsar (India), terwijl er op de kaart overduidelijk een weg staat aangegeven tussen beide plaatsen. Ook een direct ritje tussen beide plaatsen wil Google Maps niet plannen. Weet iemand wat daar de achtergrond van is?
Gokje, zijn de grenzen wel open?

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Inhoudsopgave
vorige delen:
Idee en ruwe planning
Terug in Nederland en samenvatting
Vertrek uit Amsterdam en de grens met Kroatië over

Scheuren over een verlaten basis en de Plitvice meren

Route


Na Rijeka zijn we verder naar het oosten gereden op weg naar, voor ons, twee hoogtepunten van de road trip; Zeljava Airbase en de Plictvice meren. Onze eerste stop was Zeljava Airbase, deze basis was gebouwd in 1948 inhet toenmalige Joegoslavië waardoor hij nu precies op de grens ligt met Bosnië en Herzegovina en Kroatië. De weg naar de basis voerde ons door de verrassend groene binnen landen van Kroatië, de basis zelf was gemakkelijk te vinden en als snel zagen we de "ingang" hier staat een verlaten en compleet gestripte Douglas C-47:

Helaas zat er niets meer in het toestel, zelfs de vloer ontbrak, de auto er nog wel even voorgezet :*)


Hierna zijn we om het hek de basis op gereden, hier gingen we rechtsaf, later bleek dit de verkeerde kant. Over smalle betonnen paadjes reden we door het bos langs vervelen vervallen en verwoeste gebouwen, in een enkeling stonden nog restanten van machines:

Geen idee wat het is maar ik vermoed iets van een stoom generator oid.
Helaas stonden er over deze bordjes dus zijn we verder niet op onderzoek in de bossen geweest

Terug op de "hoofdweg" kwamen we langs een aantal huizen, hier hebben we maar gevraagd waar de basis was. Het bijzondere aan deze basis is dat, los van de talloze landingsbanen, er een enorm ondergronds gangenstelsel is waar vliegtuigen en militairen inpasten, op hoogtijdagen zaten hier meer dan 1000 mensen welke, als het moest, ruim een maand zonder bevoorrading konden overleven. Door de ligging in de berg kon de basis een aanslag overleven van een nucleaire bom met de kracht van Hiroshima.. Impressive! Tijd om dit 3.5km lange stelsel te ontdekken.

Voor de 3 ingangen ligt een enorme berg zand om te voorkomen dat mensen er met de auto inrijden, als voetgangen vormt dit gelukkig geen enkele beperking en al snel stonden we in de tunnel:

De grootte van dit bouwproject is simpelweg niet te bevatten in woorden, als we dieper en dieper de berg in liepen daalde de temperatuur significant. Het uitzetten van de hoofdlampjes resulteerde in de bizarre gewaarwording van absolute donkerheid. Je zag zelfs je eigen handen niet of vage contouren. Zorgvuldig onze gemaakte afslag keuze markerende liepen we gangen in en uit. Helaas is de basis van binnen compleet verwoest maar nog steeds is de enorme grootte van de deuren goed zichtbaar. Ergens diep in de tunnels kwamen we dit uitgebrande busje/vrachtwagentje tegen:

Na een kleien 2 uur door de gangen gelopen te hebben vonden we het wel weer mooi geweest en snakte we naar daglicht! Eenmaal buiten hebben we met de auto meerdere rondjes over de verlaten banen gecroste! Immers we moesten wel weten wat de topsnelheid van onze bolide was 8)

Helaas wordt de auto een beetje licht als je boven de 140 km/h komt maar 160/170 stond zo op de teller, niet slecht voor onze bijna 20 jaar oude bolide!

Met de ondergaande zon zette we koers naar de Plitvici meren, dit natuurschoon kan het beste bezocht worden bij opening van het park werd ons geadviseerd. Zodoende brachten we de nacht door op een camping naast de ingang. De volgende ochtend waren we de eerste bij de ingang! Ik denk dat ik voor hier de foto's voor zichzelf kan laten spreken:

De hond links in beeld heeft ons het halve park door achtervolgd :D












Vraag maar raak!

Up next, Vluchten voor bosbranden langs de Adriatische kust met een vleugje Game of Thrones en afzien in de Albaanse Alpen.

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
quote:
B-Real schreef op woensdag 4 oktober 2017 @ 16:47:
Super vet met die verlaten militaire plekken en die gangenstelsels, wat een trip! _/-\o_
Thanks! Er komt nog een stuk over een baai met allemaal verlaten hotels

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Sorry voor de verlate update, momenteel zijn alle foto's uitgezocht dus ik zal morgen een update plaatsen, ben vandaag net terug gekomen uit Georgië voor een weekendje om wat zaken betrekkende de auto af te handelen :)

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Morgen komt er een update, drukke periode gehad maar die is nu gelukkig achter de rug!

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Er zijn wat persoonlijke verliezen te betreuren geweest en een vakantie, maar vanavond zal ik een update typen :)

Acties:
  • +32Henk 'm!

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Inhoudsopgave
vorige delen:
Idee en ruwe planning
Terug in Nederland en samenvatting
Vertrek uit Amsterdam en de grens met Kroatië over
Scheuren over een verlaten basis en de Plitvice meren

Vluchten voor bosbranden langs de Adriatische kust en afzien in Albanië

Route


Met de Plitvice meren in de achteruitkijkspiegel koerste we wederom richting de Adriatische kust, de navigatie stuurde ons naar Selina, waarom wij precies hierheen gingen? Simpel, op onze kaart stond dat hier een nationaal park was, Paklenica en voordat we ons Zadar in gingen storten leek het ons wel plezierig om in de ochtend een ommetje te maken zodat we in de namiddag door Zadar konden slenteren. Rond een uurtje of 10 in de avond kwamen we aan bij de ingang van het park, niemand te bekennen uiteraard, dus onze hoop op een park camping vervloog hier direct, maar gelukkig had het naburige dorp wel een camping, of nouja camping, het was meer een boomgaard zonder bomen. Met ons kleine tentje tussen de RV’s brachten wij de nacht door om de volgende ochtend voor de hitte het park te bezoeken. Aangekomen bij het park zagen wij verrassend veel mensen met een klimuitrusting lopen, Spoedig doemde er een enorme kloof op. Het is deze kloof die het voor de klimmers tot een waar Mekka maakt, met gemarkeerde klimpaden overal. Als niet klimmer zijnde was de kloof een ideale plek om prettig uit de zon een stukje te lopen, Terug bij de auto vervolgde we onze trip en gingen we naar Zadar.



Persoonlijk ben ik niet een, slenter-door-een-oude-stad-type, maar Zadar had wel een leuk sfeertje en goede ijsjes! Voor iemand die jaren steevast naar Azië afreist was dit stuk van de middellandse zee een openbaring, de zee was schoon, helder en heerlijk van temperatuur. Dus ga je naar Zadar, neem zwemspullen mee en spring vanaf de boulevard zo de zee in! In het algemeen zijn de Kroaten wel fan van de zee en zie je ze overal de zee in gaan voor een duik. Wat hierbij helpt is dat het grootste deel van de kust rotsachtig is en dat het snel diep is.



Na Zadar zijn we verder afgezakt over de kustroute naar het zuiden, waar we regelmatig getrakteerd werden op fly-overs van blusvliegtuigen




Langs de route doken we gemiddeld 2x per dag de zee in voor een verkoelende duik, een auto zonder airco is bij vlagen afzien maar over het algemeen is het heerlijk, de overgang tussen in en uit is kleiner en tijdens het cruisen met een gangetje of 70 kunnen de raampjes open en is het puur genieten. Na ons geluk op de surfplank beproefd te hebben bij Vodice zijn we richting KrKa Nationaal Park gereden.



Dit park wordt omschreven als het Plitvice waar je mag zwemmen, dit doet naar mijn mening het laatstgenoemde tekort. Niettemin is het een mooi park en als je in de buurt bent zeker een bezoekje waard al is het er, net als in de rest van Kroatië, wel erg druk. Naast de standaard “vijver” waar iedereen aan het badderen is,




is er ook nog een rivier middels het water wegstroomt uit het gebied, deze rivier is een stuk plezieriger om in te zwemmen, wel een kleine tip, ga niet op je rug liggen om te genieten van het zonnetje. Stiekem stroomt het water vrij gestaagd waardoor je dan verder en verder van de zwemvijver komt. Nadat we door de rondvaartboot uit het water gevist waren, een reprimande hadden aangehoord konden we door naar onze volgende bestemming.

De volgende bestemming op onze kaart was de stad Split, toeristische stad, niet mijn ding bij een ondergronds museum kwamen we bekende tegen uit onze studentenstad, hiermee ijsjes gegeten en geconcludeerd dat het toch echt wel te warm was in de stad. De ondanks toch nog wat mooi oude gebouwen gezien








Ook voorspelde wolken as van een naderende bosbrand niet veel goeds. Gelukkig hadden zij nog een leuk idee om de stad te ontvluchten en zijn we naar een van de vele sets van Game of Thrones geweest, Dit was het kasteel van Klis enkele tientallen kilometers buiten Split.



Vanaf dit hoger gelegen punt in de heuvels was de kust met de stad prachtig zichtbaar en zagen we ook de vlammen van de naderende bosbrand over de heuvels likken..



Tijd voor een plan B en snel ook. Na een kort overleg hadden we besloten om samen verder te gaan en Dubrovnik proberen te halen om zo alle branden achter ons te laten, met de ondergaande zon koerste wij nogmaals richting Split om hier de kustroute richting Dubrovnik te pakken. Dit was ondertussen veranderd in een totale chaos met as vallende uit de lucht, burgers met emmers, sirenes, een gebrek aan politie en vooral heel veel auto’s en een enorme hitte. Na een helse toch van ruim 8 uur waren we er helemaal klaar mee, nog steeds een half uurtje van Dubrovnik verwijderd hebben we de handdoek in de ring gegooid en kamp opgezet. Deze rit zou normaal een uurtje of 4 duren maar vooral rond split hebben we vele uren stilgestaan. Onderweg naar Dubrovnik moet je verplicht een stukje door Bosnië-Herzegovina, dit ging zonder problemen en leverde een van de goedkoopste tankbeurten van de reis op, ruim onder de euro voor een liter.

Zoals eerder aangeven ben ik zelf geen enorme fan van stadjes omdat het redelijk op elkaar lijkt. Dus na een dagje door Dubrovnik gestrompeld te hebben was het wat mij betreft tijd voor wat meer avontuur!


De brug naar de oude stad van Dubrovnik


Overzicht over de oude stad


De oude stadsmuur door om in het oude gedeelte te komen, parkeren rond Dubrovnik is een ramp!






Zonsondergang over het nieuwe deel van Dubrovnik

Onze volgende grote bestemming waren de Albanese Alpen. Onderweg op de kust route vanuit Dubrovnik zijn we nog even gestopt bij Kupari, bij dit kleine stadje is de beroemde “baai van verlaten hotels”. Gedurende de jaren 60 en 70 zijn hier een vijftal chique hotels verrezen uit de grond waar de elite van het Joegoslavië leger vakantie kon vieren. Tijdens de Joegoslavische burgeroorlog is de gehele baai verlaten en in verval geraakt. Hedendaags is het gehele terrein wonderbaarlijk genoeg toegankelijk, niet afgezet, en is het strand zelf redelijk bezocht door vakantiegangers. De grote massief betonnen resorts geven de baai een aparte sovjet achtige sfeer. Enkele van de hotels hebben we betreden, maar helaas is alles zo goed als gesloopt of eruit geroofd. Desalniettemin blijft het een gave plek om enkele uurtjes rond te struinen! Het en der zijn de kogelgaten nog zichtbaar van de oorlog. Plannen zijn er om de baai binnenkort met de grond gelijk te maken om ruimte te maken voor nieuwe en moderne resorts.


Overzicht over de baai van Kupari vanuit een van de verlaten resorts






Kogelgaten van de oorlog nog steeds zichtbaar

Na deze baai zijn we de grens overgegaan met Montenegro en hier werd het duidelijk waarom de open grenzen van de EU zo fijn zijn, na broeierige 2 uur waren we eindelijk in Montenegro!


Binnenlanden van Montenegro

Het verschil met Kroatië was enorm, waar Kroatië veilig en Italiaans aandoet ademt Montenegro een soort mix die zich tussen Zwitserland en de maffia inhoudt. Montenegro was voor ons echt een doorreisland dus zijn we rond de baai van Kotor gereden (ook hier veel bosbranden en rook) richting het meer van Skadar. Na hier de 3opreis crew tegengekomen te zijn hebben we de volgende dag een uitzichtpunt bezocht in de buurt bezocht om de beroemde bocht te zien, Horseshoe bend European style!




Vanaf hier nog een hike gedaan naar een afgelegen grote met dito zwemmeertje voor de verkoeling.



Hierna konden we na 1 nachtje Montenegro alweer verlaten, de grens met Albanië gaf ons een mooi voorproefje voor de grensovergangen die nog zouden komen. Een grensovergang bestaande uit een zandpad, een paar bouwketen en enkele geüniformeerde mannen stempelde ons in luttele minuten grens over.

Onze bestemming voor Albanië was Theth een klein dorpje met zo’n 80 inwoners midden in de Albaanse Alpen. We hoopte dit dorp voor het vallen van de avond te bereiken. Maar voordat we deze kant op konden koersen moesten we eerst opzoek naar geld. Op het internet hadden we gelezen dat de weg richting Theth lastig en uitdagend was maar dat het met een normale auto in de zomer wel te doen was. Na geld gepind en avond eten gekocht te hebben gingen we op pad. De weg richting Teth ging voorspoedig, het asfalt lag erbij zoals dat er ook bij ligt in Zwitserland! Halverwege de pas bij een uitzichtpunt kwamen we een Lada jeep tegen met daarin militairen.


Uitzicht halverwege terug op de vallei vanwaar we vandaan kwamen

Gebarende naar onze auto en het noemen van Theth probeerde we erachter te komen of onze auto dit dorp zou kunnen halen. Resoluut volgde daar, NO NO NO. Ojee dat beloofde niet veel goed en inderdaad, bovenaan de pas gekomen ging het asfalt over in gravel, oeps, zouden de horror verhalen van het internet dan toch kloppen!? Met al weer een ondergaande zon gingen we op weg. (somehow komen we altijd op de spannende stukken in schemering of in het donker). na een kilometer of 10 over een hobbelige, smalle, modderige en vooral steile weg naar beneden gehobbeld te hebben besloten we dat dit gekkenwerk was en dat we opzoek moesten naar een alternatief.


Aan het begin van de "Death Road to Theth"

Het keren van de auto bleek een hele uitdaging te zijn. Gelukkig kwam de auto wonder boven wonder zonder al te veel problemen de weg weer op. De vele rotsen en kuilen maakte het wel spannend, een carter pan van aluminium en voorbanden met niet bijster veel profiel waren niet de beste uitrusting. Gelukkig was er bovenop bij de pas een soort van herberg waar we onze tent op het gras mochten dumpen. Deze beste man wist ons met handen en voeten duidelijk te maken dat je ook naar Theth kon lopen om dan vervolgens met een speciaal taxibusje weer naar boven te geraken. Prima dat was ons plan B voor de volgende dag! Die nacht werden we getrakteerd op een prachtige sterrenhemel!





De volgende ochtend kropen we vol goede moed uit de tent om richting Theth te gaan, wat was het plan? Wandelen naar Theth daar in de tent slapen, wat wandelen in de vallei en terug naar de auto (take note). Hoopvol opende we de kofferbak om daar tot de conclusie te komen dat er, uuhh, geen eten en dus ook geen ontbijt meer was. Gewapend met een zak chips, een tent, sneakers en twee slaapzakken begonnen we, als meest onvoorbereide toeristen, aan onze toch naar beneden. Al snel werd duidelijk dat dit gebied oogstrelend mooi is en door de gering hoogte prima te bewandelen is!





Onderweg naar beneden zijn we langs “The Blue Eye” gekomen, dit hel blauw rond meer dat tussen bergen weggestopt ligt met echt waanzinnig koud water. Na dag wandelen is een duik wel meer dan verdiend!






Omgeving van the Blue Eye

Vanaf hier was het nog een tweetal uurtjes lopen naar Theth. Tot nu toe was Theth in onze gedachten een pittoresk dorpje in de bergen met een klein supermarktje, gezellig kroegje en restaurantjes. Nou bij het eerste aanblik werd duidelijk dat we dit beeld maar eens heftig moesten aanpassen! Theth is een verzameling van enkele huisjes langs een rivier, zeker wel een plek met veel charme! Duidelijk was wel dat hier geen supermarkt zou zijn, geen restaurant en al helemaal geen bar.. Al snel zagen we een plek waar een groep jongeren tenten aan het opzetten waren, overnachting gevonden! De aangrenzende herberg wilde ons ook wel voorzien van ontbijt en avondeten. Eind goed al goed!


Theth


De herberg

Die avond genoten we van een heerlijke uitgebreide maaltijd met bier in de buitenlucht aan een lange tafel met de gasten van de herberg, deze gasten waren nieuwsgierig naar onze verhalen en zo raakten we aan de praat en vertelde dat we eigenlijk geen plan hadden en wel wat tips konden gebruiken! Hier hoorde we over de mogelijkheid om het gebied aan de andere kant uit te wandelen om vervolgens via een pittoreske boottocht weer terug te geraken in Shköder. Een goede 70 km van waar wij de auto hadden achtergelaten, maar boeiend, dit klonk vet dit gingen we doen! Zo geschiede en gingen wij de volgende dag een rondwandeling maken in de Theth vallei waarbij we uiteindelijk uitkwamen op een hoger gelegen weide.


Onder weg naar de weide


De weide

De dag hierop begonnen we aan onze twee daagse avontuur terug richting de auto. In de vroege uurtje beklommen we de Valbona pas.


Onderweg naar boven

eenmaal boven werden we getrakteerd op een prachtig uitzicht over de vallei!


Bovenop de pas

De regel met passen is dat als je hem aan de ene kant beklimt je aan de andere kant weer afdaalt, zo geschiede en daalde wij af richting het dorpje Valbona.


Afgedaald aan de Valbona kant.

Vanaf hier was het idee om te gaan liften naar Bajram Curri vanwaar je met de boot kon, aldus onze tafelgenoten in de herberg. Anyway, ons was verteld dat liften geen probleem was en inderdaad de meeste auto’s stopten en wilde ons wel een lift geven de berg af! Onze laatste lift had, gezien het tijdstip een uurtje of 8 in de avond, echt al te diep in het glaasje gekeken. Deze zatlap slingerde over de weg, sneed iedere bocht af en schreeuwde ondertussen mee met de muziek. Iedere keer als wij weer uitbarstte in lachen was dit voor hem een teken om de muziek nog een stukje harder te zetten! Geen idee hoe we deze helse dronkenmansrit overleefd hadden maar wij hadden Bajram Curri bereikt! Met onze rugzakken waar de kampeerspullen provisorisch aan bevestigd waren trokken wij, zwak uitgedrukt, de aandacht van het uitgaanspubliek! Niemand bleek hier bekend te zijn met het woord camping. Samen hadden we afgesproken dat we 3 dagen in, het veel te kleine, trekkers tentje zouden slapen. Dus we zouden of een camping vinden of een plek waar niemand ons zou zien als we daar de tent opzette. Spoedig zagen we een mannetje op een pleintje lopen met een petje, heuptasjes en een mobiel, algemeen bekend; deze mannetjes kunnen dingen regelen. Zodoende zou de vriendelijke man ons de volgende dag zou hij ons in alle vroegte komen ophalen voor onze trip naar Fierze vanwaar de “bus boat” zal vetrekken voor de krap 2 uur durende tocht over Koman Lake. Maar, waar moest hij ons ophalen? Het woord camping was bij de beste man bekend alleen het principe camping niet helemaal bekend.. Zodoende uitgelegd dat we graag in een tent wilde slapen en we die ook zelf mee hadden genomen. De beste man dacht even na en gebied ons te volgen. We steken de straat over, naar wat ogenschijnlijk het mooiste hotel van Bajram Curri zijn moest. Hier moesten we even in de lobby wachten want hij ging even de manager halen en dan zouden we in het hotel mogen slapen.. Enkele minuten later komt de beste man terug met de manager, na even de hand geschud te hebben mochten we meelopen. Richting de tuinen van het hotel, benieuwd naar wat er komen gaat staken we het volle, met kaarsen verlichte terras over. Aangekomen aan het einde van het terras gebaart hij ons dat we op een willekeurige plek in de tuin van het hotel onze tent mogen opzetten! De volgende dag werden we in alle vroegte opgewacht door onze heuptasjes man, door het lage waterpeil in Koman Lake moesten we verder rijden dan normaal voor de boot dus het was nog even spannend of we het zouden halen, maar gelukkig kwam dat goed en lag daar de Dragobia op ons te wachten.



De boot bestaat uit een romp waarop een oude bus is gemonteerd. Heel gaaf gedaan want het interieur van de boot/bus is die van de bus! Koman Lake is een misleidende naam waar het eigenlijk een kloof is waar de boot op verschillende plekken aanmeert om mensen op en af te laten stappen.


Onderweg op Koman Lake

De boot meerde na een ontspannend tochtje aan bij de dam van Koman, vanaf hier had onze vriendelijke heuptasje meneer transport geregeld naar het centrum van Shköder. Vanaf hier zijn we verder gaan liften tot we uiteindelijk tegen het eind van de middag weer bovenop de pas naar Theth waren waar we onze auto hadden achtergelaten. Gelukkig startte de auto in 1x en konden we opzoek naar een camping met een welverdiend zwembad en douche voordat we koers zetten naar Griekenland voor een paar dagen relaxen, een vakantie in een vakantie!

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Dank allen voor de leuke reacties! Ik kan er nog meer schrijven! We zijn ook nog door Griekenland, Turkije, Georgië, Armenië en Azerbeidzjan gekomen! De mooiste avonturen moeten nog komen :)

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
quote:
wizai schreef op dinsdag 20 maart 2018 @ 22:35:
Wat een gaaf avontuur @Brilsmurfffje!
Ik ben deze zomer een weekje in Montenegro, leuk om hier ook wat over te lezen.
Het hele verhaal meerdere keren gelezen, komt er nog een afsluitend deel, of is er in Griekenland weinig bijzonders gebeurd? :)
Dankje! Waar ben je in Montenegro geweest?

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
quote:
wizai schreef op woensdag 21 maart 2018 @ 10:11:
[...]

Dat is gepland voor deze zomervakantie, moet nog komen dus!
Heb hele goede dingen over Durmitor gehoord, goede reis alvast!

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
quote:
R20141016 schreef op maandag 26 maart 2018 @ 09:28:
Wow wat een avontuur! Ben stiekem wel een beetje jaloers.
Met vrouw en 2 kleien kinderen zou ik dit niet aandurven. Helaas nog nooit zo'n trip gemaakt....
Zou niet weten waarom niet! Alle landen waren super veilig en vanaf Istanbul waren hotelletjes net zo duur als kamperen in Kroatië!

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
quote:
R20141016 schreef op dinsdag 27 maart 2018 @ 09:11:
[...]

De jongste is bijna 1,5 jaar.
Er moet ook wat vermaak zijn. En daarmee doel ik niet op zwembaden met animatie teams enzo.
Maar een museum, fietstochtje, dierentuin, speeltuinen moeten er wel zijn.
Dat is er altijd wel, helemaal als je een camping uitzoekt of een iets meer upscale B&B, ook genoeg lol te beleven met een badminton set of een bal. Voordeel van een roadtrip is dat het iedere dag weer een andere omgeving is.

Acties:
  • +8Henk 'm!

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Inhoudsopgave
vorige delen:
Idee en ruwe planning
Terug in Nederland en samenvatting
Vertrek uit Amsterdam en de grens met Kroatië over
Scheuren over een verlaten basis en de Plitvice meren
Vluchten voor bosbranden langs de Adriatische kust en afzien in Albanië

Griekse stranden en cultuursnuiven in Istanbul

Route


We pakken het verhaal op waar we vermoeid en voldaan terug gekeerd waren bij onze auto bovenop de pas naar Theth. Vanaf hier zijn we met de auto afgedaald richting het plaatsje Shëngjin, op onze wegenkaart stond daar aan de kust een symbooltje van een camping. Eenmaal in de buurt van Shëngjin zagen we inderdaad borden en foto’s van een camping en dat was niet alles er stonden ook plaatjes bij van een zwembad, nog beter! Na 4 dagen niet douchen en hiken is er weinig prettiger dan schoonspoelen in een zwembad. Het zou Albanië niet zijn als we niet geconfronteerd zouden worden met een teleurstelling of some sort en die kwam er dan ook. Aangekomen bij de “camping” bleek dit eigenlijk gewoon een buitenzwembad te zijn waar toevallig ook 2 stukjes gras aanzaten, dit was precies genoeg plek voor onze tent en de tent van een jong koppeltje. Het zwembad was gelukkig boven verwachting, groot, schoon en bevatte, niet geheel onbelangrijk, een swim up pool bar! Na de nodige versnaperingen, een op de parkeerplaats gekookt avondmaal en een goede nacht slaap was het tijd voor een lange maar soepele rit richting het meer van Ohrid. De wegen in Albanië waren van verbazend goede kwaliteit, wel was dit het eerste land waar het rijden ansich wat meer een zooitje was. Het merendeel van de route bestond uit tweebaanswegen met een grote portie trage vrachtwagens. Gelukkig reden die het grootste gedeelte op de schouder van de weg en was inhalen een niet al te groot probleem. Onze auto bezat ook genoeg vermogen om vlotjes tussen de 50 en 100 km/h te accelereren. Het was per slot van rekening vakantie dus haast hadden we niet. Zo tegen het einde van de dag doemde het meer van Ohrid voor ons op, dit is het diepste en oudste meer van Europa met een diepte van bijna 300 meter, wij hadden verwacht dat dit een koud en donker meer zou zijn maar het tegendeel was waar.




Eenmaal afgedaald tot aan de waterkant bij het plaatsje Lis hebben we een duik genomen in het meer. Het water was iets kouder dan dat van de Adriatische zee maar veel scheelde het niet en was dus prima te zwemmen. Door de stenen was het water tevens kraakhelder!


Zwemmen in het meer

Vanaf hier zijn we langs het meer afgezakt naar het zuiden om vervolgens de grens met Macedonië over te gaan. Net na de grensovergang hebben we een bezoek gebracht aan het klooster van Sveti Naum. Een mooi klooster dat uitkijkt over het meer. Waarna we opzoek gegaan naar een camping in de buurt aan het meer.



Kloosters van Sveti Naum

De volgende dag zijn we richting Griekenland gegaan, onze geplande mini vakantie in een vakantie. Het idee was om een mooie camping te zoeken op een van de drie landtongen ten zuiden van Thessaloniki (Sithonia) om hier te genieten van het mooie weer, het strand en het lekkere eten. Tevens konden we hier een plan maken voor de rest van de reis door Turkije. De rit vanaf het meer naar Thessaloniki ging voorspoedig bij de grens waren we de enige en daarna was het snelweg tot aan Thessaloniki. De snelwegen in Griekenland zijn een aparte gewaarwording daar ze allemaal dubbelbaans beide kanten op zijn met zo goed als geen verkeer. Tevens waren de gevolgen van de financiële crisis aldaar goed zichtbaar daar auto dealers zonder uitzondering zo goed als geen auto’s in de showroom hadden staan. Via plaatjes op google maps hadden we besloten dat we voor de middelste landtong zouden gaan, hier waren de mooiste stranden. Ons oog viel op een camping helemaal in het zuidoosten, ver weg van de resorts en dichtbij een van de mooiste stranden Orange Beach. Ook vonden we het nog wel leuk door een stadje te lopen en een ijsje te eten wat hier ook mogelijk was.


Sithonia


Koken aan het strand van Orange Beach

Wat wij niet wisten was dat de door ons uitgekozen camping, Camping Paradiso, lag aan de uitgang van het doolhof van Kriaritsi. Dit is vervalen project van een ambitieuze project ontwikkelaar uit betere tijden waarbij enkel de infrastructuur is neergelegd voor een complete vakantiewoning wijk. Het resultaat nu is dat dit allemaal wegen zijn in verschillende staten van verval waarbij het maar de vraag is welke uitkomen bij het strand. Uiteraard kwamen wij hier aan in het donker en kost het ons een kleine 2 uur om de weg naar de camping te vinden! Meer info: http://kriaritsi.com/
de camping zelf was verder prima, beetje een hippie sfeer met veel uitgebouwde caravans op het strand. We waren hier enkel om te slapen, overdag reden we rond met de auto van dropje naar dropje en strandje naar strandje. Na een paar dagen hier bij gekomen te zijn van de reis tot nu toe en met gemaakte plannen voor Turkije vervolgende wij onze reis. Bij het uitrijden van een van de eerste dropjes hoorde wij een gerammel vanuit het onderstel van de auto komen, ons eerste gebrek was een feit! Een verbindingsstangetje van de stabilisator stang aan de achterkant had losgelaten en hing nu los onder de auto. Een vriendelijke Griek bij de lokale Mazda dealer was de beroerdste niet en sleep het stangetje onder de auto vandaan, probleem opgelost! Een korte check onder het motorruim vertelde ons tevens dat we nogal wat olie verstookt hadden. In Nederland hadden we de olie + filters laten verversen. Desondanks ging er hier in Griekenland weer een goede 2 liter in het blok! Vanaf nu was het zaak om vaker het oliepeil van de auto te controleren.
De rit richting de Turkse grens verliep verder zonder problemen en terwijl we in de file stonden voor de grens werden de visa voor Turkije aangevraagd, lang leve gratis roamen in de EU! Dit was tevens onze eerste serieus lange overgang want na een goede 4 uur wachten waren we Turkije in gestempeld. Het grote avontuur van het onbekende kon beginnen! Het was ondertussen donker geworden maar dat mocht de pret niet drukken. In Turkije hadden we nog gehoord over een mooie grot, niet echt op de kaart kijkende reden we richting Dupnisa Cave. Als je ooit in de buurt bent en je wilt een Turkse highlight bezoeken zonder westerlingen, dit is de plek. We werden nog net niet weggekeken maar het scheelde niet veel! De grot zelf was niet heel bijzonder, de ambiance er omheen echter wel. Na ons te hebben laten oplichten voor twee broodjes bij een klein kraampje met een oud vrouwtje was het tijd om uit te vinden hoe we bij de grot kwamen. Aangezien alles in het Turks was en niemand een idee had wat wij daar kwamen doen zijn we maar een willekeurig pad om hoog gelopen. Boven aangekomen bleek dat dit de uitgang van de grot was :+ . Met wat handgebaren van de uit de grot komende mensen kwamen we er achter waar de ingang. De grot zelf was verder niet bijzonder als je weleens in een van de vele grotten van de Alpen bent geweest.


De grot van binnen

Vanaf hier was het idee om vlak voor Istanbul een laatste nacht op een camping te slapen, vanaf hier zouden we dan op doordeweekse dagen 3 nachten slapen in Istanbul om de stad te bekijken in een poging de drukte te ontlopen. Het idee achter de camping was dat we dan vroeg in de ochtend de stad in konden komen met de auto om zo maximaal van ons parkeergeld te kunnen profiteren, echte Hollanders. Camping zijn een zo goed als niet bestaand iets in Turkije dus na een waardeloze ervaring op een camping aan de snelweg unaniem besloten dat de tent voor de rest van Turkije ingepakt kon worden. De volgende ochtend rond het middag uur waren we klaar om naar Istanbul te rijden, ons hotel bevond zich letterlijk naast de Aya Sofia dus begonnen we aan de onmogelijk opdracht daar te komen met de auto. Gelukkig bleek dit een foute aanname en was er zowaar een parkeerplek voor ons hotel vrij. Hier snel de auto neergezet en volgens de conciërge kon hij hier de gehele periode blijven staan voor de nops, geen slecht begin zo!

De stad Istanbul was mooi, de bekende highlights afgestreept zoals de blauwe moskee, Aya Sofia, Basilica Cisterne (helaas zonder water) naar wat van de bekende markten geweest en de Turkse cuisine geprobeerd, helaas viel dit bij beide slecht en zijn we allebei ontzettend ziek geworden in Istanbul. Wat we ook leuk vonden aan de stad was de manier waarop ze er omgaan met de zwerfkatten en honden. Deze lopen gewoon vrij over straat, krijgen te eten en mogen chillen waar ze willen. Als je van dieren houdt geeft dit de stad een vriendelijk aanzicht. Over deze katten is recent een documentaire/film gemaakt (Kedi 2016)




Binnenkant Aya Sofia


Basilica Cisterne uit Dan Brown Inferno ;)




Overdekte markt


Aya Sofia @ night


Blue Mosque @blue hour

Na Istanbul zijn we verder getrokken door het land op een roadtrip van natuurlijke extremen naar de Georgische grens!

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
quote:
Trasos schreef op donderdag 29 maart 2018 @ 21:01:
Ik vond mezelf al stoer door met een gare Astra naar Zwitserland te rijden... :+
Wow, erg gaaf dit. Dit vergeet je je hele leven niet meer. _/-\o_
De bestemming is irrelevant aan t avontuur onderweg ;)

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
quote:
!null schreef op vrijdag 6 april 2018 @ 08:17:
Leuk allemaal. We hebben paar jaar terug vergelijkbare route gedaan maar door naar Iran en uiteindelijk zelfs Nepal gegaan.
Vorig jaar nog met onze bus naar Albanië geweest. Ook naar Teth gereden, en via de andere kant weer terug. Dat was pas een zware weg, pfff (4x4 nodig). Maar wel mooi.
Ik zie veel bekende plekken op de foto's in ieder geval :)
Wat gaaf! Wat voor bus heb je? Zagen zo een VW Transporter 4 motion en dat was toch wel een behoorlijk capabele 4x4
quote:
B-Real schreef op vrijdag 6 april 2018 @ 09:00:
Dank voor wederom een lekker stukje leesvoer :)

Zien jullie niet op tegen de vakantie dit jaar als je niet zo'n monstertocht gaat ondernemen? Ik bedoel, twee weekjes Frankrijk valt toch een beetje in het niets bij deze trip :D
Voor deze reis was de voorbereiding een uurtje Googlen, we hadden vastgesteld dat we naar Georgie wilden omdat je daar vrij gemakkelijk van de auto kan afkomen en er geen Carnet de Passage nodig is voor de auto. De landen op de route zijn ook allemaal visum vrij, of visa on arrival.
Voor 2 weekjes Frankrijk moet je eerste een locatie uitzoeken die moet dan leuk genoeg zijn dat alles in de buurt is. Dat levert veel meer stress op dan dat je zegt we gaan 13000+ km door Europa karren, dan kom je langs alle mooi dingen zonder moeite ;)

Kijk bijvoorbeeld naar het stuk in Kroatië, zijn daar 9 dagen geweest, de dingen die wij gedaan hebben krijg je niet in een 2 weekse vakantie gepropt.

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
quote:
!null schreef op vrijdag 6 april 2018 @ 10:39:
@Brilsmurfffje Hiace 4x4, dan heb je namelijk ook low-gearing e.d. En wat meer bodemvrijheid dan standaard.
Dat is waarschijnlijk vergelijkbaar met een Delica 4x4, daar stikte het in de afgelegen gebieden van Georgië van, is eigenlijk gewoon een pajero met een busjes body.

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Inhoudsopgave
vorige delen:
Idee en ruwe planning
Terug in Nederland en samenvatting
Vertrek uit Amsterdam en de grens met Kroatië over
Scheuren over een verlaten basis en de Plitvice meren
Vluchten voor bosbranden langs de Adriatische kust en afzien in Albanië
Griekse stranden en cultuursnuiven in Istanbul

Turkije van west naar oost, toerend door het binnenland

Route


Allereerst mijn excuses voor het verlate plaatsen van het vervolg, het uitzoeken en bewerken van de foto's is stiekem meer werk dan in eerste instantie gedacht, Turkije is klaar dus hier komt ie:

De laatste keer dat ik hier schreef eindigde het verhaal in Istanbul, helaas niet optimaal kunnen genieten van Istanbul daar we beiden kampten met een heftige maagwand ontsteking. Ondanks dat was het na een paar dagen “bijkomen” in Istanbul tijd voor om het asfalt weer op te zoeken. De dag dat we vertrokken uit Istanbul was een bijzondere dag, het vertrek uit het hart van de stad ging soepel en al spoedig belande we op de E80. Na enkele minuten over de E80 kwam de mijlpaal, s ’werelds 24ste langste hangbrug, de Fatih Sultan Mehmet Bridge, welke Europa met Azië verbindt! Een uniek moment omdat we hiermee het Europese continent achter ons laten en verder gaan op het Aziatische.

Van deze eerste dag in de auto was dit ook vrijwel direct het hoogtepunt, de rest van de dag bestond uit het doorrijden naar Safranbolu. Wel maakten we al snel buiten Istanbul kennis met het Tolsysteem van Turkije. Over het bestaan van dit systeem wordt bij de grens met geen woord gerept, maar zodra Istanbul verdween naar de achteruitkijk spiegel stonden er bordjes richting de tol weg. Daar dit de snelste route was voor ons namen wij deze afslag. Wisten wij veel dat dit ook direct het punt van no-return was. Hoe werkt het tolsysteem in Turkije dan? Men wordt geacht een tag te kopen op kenteken, deze tag dient achter het voorraam geplaatst te worden. Bij het naderen van de tolpoortjes kan je zo doorrijden, geen persoon komt daar meer aan te pas. Maar wat nu als je geen tol tag hebt? Wel dan ben je de sigaar. Zo ook wij, zodra de tolpoortjes opdoemden voor de auto stond er aan beide kanten van de weg een dubbel hoge vangrail en was van de weg verlaten geen sprake meer. Dus restte enkel het kiezen van het tolpoortje waar we doorheen zouden rijden, allen ontbrak een slagboom en personeel was in geen velden te bekennen. Daar gingen wij door het meest universeel uitziende poortje. BIEPBIEPBIEP, een luidt kabaal verraste ons, wat was er zojuist gebeurt!?! Op het scherm voor ons kwamen verschillende bedragen langs begeleidt met Turkse tekst. Wij keken elkaar aan en besloten unaniem te doen wat wij vele malen in Top Gear gezien hadden, “When in doubt floor it!” Daar spoten we de tolweg op, zo snel als de 90 hoogbejaarde Japanse paardjes ons konden voortstuwen! Op de snelweg besloten we er bij de eerstvolgende afrit af te gaan om de juiste tag te regelen voor op de voorruit, dit was makkelijker gezegd dan gedaan. Maar als we een ding geleerd hebben is dat de Nederlandse Turken in Turkije de meest behulpzame Nederlanders in het buitenland zijn! Deze kwamen wij tegen op het eerste de beste tankstation, de plek waar je zo een tag hoort aan te schaffen. Na hun verhalen gehoord te hebben besloten we dat de beste tactiek was er zo min mogelijk geld op te zetten en het gepiep van de poortjes te negeren. Zodoende arriveerden we aan het einde van de dag in Safranbolu.


Aanblik van Safranbolu

Safranbolu is een oud stadje met huizen gemaakt van klei en hout, waarbij dit nog duidelijk zichtbaar is aan de buitenkant, los van deze huisje was er voor ons niet veel te beleven en besloten wij weer verder te gaan de volgende dag.


Close-up van de huisjes

Voor deze dag stond een scenic drive op het programma de D010 oftewel de “Black Sea Costal Road”.


Onze eerste blik op de zwarte zee!

Deze route, voormalig hoofdroute, volgt de schitterende kustlijn van de zwarte zee. De weg duikt, klimt en slingertje langs de vele rotsformaties en baaitjes die zwarte zee rijk is. De weg is prachtig, het uitzicht overweldigend en zonsondergang oogstrelend. Helaas is de zee enkel bij vlagen bereikbaar voor een verkoelende duik. De zwarte zee heeft zijn naam niet mee, zwart is hij niet, schoon wel, wel is het zand vaak zwart, het water is warm, warmer dan in de middellandse zee en er zijn geen golven. We spendeerde de nacht in het nietszeggende kustplaatsje, Inebolu.


Zonsondergang onderweg naar Inebolu

De daarop volgende dag lagen er wederom veel kilometers asfalt tussen ons en de eindbestemming, een ruime 500km. Maar lange afstanden rijden door Turkije is geen enkel probleem. Het landschap is zeer afwisselend en van west naar oost is er een duidelijk verschil in begroeiingen. In dit oostelijke deel van Turkije zijn er ook geen tolwegen meer en bestaat de hoofdweg uit een dubbele tweebaansweg compleet met middenberm en vluchtstrook. Het ontbreken van de airco begon hier zijn parten te spelen op de inzittende, het was warm in de auto en het rijden met de raampjes open was maar tot een km of 80 à 90 per uur comfortabel. Met het vallen van de avond reden wij Göreme binnen het hart van Cappadocië. Dit gebied staat bekend om twee dingen, je hebt er prachtige landschappen en in de ochtend is het een waar spektakel van luchtballonnen in de lucht. Voor ons was het helder, wij kwam hier om vanuit een luchtballon het landschap te aanschouwen. Gelukkig wist onze host van het hostel precies wat wij Hollanders willen. In een luchtballon, niet doodgaan en zeker niet teveel betalen. Zo geschiede en werden wij de volgende ochtend voor zonopkomst al opgewacht door onze ballonvaarder. Een ballonvaart boven Cappadocië is werkelijk waar schitterend, de stilte van de ballon, het uitzicht, de sensatie als de ballon rakelings door een vallei heen drijft met het mandje aaiend door de toppen van de bomen om vervolgens moeiteloos naar grote hoogte te klimmen voor een spectaculaire zonsopkomst!


Het opstarten van de ballon


Langzaam maar gestaagd begint de ballon te hoogte te winnen


Laag door de valleien


Wij waren niet alleen ;)


Hoog boven Cappadocië


Zonsondergang vanaf de grond

De overige twee dagen waren om wat van de omgeving te zien en uit te rusten. Deze rust was noodzakelijk want de volgende stop was Trabzon, terug aan de zwarte zee. De stad zelf was in onze ogen weinig bijzonder maar het nabijgelegen Soumela Monastery was spectaculair, dit klooster is deels uitgehakt in de bergwand en ligt in een prachtige omgeving. Helaas was ten tijden van ons bezoek het klooster gesloten wegens renovatie werkzaamheden en konden we het enkel vanaf een uitzichtpunt aanschouwen.


Onderweg naar Soumela


Schitterende wegen en bij vlagen Amerikaans aandoend landschap


Soumela klooster

Vanaf Trabzon zijn we verder getrokken in oostelijke richting voor wat actie in de omgeving van Yusufeli, deze plaats ligt aan de oevers van de razende Çoruh River, aldus de Lonely Planet. Helaas is deze rivier verre van razend meer. In tegenstelling tot het eerder genoemde klooster waar ze achter liepen op het schema, liepen ze hier klaarblijkelijk voor op schema en is het dammen project dusdanig vergevorderd dat de rivier veranderd is in een zachtjes kabbelend beekje.. De rivier bedwingen vanaf een raft zat er voor ons helaas niet meer in, wandelen activiteit twee in de omgeving was geen optie. Het had al dagen niet geregend dus het gebied was gortdroog en temperaturen ruim boven de 30 graden maakten deze optie ook verre van aantrekkelijk. Wij trokken daarom door richting Kars.


Wildlife langs de dammen projecten in de omgeving va Yusufeli

Kars is de toegangsweg tot voor wat ons betreft een van de hoogtepunten van Turkije, op voorhand wisten wij dit niet omdat foto’s de plek totaal geen recht doen, al ga ik dit natuurlijk zo wel proberen ;)


De steppe onderweg naar Kars

Vanuit Kars is het een half uurtje rijden naar Ani, de voormalig hoofdstad van een Armeens koninkrijk rond het jaar 1000 na Christus. De stad was tevens een belangrijke haven in de zijde route. Kortom het was een stad met significatie en werd door het grote aantal kerken ook wel de stad van 1001 kerken genoemd. Op zijn hoogtijddagen bood de stad onderdak aan ongeveer 100.000 inwoners. Rond het jaar 1300 werd de stad getroffen door een grote aardbeving die het gros van de stad met de grond gelijk maakte, hierna is de stad flink gekrompen tot het formaat klein dorpje en langzaam in vergetelheid geraakt tot er uiteindelijk niemand meer woonde. Dit is gegeven de ligging niet gek, het ligt op een plateau te midden een uitgestrekte steppe waarbij het plateau deels omsloten wordt door een rivier. In de weide omgeving is er geen landbouw, dus vruchtbaar zal de grond niet geweest zijn..
Hedendaags zijn er enkel ruïnes te zien en ligt het in een, politiek gevoelig gebied, letterlijk aan de andere kant van de rivier is Armenië, vanuit de resten van de stad zijn de hekken en wachttorens welke de grens bewaken aan de Armeense zijde duidelijk zichtbaar. De ruïnes zijn verder vrij toegankelijk en toen wij er waren was het compleet uitgestorven iets dat de plek een surrealistische setting geeft. Onder de gebouwen die nog grotendeels in takt zijn vallen een deel van de stadmuur, de moskee en kathedraal, enkele kerkjes en het beroemde kappelletje.


Vanaf de stadsmuur uitkijkend over de "stad"


Het beroemde kappelletje


De rivier met aan de overkant Armenië, het grens hek loop aan de Turkse kant van de rivier


De kathedraal

Met de indrukken van Ani nog vers in ons geheugen was het tijd voor het volgende hoofdstuk van onze trip, Georgië! De rit hier naar toe ging niet zonder slag of stoot, na eerst bij een gesloten meer afgelegen grens gestaan te hebben waar wij door gewapende mannen werden weggestuurd hebben we ons uiteindelijk aangesloten bij de lange file voor de hoofdgrens overgang. Hier kwamen wij rond een uurtje of 11 in de avond aan voor iets wat zich het beste laat omschrijven als totale chaos..

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
quote:
!null schreef op vrijdag 6 april 2018 @ 17:21:
Ja vergelijkbaar idd, die zijn ietsje kleiner. Heb wel binnenruimte van 1.5m breed bij 3m lang en 1.8m hoog in een wagen die rustig de berg op tokkelt.
Maar de lange reis was met een Landcruiser

Wanneer was je in Albanië?
Ik was eind juli 2017 in Albanië
quote:
Azerbeidzjan schreef op zaterdag 23 juni 2018 @ 12:25:
Ik heb toevallig bijna precies dezelfde roadtrip in gedachten met het enige verschil dat ons eindpunt Baku gaat worden. We willen dan via Georgië en Armenië naar Azerbeidzjan. Heb jij nog tips voor mij?
Baku is lastig om de auto achter te laten, de reden dat wij weer terug Georgië ingegaan zijn :)

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
quote:
!null schreef op dinsdag 14 augustus 2018 @ 12:16:
Mooi! Wij vonden Ani ook heel indrukwekkend en mooi.


[...]


Ah leuk, wij waren er in September. Heb idd sporen van brand gezien.

Groetjes vanuit de Altai in Rusland :P
Net Centraal Azië achter ons gelaten en straks Mongolië in.
Wat gaaf! Hier ook al druk bezig met het smeden van planen om een vervolg aan deze reis te geven. Druk bezig met het zoeken van reisgenootjes en na denken over een route.
quote:
harveydwijs2 schreef op dinsdag 14 augustus 2018 @ 16:13:
Mag ik vragen welk camera/telefoon je gebruik om zulke foto's te maken? :)
De foto's in die ik initeel poste als een samenvatting komen uit mijn telefoon, OnePlus One en de rest is gemaakt met een Nikon D7100

Acties:
  • +5Henk 'm!

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Inhoudsopgave
vorige delen:
Idee en ruwe planning
Terug in Nederland en samenvatting
Vertrek uit Amsterdam en de grens met Kroatië over
Scheuren over een verlaten basis en de Plitvice meren
Vluchten voor bosbranden langs de Adriatische kust en afzien in Albanië
Griekse stranden en cultuursnuiven in Istanbul
Turkije van west naar oost, toerend door het binnenland

De Kaukasus en terug naar de Sovjet tijd

Route


Alle foto's zijn uitgezocht dus in de komende paar delen zal ik de rest van het verhaal uitschrijven en regelmatig een nieuw deel hier plaatsten voor de geïnteresseerde!

Nadat we zo goed als de ganse nacht in de file hebben gestaan voor de Turkse grens was het rond 5en in de ochtend tijd om de wielen voor het eerst in onze reis over Georgisch grondgebied te laten rollen. Compleet gesloopt van de enorme wachttijden bij de grens en toe aan zacht bed zijn wij direct opzoek gegaan naar een slaapplaats. De eerste stad na de grensovergang is de “badplaats” Batumi, dit is niet een badplaats zoals we die in Europa kennen. Na bijgekomen te zijn besloten we in de middag de stad te verkennen. De stad heeft een liefelijk en mooi ogend oud centrum, een foei lelijke boulevard aan het strand dat rechtstreeks uit de Sovjet tijd lijkt te komen. Aan de boulevard en op het strand staan veel vervallen en semi verlaten gebouwen. Dit wordt afgewisseld met extreem moderne kantoortorens en appartementen complexen. Kortom niet echt een memorabele en plek en voor ons enkel een noodzakelijke overnachtingsplek. De volgende dag zijn we met goede moed weer in de auto gekropen en hebben we de navigatie ingesteld op Mestia, gelegen in het Kaukasus gebergte.
Voor de eerste kilometers valt op dat het rijden hier een slagje avontuurlijker is dan in Turkije dit mede dat het fenomeen APK hier onbekend is. Op de wegen rijdt van alles rond, oude Lada’s, afgedankte Mercedes S-klasse’s en geïmporteerde auto’s uit Japan. Bij deze laatste zit het stuur dus aan de verkeerde kant en schijnen de koplampen de verkeerde kant op. Wat dit betekend voor het rijden in de nacht komen we later op terug. De route naar Mestia verloopt voorspoedig en de weg is van goede kwaliteit. De weg naar Mestia is prachtig met mooie uitzichten en is tevens ook de plek waar we de eerste sneeuw zien van onze reis, een paar dagen geleden stonden we nog in de woestijn en nu zien we sneeuw, een reis van extremen.

Ons eerste blik op sneeuw

Ons plan voor Mestia was om hier te gaan wandelen, helaas moesten we wegens tijdgebrek dit plan inkorten en konden we geen meerdaagse tocht doen naar een nabij gelegen dorp (Ushguli). We hebben daarom enkel een dagtocht ondernomen. De volgende ochtend zijn we met een auto een stukje dieper het indrukwekkende Kaukasus gebergte ingereden tot een parkeerplaats om vanaf hier naar de Chalaati gletsjer te wandelen. Helaas werkte het weer niet mee en regende het licht. Desondanks konden we gemakkelijk tot aan het ijs lopen en langs de stenen hellingen een stuk omhoog om een beter overzicht te krijgen. Indruk wekkend deze enorme stukken ijs!


De Gletsjer

In de avond hebben we nog een stukje door het dorp gewandeld om vanaf een afstandje de traditionele “Svan torens” te bewonderen. Deze torens dateren terug naar de 8ste eeuw en zijn tussen de 20 a 25 meter hoog. Vroeger werden deze torens gebruikt door de familie wonende in het aangebouwde huis om zich te verschansen tegen noodweer en aanvallen van buitenaf.

De verlichte Svan torens van Mestia

Vanaf Mestia zijn we doorgetrokken naar Chiatura, in deze stad lijkt de tijd stilgestaan te hebben, toeristen zijn hier afwezig en de gehele stad ademt Sovjet-Unie.


Een redelijk gebruikelijke auto in dit deel van Georgië

Chiatura ligt in een vallei met hoge steile rotswanden, ondanks deze onhandige ligging was het ten tijde van de Sovjet-Unie aan het begin van de 19de eeuw een belangrijke stad. In grond zaten enorme hoeveelheden erts en al snel explodeerde de stad naar 30.000 inwoners, hoofdzakelijk mijnwerkers, en werd er een spoorverbinding aangelegd.




Overzicht van delen van de stad

Een groot nadeel van de geografische ligging van de stad is dat de mijnwerkers iedere dag de uit het dal omhoog moesten klimmen naar de hoger gelegen mijnen. Als oplossing voor dit probleem werd er in de jaren 50 van de vorige eeuw een uitgebreid netwerk van +-20 kabelbaantjes aangelegd. Een deel van deze kabelbanen wordt gebruikt om de erts te vervoeren en het overgrote deel voor personeel.


Fabrieken/mijnen tegen de bergwand aangeplakt




Een greep uit de verschillende karretjes die gebruikt worden


Kunst in een van de stationnetjes

Tot op de dag van vandaag wordt een groot deel van deze kabelbanen nog steeds gebruikt, een groot deel van de kabelbanen ziet er totaal verlaten uit, maar dit schijn. Wij zijn per ongeluk in bedrijf zijnde fabrieken binnengelopen met het idee dat deze compleet verlaten zouden zijn, oordelend naar de staat van de buitenkant.



Op het oog verlate fabrieken, maar schijn bedriegt..

Uiteraard wilden wij een ritje maken in een kabelbaantje, daar wij geen doodswens hebben besloten we te zoeken naar een minder roestig exemplaar. En zo geschieden, na het betalen van een paar cent aan de oude man die de lift bediende zoefde wij in stilte omhoog. Boven aangekomen kwamen we tot de conclusie dat daar niks was los van wat typische Sovjet appartementenblokken. Al snel stonden wij weer in het karretje naar beneden. Chiatura was een indrukwekkende stad om te zien omdat de tijd er compleet stil gestaan lijkt te hebben. Het is geen absoluut geen “mooie” stad en er is nog steeds actieve intensieve mijnbouw.








Vanaf Chiatura zijn we oostelijk getrokken richting Tbilisi, maar niet voor te zijn gestopt in de geboorte plaats van Joseph Stalin, Gori.


Veel tijd om deze stad te verkennen hadden we niet dus zijn we linea recta naar zijn geboorte huis gegaan. Dit is huis is geconserveerd en ombouwt door een monument/museum. Achter dit monument staat oude treinwagon waarmee de leider zich verplaatste.

Het oude huis van Stalin


De wagon


Het museum hebben we verder niet bezocht omdat wij door gegaan zijn richting Stepantsminda, bekend van Gergeti Trinity Church en “Wie is de Mol” en onze tweede stop in de Kaukasus. De route hiernaartoe was prachtig met mooie uitzichten en een goede kwaliteit weg. Onderweg zijn we nog gestopt bij een van de vele kloosters die langs deze route staan.

Pagina: 1


OnePlus 7 Pro (8GB intern) Microsoft Xbox One S All-Digital Edition LG OLED C9 Google Pixel 3a XL FIFA 19 Samsung Galaxy S10 Sony PlayStation 5 Nederland

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2019 Hosting door True