Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie
Toon posts:

Van Amsterdam naar de Kaspische zee met een barrel

Pagina: 1
Acties:

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Inhoudsopgave
vorige delen:
Idee en ruwe planning
Terug in Nederland en samenvatting
Vertrek uit Amsterdam en de grens met Kroatië over
Scheuren over een verlaten basis en de Plitvice meren

Idee en ruwe planning

Voor komende zomer staat een nooit te vergeten roadtrip op het programma. Na op zelf gekochte scooters Azië verkend te hebben is het tijd om het moois van Europa te ontdekken. De vertrek datum is eind juni begin juli en een grove opzet van de route ziet er als volgt uit:


Een trip van deze omvang door de bovengenoemde landen ga ik niet in mijn eentje ondernemen maar samen met een goede vriend. We zullen veel in de auto doorbrengen omdat we de hele trip in ongeveer 1,5 a 2 maanden willen voltooien. We zijn beide begin/midden twintig, nog nooit een auto in bezit gehad maar wel beide al een aantal jaren een rijbewijs. We hebben wel de technische kennis maar niet de sleutelervaring :+

Momenteel zijn we ons voorzichtig aan het oriënteren op een geschikte auto van rond de 1500 euro maar het liefst goedkoper dan duurder. De auto moet ongeveer een 10k km probleemloos zonder ingrijpend onderhoud volbrengen. Dit zodat we de auto aan het einde van de reis kunnen verkopen voor een zacht prijsje aan een local.

Als eisen willen we het zo simpel mogelijk houden:
-Airco is fijn voor de vele lange stukken
-niet te zwak voor de bergstukken (Kaukasus, Slovenian Alps, Albanian Alps etc)
-handgeschakeld, minder kans op falen
-prima stoelen voor lange Hollanders

Enkele auto's die het momenteel op de shortlist staan:
Volvo V40 phase II 1.8


Honda Accord


Toyota Avensis


Zijn er mensen met ervaringen met deze auto's? De V40 staat nu bovenaan ons lijstje, veel aanbod en als je de GDI modellen vermijdt ook nog goed betrouwbaar.

Tips ideeën voor auto's, aanmerkingen of suggesties op de route? Graag!

Next, Terug in Nederland en samenvatting

Brilsmurfffje wijzigde deze reactie 04-10-2017 16:42 (14%)


  • downtime
  • Registratie: januari 2000
  • Niet online

downtime

Everybody lies

quote:
Brilsmurfffje schreef op zondag 26 februari 2017 @ 15:40:

Enkele auto's die het momenteel op de shortlist staan:
Volvo V40 phase II 1.8
[afbeelding]

Honda Accord
[afbeelding]

Toyota Avensis
[afbeelding]

Zijn er mensen met ervaringen met deze auto's? De V40 staat nu bovenaan ons lijstje, veel aanbod en als je de GDI modellen vermijdt ook nog goed betrouwbaar.

Tips ideeën voor auto's, aanmerkingen of suggesties op de route? Graag!
Al gekeken welke merken/types ook in Georgië verkocht worden? Een local met interesse zal misschien minder snel gevonden worden als er lokaal geen onderdelen voor die wagens te vinden zijn.

Programming today is a race between software engineers striving to build bigger and better idiot-proof programs, and the Universe trying to produce bigger and better idiots. So far, the Universe is winning.


  • roys
  • Registratie: augustus 2000
  • Laatst online: 17-01-2018
Zelf zou ik naar een iets hogere auto kijken, bijv een Landrover of pick-up achtigs zoals een Toyota Hilux

  • Aight!
  • Registratie: juli 2004
  • Laatst online: 19:38

Aight!

'A toy robot...'

Volvo 850 TDI zou ik voorgaan, die zijn krachtig genoeg, hebben meestal ook airco en relatief zuinig 1:16-17.
Ze zijn ook betrouwbaar, maar zoals bij elke 2e hands auto kan je er ook pech mee hebben.

Wel vet zo een roadtrip! Succes ermee en ben benieuwd welke auto je uiteindelijk gaat kiezen.

Aight! wijzigde deze reactie 26-02-2017 16:37 (46%)

Te koop CANON EF 70-200 F/4 : https://tweakers.net/aanbod/1937148/canon-ef-70-200mm-f-4l-usm.html


  • _ferry_
  • Registratie: januari 2002
  • Niet online

_ferry_

Moderator Tweaking

Nipple Tweaker

Ik weet niet hoe je gaat overnachten en eten enzo. Maar wellicht is een hoge auto of de station handig zodat je bijvoorbeeld de laadruimte kunt gebruiken om wat eten klaar te maken of achterbank plat en er even pitten op een matrasje.

  • -tom-562
  • Registratie: juli 2005
  • Laatst online: 18:26

-tom-562

Oliesjeik

De Avensis is een goede keuze. Eigenlijk ieder Jap. Zeker in die regio's rijden er denk ik veel Jappen rond, allemaal exportwagens uit Europa :P
Mijn lijstje zou zijn:
-Toyota Avensis
-Mazda 626
-Honda Accord

Waarvan de Mazda 626 denk ik het goedkoopst te krijgen is. Qua betrouwbaarheid e.d. ontloopt het elkaar weinig.

Men do not quit playing because they grow old. They grow old because they quit playing.


  • Screamer2003
  • Registratie: november 2003
  • Laatst online: 11-02 00:04
waarom geen 4x4? beste en ideaal zou eentje zijn met 2Hi (voor gewoon asfalt), 4Hi voor onverhard, en 4Lo-Gear voor onverhard en ruw terrein.
De auto's die ik hier allemaal zie zijn nu niet bepaald geschikt voor zulke landen.
Denkend aan wegen met flinke gaten, potholes ook wel genoemd. keien die je carter kunnen slopen.
Bodemvrijheid is dan een must. en ik neem aan dat je ook wel eens van het asfalt af wilt.

Ook hebben de genoemde auto's in de lijst te veel techniek die je absoluut niet kapot wilt hebben. denk aan injectoren, computers (ECU).

Een wat robuust uitgevoerde 4x4 zal absoluut niet onderdoen voor deze trip.

verder. Diesel boven benzine.
vooral de ouder varianten zijn eenvoudig te repareren, diesel is overal te krijgen. beetje vervuiling of vocht(water) zal ze niet meteen onbruikbaar maken.

Radio CD-Speler kun je vergeten, begin van de trip zal het wel gaan, tot je op wegen komt die auto-onvriendelijk zijn. beter radio kassette, of een simpel marquant mp3 spelertje van 4 a 5 tientjes.

Dan de kabels, isoleer deze goed, versterk ze desnoods in een mantel. deze willen nogal doorschuren of voor problemen zorgen.

en als laatste...niet onbelangrijk.
1* kijk waar op je route ambasades zijn (bij ongelijkheden kunnen deze je helpen)
2* Kluisje onder je zit lassen. Cijfercombinatie. Daar je paspoorten, reisdocumenten, etc in doen. oftewel alles van waarde.
3* een reisverzekering mocht je onderweg iets gebeuren.
vaak kun je tijdens deze trips voor onvoorziene hoge kosten lopen die de "gewonze'' zorgverzekering niet dekt.

en als laatste. onderdelen die vaak kapot gaan en gereedschap. zoals dynamo, startmotoren, V-riem/D-riem/Multiriem. extra lampen ter vervanging van de bolletjes, vaak wijken de europese modellen af van de asiatische.

veel succes en pb maar als je vragen hebt. ik was je al voor ;)

  • Ascension
  • Registratie: september 2008
  • Laatst online: 17:57
En controleer ook even hoe je de auto kan uitvoeren, als ik https://www.rdw.nl/Particulier/Paginas/Uitvoeren.aspx lees dan zou je de auto kunnen verkopen en terug naar NL vliegen met de kentekenplaten en 'm vervolgens uitvoeren bij de RDW. Alleen de kopende partij heeft dan geen uitvoerbewijs en weet niet of ze dat in Armenie nodig hebben om er een kenteken op te zetten.

  • Yucon
  • Registratie: december 2000
  • Laatst online: 12:44

Yucon

*broem*

Een mercedes 190d. :+

en eigenlijk is dat wel serieus. Beetje sfeer opsnuiven enzo, blijft heel, en waarschijnlijk makkelijk verkoopbaar. Alleen die airco wordt lastig denk ik

  • -tom-562
  • Registratie: juli 2005
  • Laatst online: 18:26

-tom-562

Oliesjeik

quote:
Screamer2003 schreef op zondag 26 februari 2017 @ 19:46:
waarom geen 4x4? beste en ideaal zou eentje zijn met 2Hi (voor gewoon asfalt), 4Hi voor onverhard, en 4Lo-Gear voor onverhard en ruw terrein.
De auto's die ik hier allemaal zie zijn nu niet bepaald geschikt voor zulke landen.
Denkend aan wegen met flinke gaten, potholes ook wel genoemd. keien die je carter kunnen slopen.
Bodemvrijheid is dan een must. en ik neem aan dat je ook wel eens van het asfalt af wilt.

Ook hebben de genoemde auto's in de lijst te veel techniek die je absoluut niet kapot wilt hebben. denk aan injectoren, computers (ECU).

Een wat robuust uitgevoerde 4x4 zal absoluut niet onderdoen voor deze trip.

verder. Diesel boven benzine.
vooral de ouder varianten zijn eenvoudig te repareren, diesel is overal te krijgen. beetje vervuiling of vocht(water) zal ze niet meteen onbruikbaar maken.

Radio CD-Speler kun je vergeten, begin van de trip zal het wel gaan, tot je op wegen komt die auto-onvriendelijk zijn. beter radio kassette, of een simpel marquant mp3 spelertje van 4 a 5 tientjes.

Dan de kabels, isoleer deze goed, versterk ze desnoods in een mantel. deze willen nogal doorschuren of voor problemen zorgen.

en als laatste...niet onbelangrijk.
1* kijk waar op je route ambasades zijn (bij ongelijkheden kunnen deze je helpen)
2* Kluisje onder je zit lassen. Cijfercombinatie. Daar je paspoorten, reisdocumenten, etc in doen. oftewel alles van waarde.
3* een reisverzekering mocht je onderweg iets gebeuren.
vaak kun je tijdens deze trips voor onvoorziene hoge kosten lopen die de "gewonze'' zorgverzekering niet dekt.

en als laatste. onderdelen die vaak kapot gaan en gereedschap. zoals dynamo, startmotoren, V-riem/D-riem/Multiriem. extra lampen ter vervanging van de bolletjes, vaak wijken de europese modellen af van de asiatische.

veel succes en pb maar als je vragen hebt. ik was je al voor ;)
Half Afrika rijdt in 'oude' Japanners (jaren '90) met simpele mulitipoint injectie, die worden onderhouden met een hamer en een zaag 8)7 dat gaat echt niet zomaar stuk

Men do not quit playing because they grow old. They grow old because they quit playing.


  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Allen alvast heel erg bedankt voor de vele nuttige tips!
quote:
downtime schreef op zondag 26 februari 2017 @ 15:46:
[...]

Al gekeken welke merken/types ook in Georgië verkocht worden? Een local met interesse zal misschien minder snel gevonden worden als er lokaal geen onderdelen voor die wagens te vinden zijn.
Dat is een goede tip, wat recente filmpjes zitten kijken op YouTube en je ziet toch vrij veel oude Mercedessen, Opels en Volkswagens. Kwam ook een site tegen die stelde dat zodra de sovjet uni viel mensen niet wisten hoe snel ze hun ladas moesten dumpen.
De vraag is alleen of zo een oude Mercedes de trip zal overleven zonder al teveel problemen.
quote:
rhos schreef op zondag 26 februari 2017 @ 16:10:
Super leuke trip.

Mercedes al eens bekeken gezien het land waar je eindigt? En een Peugeot 405 ofzo. Een wat ouder model. Station die doen het daar ook goed.
Franse auto ga ik echt niet aan beginnen maar een Mercedes C-Klasse (W202) past nog in het budget, maar eens verdiepen wat daar bekende gebreken zijn.
quote:
roys schreef op zondag 26 februari 2017 @ 16:13:
Zelf zou ik naar een iets hogere auto kijken, bijv een Landrover of pick-up achtigs zoals een Toyota Hilux
Die passen helaas niet in het budget en zijn ook een beetje out of scope, in Afrika wel in Hiluxen gereden en die wagens zijn zeer capabel maar om die goed te benutten moet je eigenlijk een convoy hebben.
quote:
_ferry_ schreef op zondag 26 februari 2017 @ 16:39:
Ik weet niet hoe je gaat overnachten en eten enzo. Maar wellicht is een hoge auto of de station handig zodat je bijvoorbeeld de laadruimte kunt gebruiken om wat eten klaar te maken of achterbank plat en er even pitten op een matrasje.
We willen gaan kamperen, we hebben al een benzine stelletje en zijn van plan van die gooi tentjes van de Decathlon mee te nemen, goedkoop in de aanschaf dus minder erg als we die daar moeten achterlaten voor de terugvlucht. Een station is inderdaad een handige optie al zie je in die landen vooral sedans. Sowieso moeten we iets van Curver bakken meenemen om alles een beetje te organiseren.
quote:
DaWaN schreef op zondag 26 februari 2017 @ 17:17:

Persoonlijk denk ik dat je qua auto in de goede hoek zit en dat 1500 euro helemaal niet nodig is.

Hoeveel ruimte hebben jullie nodig? Je kunt bijvoorbeeld ook naar Preludes e.d. kijken anders.
Prelude is een gave bak maar we willen hier en daar ook wat gravel mee pakken of zijn daartoe genoodzaakt. Dan is een sportsedan net wat minder geschikt.
quote:
Kijk ook even naar de wat minder gewilde auto's zoals Mitsubishis en Subarus (Galant / Legacy). Ik denk dat je voor deze roadtrip een prima onderhouden Japanse sedan kunt vinden voor ~500-750 euro. Luxere modellen zijn dikwijls niet interessant hier in Nederland vanwege de hoge belasting, maar rijden erg fijn en zijn goedkoop in de aanschaf. Wat mij betreft een ideale auto voor dit doel. Ga er voor de roadtrip een maandje mee rijden om te kijken of het ding gebreken heeft, kun je eventueel nog voor een paar honderd euro in reparaties/banden steken mocht het nodig zijn.
Dat is een goede tip, sowieso wilde we kijken naar de wat minder populaire auto's omdat die vaak gereden worden door mensen die iets meer geld overhebben voor onderhoud. Vaak zie je die jappen ook rijden met A-merk banden. We zijn ook al bezig geweest wat punten op te zoeken om een inschatting te kunnen maken of er erg op onderhoud is beknibbeld.
quote:
Ook even juridisch en technisch kijken hoe je van de auto afkomt daar! Geen idee of je in Georgië makkelijk de auto kunt laten vrijwaren.
Er is niet heel veel over te vinden maar je kan een auto altijd vrij makkelijk naar de sloop brengen in het buitenland. Daarom willen we er ook niet al te veel geld aan kwijt zijn.
quote:
Screamer2003 schreef op zondag 26 februari 2017 @ 19:46:
waarom geen 4x4? beste en ideaal zou eentje zijn met 2Hi (voor gewoon asfalt), 4Hi voor onverhard, en 4Lo-Gear voor onverhard en ruw terrein.
De auto's die ik hier allemaal zie zijn nu niet bepaald geschikt voor zulke landen.
Denkend aan wegen met flinke gaten, potholes ook wel genoemd. keien die je carter kunnen slopen.
Bodemvrijheid is dan een must. en ik neem aan dat je ook wel eens van het asfalt af wilt.

Een wat robuust uitgevoerde 4x4 zal absoluut niet onderdoen voor deze trip.
Hoewel ik een groot fan ben van 4x4's is het voor deze trip best wel overkill, tot aan oost Turkije zijn de wegen goed. Dus dan zijn we al door heel veel extra brandstof heen, want echt zuinig is een oude 4x4 niet.
quote:
en als laatste...niet onbelangrijk.
1* kijk waar op je route ambassades zijn (bij ongelijkheden kunnen deze je helpen)
2* Kluisje onder je zit lassen. Cijfercombinatie. Daar je paspoorten, reisdocumenten, etc in doen. oftewel alles van waarde.
3* een reisverzekering mocht je onderweg iets gebeuren.
vaak kun je tijdens deze trips voor onvoorziene hoge kosten lopen die de "gewone'' zorgverzekering niet dekt.
Noem het onverstandig maar ik vind het juist leuk als er onverwachte dingen gebeuren op reis daar komen vaak de mooiste ervaringen uit voort. Ik ben niet bang dat mijn paspoort gestolen wordt, kwijtraken is een groter risico. Ik heb verder het ministerie van Buitenlandse zaken geraadpleegd over de te bezoeken landen en geen enkel land vormt een groot risico. Ter illustratie ik ben door de binnenlanden van Papua en heb heel China met OV en liften doorkruist, het is niet mijn eerste trip ;)
quote:
veel succes en pb maar als je vragen hebt. ik was je al voor ;)
Zou je grote lijnen kunnen vertellen welke route je genomen hebt? Wat absolute hoogtepunten waren?
quote:
Salvatore.NL schreef op zondag 26 februari 2017 @ 22:02:
Een diesel is wel aan te raden, airco is een must. Temperaturen in juli gaan richting 38 gr in het zuiden van Europa.

Neem een station, vergeet geen extra reserve banden mee te nemen.

Ook zou ik extra verlichting monteren. In het zuiden wordt het eerder donker in de zomer dan bij ons. Het is daar ook echt aarde donker. Vanaf het zuiden in kroatie heb je geen snelweg meer, maar berg en kust wegen.
Reserve band checken is een goede! We willen niet in het donker gaan rijden dus die verlichting zal wel loslopen. En anders hadden we toch het plan wild te kamperen dus dan gooien we gewoon de tent uit!
quote:
PilatuS schreef op zondag 26 februari 2017 @ 22:28:
Heel wat jaren in een V40 gereden. Zit sowieso heerlijk en rijd prima. Fijne auto's zijn het.

Edit: Dit met 1.98m trouwens. Zit voor in heerlijk, achter in niet echt :P
Dat is een goede! Ik ben zelf ook lang en mijn reismaatje ook dus dan heeft deze auto wel een streepje voor.
quote:
4x4 schreef op zondag 26 februari 2017 @ 22:37:
Als je de wagen echt kwijt moet zou ik eerst kijken wat daar gewild is. Sowieso een diesel. Alleen hier in Nederland wordt je kapot getakst als je diesel rijdt maar de rest van de wereld rijdt diesel zonder stokslagen van de overheid.

Zou een turboloze diesel nemen. Rijden ze daar franse auto's? Weet dat in Iran de Xantia heel lang is gemaakt en dat ligt daar niet ver vandaan. Dan kan je makkelijk een Xantia HDI met alle nodige extra's scoren. Zo een auto scoor je zo voor 1000 euro of minder.
Een turbo loze diesel? Dat is echt niet vooruit te trappen op de snelweg :+ Het is niet zozeer dat we perse de hoofdprijs willen hebben voor onze auto. Het doel is de reis en niet het verkopen van de auto. Een Xantia is een leuke auto maar heel betrouwbaar zijn ze niet. Dus in die 1,5 a 2 maanden willen we wel in Georgie uitkomen en niet nog ergens in Griekenland met een lekke vering staan ;)
quote:
Mooie bak maar helaas wel iets meer als 2x het budget, verder is het ook een te "mooie" auto, we gaan best wat stukken slechte weg tegenkomen dus schade zullen we sowieso oplopen.
quote:
Fiber schreef op maandag 27 februari 2017 @ 01:14:
Gewoon een oude mercedes op de kop tikken, daar verkopen en dan terug vliegen... :)

[afbeelding]
Dit model staat nu inderdaad ook op de shortlist, al worden ze hier in de randstad wel met een bepaalde groep geassocieerd dus maakt het vinden van een proper exemplaar misschien lastig.

Acties:
  • +1Henk 'm!

  • EektheMan
  • Registratie: november 2008
  • Laatst online: 15-05 09:38
Aan de route te zien zie ik buiten Armenie nergens lastige wegen (ken Turkije niet). Wegen in Georgie zijn in dat gebied (volgens mij in Juni daar voor het laatst geweest) gewoon erg mooi.
Ik heb net toevallig een auto gekocht die in mijn nieuwe woongebied (Balkan) goed te onderhouden moet zijn. In principe zit je met Duitse auto's goed en Toyota natuurlijk. Zijn veel official garages van in het gebied en veel reserve onderdelen. Franse auto's minder tot niet.

Ik kan het niet helemaal goed inschatten op zo'n kleine kaart, maar ik denk dat je ook op Tol en Vignetten als extra kost moet gaan rekenen.

Neem een auto die overweg kan met slechte benzine.

Auto verkopen aan een local.....kan echt heel lastig zijn ivm import taxen en papierwerk.

Zet er goede banden onder. Set die wel een stootje kan hebben. Je wil niet in de middle of nowhere een gescheurde band hebben. Niet al te grote velgen om potholes te kunnen overleven als je per ongeluk iets te hard rijdt ;-)
quote:
Screamer2003 schreef op zondag 26 februari 2017 @ 19:46:
en als laatste...niet onbelangrijk.
1* kijk waar op je route ambasades zijn (bij ongelijkheden kunnen deze je helpen)
2* Kluisje onder je zit lassen. Cijfercombinatie. Daar je paspoorten, reisdocumenten, etc in doen. oftewel alles van waarde.
3* een reisverzekering mocht je onderweg iets gebeuren.
vaak kun je tijdens deze trips voor onvoorziene hoge kosten lopen die de "gewonze'' zorgverzekering niet dekt.
1 en 3: https://www.kompas.buzaservices.nl/registration/
2: En in de cloud natuurlijk ;-)
Neem ook kopien van je paspoort mee om te geven als ze erom vragen. Veiliger.

EektheMan wijzigde deze reactie 03-03-2017 16:51 (39%)

It never hurts to help | Only those who attempt the absurd will achieve the impossible. I think it's in my basement... let me go upstairs and check. M.C. Escher


Acties:
  • +3Henk 'm!

  • Ligone
  • Registratie: november 2001
  • Laatst online: 21-05 08:40

Ligone

Moeha!

Als je de w202 kiest neem dan die met de 200 of 230 kompressor. Die is quasi onverwoestbaar en goedkoop en snel aan stukken te raken indien nodig.

Verder zou ik wel eens nadenken over het stukje turkije... Er wordt natuurlijk geen negatief reisadvies gegeven omdat europa niet tegen de schenen van Erdogan wil schoppen maar veilig zou ik het daar toch niet noemen.

Acties:
  • +3Henk 'm!

  • The Eagle
  • Registratie: januari 2002
  • Nu online

The Eagle

I wear my sunglasses at night

Neem ook vooral even contact op met de jongens van https://www.storm-eindhoven.com
Die hebben per elektrische motor zo goed als jullie route afgelegd, kunnen dus een redelijke inschatting maken van wat je allemaal tegen kunt komen :)

Waarom weet ik dat soort dingen? Omdat mijn werkgever sponsor was en de motor zelf inmiddels op kantoor naast de ingang staat 8)

Al is het nieuws nog zo slecht, het wordt leuker als je het op zijn Brabants zegt :)


  • RobinHood
  • Registratie: augustus 2011
  • Niet online
quote:
roel-online schreef op vrijdag 10 maart 2017 @ 10:57:
Hoewel een Subaru Legacy of een Volvo prachtige bakken zijn, zijn ze misschien niet meest gangbaar in die regionen. En wellicht ook wat duur in Nederland nog? Oude Volvo's zijn cool, staan bekend als betrouwbaar maar daarom nog best aan de prijs voor zulke oude bakken.
Oude Legacy's zijn vrij goedkoop in Nederland, voor het budget van TS zeker wel te vinden.

Gangbaarheid is wel ietwat een probleem, dat is het hier al, dus in armere landen is het zeker problematisch.

Echter, de kans is inderdaad vrij groot dat die auto verkopen buiten de EU knap lastig gaat zijn, maar, er zijn ook genoeg arme mensen in Griekenland. Gewoon "een stukje" terugrijden, daar die auto verpatsen voor wat flesjes Ouzo en een vliegtuig terug nemen.

Etcetera: Mijn Tweakblog over Chinese meuk, kartonnen games en misschien wel meer!


  • Dacuuu
  • Registratie: maart 2009
  • Nu online
quote:
Brilsmurfffje schreef op zondag 5 maart 2017 @ 16:04:
Nog must sees or do's in die regio?
-Het Ohrid meer is erg helder, en snorkelen vind ik zelf wel leuk. Geen koraal uiteraard, maar wel echt helder water.
-Kano huren is daarom ook leuk.
-Klooster van Sveti Naum, daarbij liggen de bronnen van het ohrid meer. Je kan daar voor een paar euro je laten roeien. Dit water is echt het helderste water wat ik ooit gezien heb. En wees vroeg, zo konden mijn vrouw en ik samen zonder andere touristen, en het was stil en het water spiegel glad. O+
-Je kan er goedkoop en professioneel parasailen,

Verder zijn wij van Skopje naar Ochrid gereden via het Mavrovo park, erg mooi.

Mijn Youtube reviews: https://www.youtube.com/user/BartjuhB/videos


Acties:
  • +2Henk 'm!

  • dion_b
  • Registratie: september 2000
  • Laatst online: 19:05

dion_b

Moderator Harde Waren

say Baah

quote:
Dacuuu schreef op zaterdag 11 maart 2017 @ 09:53:
[...]


-Het Ohrid meer is erg helder, en snorkelen vind ik zelf wel leuk. Geen koraal uiteraard, maar wel echt helder water.
-Kano huren is daarom ook leuk.
-Klooster van Sveti Naum, daarbij liggen de bronnen van het ohrid meer. Je kan daar voor een paar euro je laten roeien. Dit water is echt het helderste water wat ik ooit gezien heb. En wees vroeg, zo konden mijn vrouw en ik samen zonder andere touristen, en het was stil en het water spiegel glad. O+
-Je kan er goedkoop en professioneel parasailen,

Verder zijn wij van Skopje naar Ochrid gereden via het Mavrovo park, erg mooi.
Ohrid & omgeving is inderdaad bloedmooi. Hou er wel rekening mee dat de rest van de Balkan dat ook vindt en het dus in de zomer nogal vol kan zitten daar. Uitwijkmogelijkheid is Pogradec aan de Albanese kant net voorbij Sveti Naum. Dat is waar de apparatchiks destijds hun buitenhuizen hadden, dus minimaal even mooi als de MK-kant, maar AL, dus gemeden door de meeste toeristen (met name die uit MK en RS).

Verder zou ik duit in het zakje willen doen: zoals velen al zeggen zijn ongeblazen diesels echt bulletproof en bovendien goed betaalbaar als je op de Autobahn plankgas wil rijden. Ik heb met een Seat Cordoba SDI (die ik overigens vanuit comfortoogpunt fel wil afraden) het stuk van NL naar HR gereden en in DE eigenlijk continu plankgas 160km/u gedaan heb. Verbruik was nog steeds 1:15.5. Met een benzinebak schiet verbruik de hoogte in zodra je doorrijdt.

En mbt "sloom" - vergis je niet, zodra je de Sloveens-Kroatische grens over bent is het gedaan met snelwegen waar je continu >=130km/u kunt rijden en dus tegen de beperkingen aanloopt van een ongeblazen diesel. Wat je nodig hebt is veel koppel voor stoppen en starten, voor flinke heuvels en bergen - en dat levert zo'n oude diesel met bakken.

Grote voordeel van ongeblazen diesels is dat ze weinig kieskeurig zijn qua brandstofkwaliteit. Sterker nog, als je het kunt, ga voor indirecte injectie, niet directe. Een jaren '80 Mercedesdiesel rijdt op alles wat enigszins lijkt op koolwaterstoffen lijkt (incl 50% frietvet indien nodig/wenselijk). Er is een reden dat in landen als AL en MK de helft van de auto's op de weg oude Mercedessen zijn - ze rijden goedkoop, blijven lang doorrijden, als ze eens stuk gaan kan iedere sleutelaar ze weer op de weg helpen. En goede vering voor op de wegen daar.

Ik heb het stuk van Tiranë naar de MK grens bij Qafë Thanë in een oude Mercedes 240d gedaan en was daar erg blij mee, het gleed over de gaten in en rommel op de weg.


Overigens, let goed op de geopolitieke ontwikkelingen. De relaties tussen TR en NL hebben afgelopen week een snoekduik genomen. Als dat doorzet zou je op gegeven moment als NL'er persona non grata in TR kunnen worden. Handig om voor dat geval een plan B te hebben. Er zijn een paar keer per week afvaarten vanaf Chornomorsk (bij Odessa) naar Batumi en Poti in GE. Als de doortocht door TR geen optie meer is kun je dus via RO, MD en UA naar Odessa gaan (reis op zich, vooral het stuk in MD) en daar inschepen om alsnog in GE en AR terecht te kunnen.

In RO zou ik de Transalpina en Transfăgărășan aanraden - beide wegen over hoge passen in de Karpaten. In MD moet je iig naar Orheiul Vechi (kloof met woningen en kapellen in de rotswanden gehouwen) en de Saharna-kloosters gaan. Eh, en Tiraspol meemaken in Prednistrovie. Hopelijk zonder al teveel omkoopsommen afgetroggeld te worden :')

dion_b wijzigde deze reactie 14-03-2017 15:52 (5%)

Soittakaa Paranoid!


Acties:
  • +1Henk 'm!

  • ThAZiP
  • Registratie: november 2007
  • Laatst online: 20-05 14:35
Paar jaar terug hebben ik met een tweetal anderen, deelgenomen aan de Cannonball Run, vergelijkbaar met de garbagerun.

We hebben destijds gekozen voor een Lancia Kappa ('97). Dit was echt veruit de beste keuze om deze twee trips (een rondreis door het VK en een trip van Zwolle naar Valencia en retour) te maken. De auto is erg goedkoop in aanschaf, heeft standaard fantastische stoelen en een hele hoop opties waaronder airco. Motorisch niet kapot te krijgen en een aardige hoop ruimte in de auto.

Ik zou dit absoluut als alternatief bekijken. Een goede Kappa met APK koop je voor <1000,- en je rijdt als een koning. Persoonlijk gezegd vele malen beter dan in een V40 | 850 | V70.

Acties:
  • +1Henk 'm!

  • sugarlee89
  • Registratie: november 2016
  • Niet online
740 station van 85-88. Lh jetronic of k jetronic. Niet te slopen en altijd 1 op 10. Banken plat en je halve inboedel kan mee. Reserveonderdelen kosten geen drol en alles is te doen zonder speciaal gereedschap. Geen complexe dubbele nokkenas , geen milieubelemmerende troep. Gewoon gassen, zoals onze voorouders de auto bedacht hebben.

Acties:
  • +2Henk 'm!

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
quote:
DaWaN schreef op woensdag 7 juni 2017 @ 14:36:
[...]


In principe mag je de auto in het buitenland laten slopen volgens de RDW:
https://www.rdw.nl/Partic.../Slopen%20of%20demonteren

Belangrijkste deel hier:

[...]


Dat in combinatie met jouw kentekenpapieren moet genoeg zijn om de auto van jouw naam af te krijgen bij de RDW. Persoonlijk zou ik de kentekenplaten ook meenemen.

Ohja nog één tip: als je in de zomer met het hete weer in de bergen gaat rijden geeft dit nogal een aanslag op het smeer- en koelsysteem. Maak je radiateur goed schoon, check of de fan/vin goed werkt en geef hem een oliebeurtje voordat je vertrekt!
Dat was zeker het plan, we hebben inmiddels een auto gekocht dus de reis begint nu dichtbij te komen, er komt nog een nieuwe distributie op en ook naar de olie zal gekeken worden.

We hebben uiteindelijk voor een Mazda 626 gekozen, mede omdat de ANWB lyrisch is over de betrouwbaarheid en de prijzen 2de hands reuze meevallen. Als bonus koop je de auto vaak van de eerste eigenaar over dus zijn ze ook niet compleet afgeragt met allerlei verborgen gebreken. De auto heeft hier en daar wat roest maar spoort goed bij hard remmen en stevig gas geven, is trilling en zelfs kraakvrij dus heb er al het vertrouwen in dat hij de reis gaat overleven!

Plaatje:

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Inhoudsopgave
vorige delen:
Idee en ruwe planning

Terug in Nederland en samenvatting

Even een update, we zijn na krap 2 maanden weer terug in Nederland van een, wat voor ons, onvergetelijke reis was. we hebben krap 13000 km gereden, gemiddeld 1:15, hebben 11 liter olie verstookt (ja hij lustte een slokje) We zijn 20 grenzen overgegaan allen zonderproblemen. De auto heeft ons nergens in de steek gelaten. Alleen in Griekenland was de sway bar rechtsachter gebroken, deze weg laten snijden en vervolgens door gereden. Bij binnenkomst in Tbilisi ging de trailing arm van de achter ophanging stuk, deze is gefixt tezamen met de sway bar links en rechts achter voor het luttele bedrag van 30 euro.

De roadtrip voerde ons door een enorm breed scala aan landen, niet alleen in aantallen maar ook in diversiteit, van de alpen in Oostenrijk naar de schitterende kust van Kroatië naar de meren van Macedonië naar de semiwoestijnen van Azerbeidzjan tot de ruige Kaukasus in Georgië.

Mocht er meer interesse zijn dan wil ik graag meer vertellen en meer foto's delen. Voor nu wilde ik even laten weten dat het waanzinnig was, veel mensen hebben dit uit ons hoofd proberen te praten en waren sceptisch maar in onze beleving was de hele trip prima te doen en hebben we ons nergens onveilig gevoeld, nergens bang geweest voor inbraak en nergens echt lastig gevallen op de grenzen.

Foto's:
Zeljave Airbase, bizar volgas crossen over 3 verlaten ladingsbanen:


Lake Skadar, super helder en heerlijk zwembaar water, hier kwamen we de 3 opreis crew nog tegen, dus dit meer zit in het komende seizoen ;)


Cappadocia, bizar landschap wat, als je er met de auto naar toe gaat, redelijk abrupt overgaat in het cappadocia van de foto's, hier met een ballon gevlogen bij zonsopkomst.


Richting Mestia met waarschijnlijk Ushba op de achtergrond, prachtige gletsjers en geniale bergweggetjes om overheen te rijden.


Terug naar de Sovjet tijd in Chiatura, waanzinnig en jammer dat het nog niet in de Lonely Planet staat, in dit dorpje heeft de tijd echt stilgestaan en het openbaar vervoer bestaat uit een heel netwerk van kabelbanen omringt met oude, soms verlaten, fabrieken, machines en treinen.


Enigste keer dat de auto echt vast kwam te zitten, diep in de modder, hebben er dik 2 uur over gedaan voordat we hem uit deze modderwoestijn los hadden gekregen.


Straat circuit van Baku, ook het verste oostelijk dat we met de auto zijn geweest


Up next, Vertrek vanuit Amsterdam

Brilsmurfffje wijzigde deze reactie 27-09-2017 13:13 (4%)


  • tomas123
  • Registratie: mei 2014
  • Nu online
Wauw, ben wel benieuwd naar meer!

  • Dacuuu
  • Registratie: maart 2009
  • Nu online
Meer meer! Wat fijn dat jullie een prima reis gehad hebben. Vanachter je bureaustoel is alles snel eng, als je zelf op locatie bent ervaar je vaak veel meer veiligheid :) wij zaten in Skopje, op tv zag je wat demonstraties / opstootjes. Waarvan wij zelf totaal niks van gemerkt hebben. En zo is het vaker..
Nog bij het ohrid meer geweest?

Mijn Youtube reviews: https://www.youtube.com/user/BartjuhB/videos


  • Wernertnt506
  • Registratie: februari 2012
  • Laatst online: 21-05 22:51
Ziet er super gaaf uit en volgens mij hebben jullie enorm genoten.
Hoeveel heeft deze trip jullie nu gekost als ik het vragen mag?
En hebben jullie uiteindelijk de auto nog ergens verpatst?

  • mennoza
  • Registratie: maart 2014
  • Laatst online: 11-08-2018
Wauw leuk verhaal zeg! Mooie plekken geweest en ook de Mazda ziet er goed en stevig uit. Reed hij nog lekker en krachtig? Meer info/foto's graag!

  • beyazz06
  • Registratie: december 2009
  • Laatst online: 09:24
Top verhaal! Ook ik ben benieuwd naar het volledige! :)

  • Tuintje
  • Registratie: oktober 2007
  • Laatst online: 17:14

Tuintje

Briljant, hard en geslepen

Wat leuk zeg!! Die 626 houdt nog wel een trip vol hoor. Goede auto's en de juiste keuze. En wat een leuke foto's zeg! Je kan volgens mij ook wel een showcase aanmaken in het fototopic. Ik zou wel meer willen zien.

www.autopoetsbedrijfwinsum.nl


  • Uncle Mel
  • Registratie: december 2010
  • Laatst online: 15:28
Wat supervet! graag zou ik ook een complete rapportage zien!

  • The Eagle
  • Registratie: januari 2002
  • Nu online

The Eagle

I wear my sunglasses at night

Met mijn voorgangers, show us more.

Maare Zeljava? Damn dude, weet je hoe link? Stikt daar van de landmijnen, vziw ook onder de startbaan :X
Then again: dit was natuurlijk wel de YOLO reis bij uitstek :P

Al is het nieuws nog zo slecht, het wordt leuker als je het op zijn Brabants zegt :)


  • Dacuuu
  • Registratie: maart 2009
  • Nu online
quote:
The Eagle schreef op zondag 3 september 2017 @ 19:31:
Met mijn voorgangers, show us more.

Maare Zeljava? Damn dude, weet je hoe link? Stikt daar van de landmijnen, vziw ook onder de startbaan :X
Then again: dit was natuurlijk wel de YOLO reis bij uitstek :P
Volgens wiki. :o B-)
quote:
Local police forces and the CPA currently use the area to train canines with actual land mines, given the extensive number of mines still in the vicinity. Because of the mines, extreme caution must be used when visiting the Željava complex. In November 2000, a Bosnian Air Force Major died from his injuries after setting off a PROM-2 anti-personnel mine while searching for mushrooms.

Mijn Youtube reviews: https://www.youtube.com/user/BartjuhB/videos


  • Tuintje
  • Registratie: oktober 2007
  • Laatst online: 17:14

Tuintje

Briljant, hard en geslepen

Zonder angst ervaar je niet dat je leeft :P :)

www.autopoetsbedrijfwinsum.nl


  • Kecin
  • Registratie: juli 2004
  • Nu online

Kecin

Je keek.

Haha wtf, die mijnen...

Maar mooie plaatjes... Dappere reis ook!

I am not a number, I am a free man! Kecin's tweakblog! - Kecin.com!


  • -tom-562
  • Registratie: juli 2005
  • Laatst online: 18:26

-tom-562

Oliesjeik

Gaaf! En de juiste keuze gemaakt qua auto!
Ding raak je altijd nog kwijt voor relatief veel geld. Ik heb zo'n zelfde 626 gehad, en die is toen uiteindelijk voor de export weg gegaan (naar Libië :P), heb er toen nog iets van 1100/1200 euro voor gehad (en een jaar ervoor gekocht voor 1600 euro) 8) (is inmiddels wel zo'n 5 jaar geleden)

Men do not quit playing because they grow old. They grow old because they quit playing.


  • Dacuuu
  • Registratie: maart 2009
  • Nu online
Nog even over die landmijnen. Op de wiki pagina lees je dat die basis ook een oord is geweest voor vluchtelingen die naar Europa komen. Het is nu ook niet zo dat er allemaal vluchtelingen zijn overleden door ploffende landmijnen. Zelf ben ik in de omgeving van Sarajevo geweest. Vaak bordjes gezien met landmijn waarschuwing. Maar als je een beetje op de paadjes blijft, niks aan de hand. (of voet) :+

Mijn Youtube reviews: https://www.youtube.com/user/BartjuhB/videos


  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Bedankt voor alle leuke reacties! Ik zal als ik de foto's van de reis van de camera afhaal dit hier tussentijds posten als updates waarbij ik steeds een stukje van de reis chronologisch beschrijf. Verder zal ik ook proberen alle vragen en verzoeken te honoreren!
quote:
Dacuuu schreef op zondag 3 september 2017 @ 13:10:
Meer meer! Wat fijn dat jullie een prima reis gehad hebben. Vanachter je bureaustoel is alles snel eng, als je zelf op locatie bent ervaar je vaak veel meer veiligheid :) wij zaten in Skopje, op tv zag je wat demonstraties / opstootjes. Waarvan wij zelf totaal niks van gemerkt hebben. En zo is het vaker..
Nog bij het ohrid meer geweest?
Jup dat is het meer dat te zien is op de foto, ik zie nu dat Lake Skadar ergens anders was, ik zal het aanpassen!
We zijn met de auto door een demonstratie in Turkije gereden.. Maar dat land is sowieso bizar als je nagaat dat er alleen al in NL 1 miljoen Turken zijn. Als je dan ziet hoe die daar allemaal geaccepteerd worden omdat ze ook de taal vloeiend spreken! We zijn ook enkele keren geholpen door NederTurken die voor ons optraden als tolk.
quote:
Wernertnt506 schreef op zondag 3 september 2017 @ 13:33:
Ziet er super gaaf uit en volgens mij hebben jullie enorm genoten.
Hoeveel heeft deze trip jullie nu gekost als ik het vragen mag?
En hebben jullie uiteindelijk de auto nog ergens verpatst?
Ik heb de kosten of rekeningen nog niet bekeken, ik zal je een indicatie geven maar hangt heel erg af van wat jezelf uitgeeft. Een volle tank aka 60L in Bosnië is 40 euro, Turkije is de benzine wat duurder maar in Georgië en azerbetis t weer zo goed als gratis met ruim onder de 1 euro p/L voor 2 personennjs t redelijk makkelijk om voor rond de 10 euro prima te slapen en eten is dan variabel kook je zelf of ga je uit eten?
quote:
mennoza schreef op zondag 3 september 2017 @ 13:39:
Wauw leuk verhaal zeg! Mooie plekken geweest en ook de Mazda ziet er goed en stevig uit. Reed hij nog lekker en krachtig? Meer info/foto's graag!
Mazda rijdt prima! Iedere keer startte dat ding in 1x wel flinke wolk rook, hence t olie verbruik maar zodra je ging rijden was dat weg.
quote:
Tuintje schreef op zondag 3 september 2017 @ 13:53:
Wat leuk zeg!! Die 626 houdt nog wel een trip vol hoor. Goede auto's en de juiste keuze. En wat een leuke foto's zeg! Je kan volgens mij ook wel een showcase aanmaken in het fototopic. Ik zou wel meer willen zien.
Dankje! Dit zijn nog telefoon foto's..
quote:
The Eagle schreef op zondag 3 september 2017 @ 19:31:
Met mijn voorgangers, show us more.

Maare Zeljava? Damn dude, weet je hoe link? Stikt daar van de landmijnen, vziw ook onder de startbaan :X
Then again: dit was natuurlijk wel de YOLO reis bij uitstek :P
Haha ach die verhalen zijn ook overtrokken, je kan geen mijnen onder t asfalt leggenz de mijnen liggen in de bosjes. De basis is ooit verwoest en onklaar gemaakt maar aangezien die hele binnenkant bepantserd is is dat niet echt te slopen, wel heel indrukwekkend want t is daar echt echt echt heel donker. Lampje uit en je ziet je handen niet meer.
quote:
-tom-562 schreef op maandag 4 september 2017 @ 09:34:
Gaaf! En de juiste keuze gemaakt qua auto!
Ding raak je altijd nog kwijt voor relatief veel geld. Ik heb zo'n zelfde 626 gehad, en die is toen uiteindelijk voor de export weg gegaan (naar Libië :P), heb er toen nog iets van 1100/1200 euro voor gehad (en een jaar ervoor gekocht voor 1600 euro) 8) (is inmiddels wel zo'n 5 jaar geleden)
Die van ons komt niet meer door de APK heen haha! De achter ophanging isnin Georgië weer uit scrapparts opgebouwd.

  • JT
  • Registratie: november 2000
  • Laatst online: 21-05 16:01

JT

VETAK y0

Wow, vette reis hoor. Het is jammer dat mijn vrouw relatief angstig is, dit soort dingen vind ik mooi.

  • -tom-562
  • Registratie: juli 2005
  • Laatst online: 18:26

-tom-562

Oliesjeik

@Brilsmurfffje Geen APK maakt voor die exportboeren niet uit :P Als je er vanaf moet, gewoon op marktplaats zetten met 'EXPORT' in de titel. Ik durf te wedden dat je 'm binnen een dag kwijt bent!

Men do not quit playing because they grow old. They grow old because they quit playing.


  • 234FaTaLiTy
  • Registratie: januari 2012
  • Laatst online: 18-05 14:31
Gaaf! Zou dit zelf ook graag nog een keer willen doen! :)

  • Royeboi
  • Registratie: februari 2010
  • Laatst online: 13:59
Heel gaaf om te zien. Heb het topic pas vanmorgen voor het eerst gezien. Ben benieuwd naar wat overige foto's. Een reis om niet te vergeten zo te lezen.

XBL: x0royx | PSN: XRoy_X | Raptr: x0royx


  • Aksnes
  • Registratie: mei 2012
  • Laatst online: 19:44
Ik sluit me aan bij de rest. Heel erg benieuwd om meer te zien hiervan. De kleine selectie die je hebt laten zien proeft naar meer. :9~

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Inhoudsopgave
vorige delen:
Idee en ruwe planning
Terug in Nederland en samenvatting

Vertrek uit Amsterdam en de grens met Kroatië over

Route


Op zondag 9 juli 2017 zijn we met onze vers gekochte maar goedkope auto weggereden uit Amsterdam met als enige doel Oostenrijk bereiken. Daar het opstarten voor ons in de morgen niet echt ligt reden we pas tegen een uur of 1 de grens met Duitsland over. Belangrijker dan dat nog, we hadden er zin in en we cruisde over vrijwel lege Autobahnen zuidwaarts! Onderweg kwamen we langs Sinsheim, Duitsland. Hier werden we al vanaf de snelweg begroet door zowel een Concorde als een Concordski, luchtvaartenthousiasten die wij zijn moesten we hier natuurlijk even de auto parkeren. Na een korte stop, want het begon ondertussen al donker te worden zijn we verder zuidwaarts getrokken. Een Schnitzel in de buurt van München (je bent in Duitsland of niet he! ) later en al snel reden we door Oostenrijk heen. Hier werden we begroet door weer lege snelwegen maar helaas ook keiharde regen. Aangezien we de vakantie kamperend door wilde brengen om de kosten te drukken besloten we gewoon door te rijden totdat het droog werd.. Gelukkig was dit het geval in de buurt van Sankt Michael im Lungau, Oostenrijk en vonden we hier al snel een camping waar wij net na middernacht onze tent hadden staan. De eerste dag was een succes de auto had ons zonder problemen naar Oostenrijk gebracht, wij gaan Georgië halen, dit kan onze auto!
De volgende dag besloten we te gaan ontbijten in het gras bij Spittal an der Drau, een mooi meer omsloten door de Alpen. Tijdens het ontbijt maakten we de plannen voor de rest van de dag, we wilde Kroatië halen en volgens de kaart moest dat haalbaar zijn, maar wat doen we onderweg? We besloten naar de Canyon van Bled te gaan (helaas het meer gemist)

De Canyon was vol met mensen, maar wij waren op vakantie en we genoten van de drukte want zeiden we: "Het gaat nog veel rustiger worden dus geniet van de toeristen heisa"



Het weer was goed en de Canyon was mooi, ook genoten we van het hebben van een eigen auto want hoe fijn was het om gewoon zo overal heen te rijden zonder op bussen of taxi's of tours te wachten! Na Bled zijn we terug gereden om via Trenta door het Triglav nationaal park te rijgen, en oh boy wat was dit een waanzinnige route! Uitzichten met waanzinnig imponerende rotsformaties en vergezichten.


De pas voor Trenta was steil, deels kinderkopjes en deels door wegwerkzaamheden onverhard. Tevens was dit een mooie test voor onze rij-in-een-handbak-skills want tezamen hadden we voor deze auto exact 0km ervaring met het rijden in een benzine schakel auto! Gelukkig zijn we zonder kleurscheuren het park door gekomen, een park waar weinig mensen waren, en reden we al snel langs de Italiaanse grens, bordjes langs de weg wezen de richting van Italië aan. De radio ging over op muziek van Eros Ramazzotti en al snel kregen we beide zin in een goede Pizza! Hoe gaan we dit oplossen? een korte blik op de kaart toonde ons dat we gemakkelijk via Trieste naar Kroatië konden komen zonder dat we hier krankzinnig veel moesten omrijden! En we zaten per slot van rekening pas op dag 2 van onze krap 2 maanden durende reis. De drukte van Trieste was gezellig en chaotische, het kasteel van Miamare lag prachtig in de ondergaande zon

Een pizza later reden we in het pikkedonker Kroatië binnen en zette we ons tentje op in de buurt van Rijeka. De volgende dag besloten we het rustig aan te doen en na het ontbijt reden we richting Park Risnjak voor een wandeling. Dit park stelde helaas niet zoveel voor dus na een korte en saaie wandeling waren we terug bij het bezoekers centrum. Aangezien we al onze spullen meehadden besloten we hier ter plekke avond eten te maken. Hierna keerde we terug richting Rijeka waar we nog getrakteerd werden op een prachtige zonsondergang die de regen verdrong


Vraag maar raak!

Up next, Scheuren over een verlaten basis en de Plitvice meren

Brilsmurfffje wijzigde deze reactie 04-10-2017 16:41 (4%)


  • MartijnGizmo
  • Registratie: september 2004
  • Laatst online: 14-05 13:18

MartijnGizmo

Supercalifragilistic

Wat een gaaf avontuur zeg! 8)

  • wizai
  • Registratie: december 2013
  • Niet online
Dit is fantastisch!
Ik zou bijna zelf in de auto willen stappen.
Prachtige foto, benieuwd naar het volgende deel.

Picobello BV


  • The Eagle
  • Registratie: januari 2002
  • Nu online

The Eagle

I wear my sunglasses at night

Same here. Is nog jammer dat ik een kleine heb en morgen mijn leaseauto inlever. Was prima te doen geweest :)

Al is het nieuws nog zo slecht, het wordt leuker als je het op zijn Brabants zegt :)


  • KopjeThee
  • Registratie: maart 2005
  • Niet online
Wat een leuke idee! Fijn dat de auto het keurig heeft volgehouden. Mooie foto's! Laat nog maar wat zien! :)

  • Uncle Mel
  • Registratie: december 2010
  • Laatst online: 15:28
Ok deze bookmarken we dus ff ;) Mooie foto's!

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Inhoudsopgave
vorige delen:
Idee en ruwe planning
Terug in Nederland en samenvatting
Vertrek uit Amsterdam en de grens met Kroatië over

Scheuren over een verlaten basis en de Plitvice meren

Route


Na Rijeka zijn we verder naar het oosten gereden op weg naar, voor ons, twee hoogtepunten van de road trip; Zeljava Airbase en de Plictvice meren. Onze eerste stop was Zeljava Airbase, deze basis was gebouwd in 1948 inhet toenmalige Joegoslavië waardoor hij nu precies op de grens ligt met Bosnië en Herzegovina en Kroatië. De weg naar de basis voerde ons door de verrassend groene binnen landen van Kroatië, de basis zelf was gemakkelijk te vinden en als snel zagen we de "ingang" hier staat een verlaten en compleet gestripte Douglas C-47:

Helaas zat er niets meer in het toestel, zelfs de vloer ontbrak, de auto er nog wel even voorgezet :*)


Hierna zijn we om het hek de basis op gereden, hier gingen we rechtsaf, later bleek dit de verkeerde kant. Over smalle betonnen paadjes reden we door het bos langs vervelen vervallen en verwoeste gebouwen, in een enkeling stonden nog restanten van machines:

Geen idee wat het is maar ik vermoed iets van een stoom generator oid.
Helaas stonden er over deze bordjes dus zijn we verder niet op onderzoek in de bossen geweest

Terug op de "hoofdweg" kwamen we langs een aantal huizen, hier hebben we maar gevraagd waar de basis was. Het bijzondere aan deze basis is dat, los van de talloze landingsbanen, er een enorm ondergronds gangenstelsel is waar vliegtuigen en militairen inpasten, op hoogtijdagen zaten hier meer dan 1000 mensen welke, als het moest, ruim een maand zonder bevoorrading konden overleven. Door de ligging in de berg kon de basis een aanslag overleven van een nucleaire bom met de kracht van Hiroshima.. Impressive! Tijd om dit 3.5km lange stelsel te ontdekken.

Voor de 3 ingangen ligt een enorme berg zand om te voorkomen dat mensen er met de auto inrijden, als voetgangen vormt dit gelukkig geen enkele beperking en al snel stonden we in de tunnel:

De grootte van dit bouwproject is simpelweg niet te bevatten in woorden, als we dieper en dieper de berg in liepen daalde de temperatuur significant. Het uitzetten van de hoofdlampjes resulteerde in de bizarre gewaarwording van absolute donkerheid. Je zag zelfs je eigen handen niet of vage contouren. Zorgvuldig onze gemaakte afslag keuze markerende liepen we gangen in en uit. Helaas is de basis van binnen compleet verwoest maar nog steeds is de enorme grootte van de deuren goed zichtbaar. Ergens diep in de tunnels kwamen we dit uitgebrande busje/vrachtwagentje tegen:

Na een kleien 2 uur door de gangen gelopen te hebben vonden we het wel weer mooi geweest en snakte we naar daglicht! Eenmaal buiten hebben we met de auto meerdere rondjes over de verlaten banen gecroste! Immers we moesten wel weten wat de topsnelheid van onze bolide was 8)

Helaas wordt de auto een beetje licht als je boven de 140 km/h komt maar 160/170 stond zo op de teller, niet slecht voor onze bijna 20 jaar oude bolide!

Met de ondergaande zon zette we koers naar de Plitvici meren, dit natuurschoon kan het beste bezocht worden bij opening van het park werd ons geadviseerd. Zodoende brachten we de nacht door op een camping naast de ingang. De volgende ochtend waren we de eerste bij de ingang! Ik denk dat ik voor hier de foto's voor zichzelf kan laten spreken:

De hond links in beeld heeft ons het halve park door achtervolgd :D












Vraag maar raak!

Up next, Vluchten voor bosbranden langs de Adriatische kust met een vleugje Game of Thrones en afzien in de Albaanse Alpen.

  • B-Real
  • Registratie: juni 2009
  • Laatst online: 17:00
Super vet met die verlaten militaire plekken en die gangenstelsels, wat een trip! _/-\o_

  • aReaRe©
  • Registratie: juli 2001
  • Niet online
Mooie foto's _O_

spoiler:
verkapte TVP :+

LED-Maniak: Als jij vroeger had geleefd was je nu ook allang getrouwd, had je kinderen en stond je elke zaterdag avond in de bosjes langs de snelweg andere mannen te bevredigen.
RaZ: Een dakloze vrouw uitwonen is nooit grappig.


  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
quote:
B-Real schreef op woensdag 4 oktober 2017 @ 16:47:
Super vet met die verlaten militaire plekken en die gangenstelsels, wat een trip! _/-\o_
Thanks! Er komt nog een stuk over een baai met allemaal verlaten hotels

  • R20141016
  • Registratie: februari 2017
  • Laatst online: 15:57
Volgende deel graag.
Wat een reis! :-)

  • MADG0BLIN
  • Registratie: juni 2001
  • Laatst online: 17:49
Leuke reis om te maken zeg. En een mooie foto's. Benieuwd naar het vervolg. :)

  • R20141016
  • Registratie: februari 2017
  • Laatst online: 15:57
Waar blijft de update? :P

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Sorry voor de verlate update, momenteel zijn alle foto's uitgezocht dus ik zal morgen een update plaatsen, ben vandaag net terug gekomen uit Georgië voor een weekendje om wat zaken betrekkende de auto af te handelen :)

  • R20141016
  • Registratie: februari 2017
  • Laatst online: 15:57
quote:
Brilsmurfffje schreef op zondag 19 november 2017 @ 14:53:
Sorry voor de verlate update, momenteel zijn alle foto's uitgezocht dus ik zal morgen een update plaatsen, ben vandaag net terug gekomen uit Georgië voor een weekendje om wat zaken betrekkende de auto af te handelen :)
Ben benieuwd naar de update!

  • Hegeman
  • Registratie: mei 2014
  • Laatst online: 19-05 18:07

Hegeman

Weet van alles wat

quote:
Brilsmurfffje schreef op zondag 19 november 2017 @ 14:53:
Sorry voor de verlate update, momenteel zijn alle foto's uitgezocht dus ik zal morgen een update plaatsen, ben vandaag net terug gekomen uit Georgië voor een weekendje om wat zaken betrekkende de auto af te handelen :)
Komt er nog een update? >:) Ik kan niet wachten!

PSN: hegeman


  • R20141016
  • Registratie: februari 2017
  • Laatst online: 15:57
Duurt lang :+

  • Wernertnt506
  • Registratie: februari 2012
  • Laatst online: 21-05 22:51
Ondertussen nog tijd gehad om een update te schrijven? ;)

Acties:
  • +1Henk 'm!

  • Exigence
  • Registratie: juli 2001
  • Laatst online: 19:31

Exigence

dnkroz

En, en? :*) Ben benieuwd naar het vervolg @Brilsmurfffje :)

Hoe is het met de auto afgelopen? Heb je die daar wat makkelijk achter kunnen laten?

Exigence wijzigde deze reactie 06-03-2018 12:04 (6%)


Acties:
  • +1Henk 'm!

  • KDL
  • Registratie: september 2003
  • Laatst online: 17:05
This topic is worthless without update pics
@Brilsmurfffje

Acties:
  • +32Henk 'm!

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Inhoudsopgave
vorige delen:
Idee en ruwe planning
Terug in Nederland en samenvatting
Vertrek uit Amsterdam en de grens met Kroatië over
Scheuren over een verlaten basis en de Plitvice meren

Vluchten voor bosbranden langs de Adriatische kust en afzien in Albanië

Route


Met de Plitvice meren in de achteruitkijkspiegel koerste we wederom richting de Adriatische kust, de navigatie stuurde ons naar Selina, waarom wij precies hierheen gingen? Simpel, op onze kaart stond dat hier een nationaal park was, Paklenica en voordat we ons Zadar in gingen storten leek het ons wel plezierig om in de ochtend een ommetje te maken zodat we in de namiddag door Zadar konden slenteren. Rond een uurtje of 10 in de avond kwamen we aan bij de ingang van het park, niemand te bekennen uiteraard, dus onze hoop op een park camping vervloog hier direct, maar gelukkig had het naburige dorp wel een camping, of nouja camping, het was meer een boomgaard zonder bomen. Met ons kleine tentje tussen de RV’s brachten wij de nacht door om de volgende ochtend voor de hitte het park te bezoeken. Aangekomen bij het park zagen wij verrassend veel mensen met een klimuitrusting lopen, Spoedig doemde er een enorme kloof op. Het is deze kloof die het voor de klimmers tot een waar Mekka maakt, met gemarkeerde klimpaden overal. Als niet klimmer zijnde was de kloof een ideale plek om prettig uit de zon een stukje te lopen, Terug bij de auto vervolgde we onze trip en gingen we naar Zadar.



Persoonlijk ben ik niet een, slenter-door-een-oude-stad-type, maar Zadar had wel een leuk sfeertje en goede ijsjes! Voor iemand die jaren steevast naar Azië afreist was dit stuk van de middellandse zee een openbaring, de zee was schoon, helder en heerlijk van temperatuur. Dus ga je naar Zadar, neem zwemspullen mee en spring vanaf de boulevard zo de zee in! In het algemeen zijn de Kroaten wel fan van de zee en zie je ze overal de zee in gaan voor een duik. Wat hierbij helpt is dat het grootste deel van de kust rotsachtig is en dat het snel diep is.



Na Zadar zijn we verder afgezakt over de kustroute naar het zuiden, waar we regelmatig getrakteerd werden op fly-overs van blusvliegtuigen




Langs de route doken we gemiddeld 2x per dag de zee in voor een verkoelende duik, een auto zonder airco is bij vlagen afzien maar over het algemeen is het heerlijk, de overgang tussen in en uit is kleiner en tijdens het cruisen met een gangetje of 70 kunnen de raampjes open en is het puur genieten. Na ons geluk op de surfplank beproefd te hebben bij Vodice zijn we richting KrKa Nationaal Park gereden.



Dit park wordt omschreven als het Plitvice waar je mag zwemmen, dit doet naar mijn mening het laatstgenoemde tekort. Niettemin is het een mooi park en als je in de buurt bent zeker een bezoekje waard al is het er, net als in de rest van Kroatië, wel erg druk. Naast de standaard “vijver” waar iedereen aan het badderen is,




is er ook nog een rivier middels het water wegstroomt uit het gebied, deze rivier is een stuk plezieriger om in te zwemmen, wel een kleine tip, ga niet op je rug liggen om te genieten van het zonnetje. Stiekem stroomt het water vrij gestaagd waardoor je dan verder en verder van de zwemvijver komt. Nadat we door de rondvaartboot uit het water gevist waren, een reprimande hadden aangehoord konden we door naar onze volgende bestemming.

De volgende bestemming op onze kaart was de stad Split, toeristische stad, niet mijn ding bij een ondergronds museum kwamen we bekende tegen uit onze studentenstad, hiermee ijsjes gegeten en geconcludeerd dat het toch echt wel te warm was in de stad. De ondanks toch nog wat mooi oude gebouwen gezien








Ook voorspelde wolken as van een naderende bosbrand niet veel goeds. Gelukkig hadden zij nog een leuk idee om de stad te ontvluchten en zijn we naar een van de vele sets van Game of Thrones geweest, Dit was het kasteel van Klis enkele tientallen kilometers buiten Split.



Vanaf dit hoger gelegen punt in de heuvels was de kust met de stad prachtig zichtbaar en zagen we ook de vlammen van de naderende bosbrand over de heuvels likken..



Tijd voor een plan B en snel ook. Na een kort overleg hadden we besloten om samen verder te gaan en Dubrovnik proberen te halen om zo alle branden achter ons te laten, met de ondergaande zon koerste wij nogmaals richting Split om hier de kustroute richting Dubrovnik te pakken. Dit was ondertussen veranderd in een totale chaos met as vallende uit de lucht, burgers met emmers, sirenes, een gebrek aan politie en vooral heel veel auto’s en een enorme hitte. Na een helse toch van ruim 8 uur waren we er helemaal klaar mee, nog steeds een half uurtje van Dubrovnik verwijderd hebben we de handdoek in de ring gegooid en kamp opgezet. Deze rit zou normaal een uurtje of 4 duren maar vooral rond split hebben we vele uren stilgestaan. Onderweg naar Dubrovnik moet je verplicht een stukje door Bosnië-Herzegovina, dit ging zonder problemen en leverde een van de goedkoopste tankbeurten van de reis op, ruim onder de euro voor een liter.

Zoals eerder aangeven ben ik zelf geen enorme fan van stadjes omdat het redelijk op elkaar lijkt. Dus na een dagje door Dubrovnik gestrompeld te hebben was het wat mij betreft tijd voor wat meer avontuur!


De brug naar de oude stad van Dubrovnik


Overzicht over de oude stad


De oude stadsmuur door om in het oude gedeelte te komen, parkeren rond Dubrovnik is een ramp!






Zonsondergang over het nieuwe deel van Dubrovnik

Onze volgende grote bestemming waren de Albanese Alpen. Onderweg op de kust route vanuit Dubrovnik zijn we nog even gestopt bij Kupari, bij dit kleine stadje is de beroemde “baai van verlaten hotels”. Gedurende de jaren 60 en 70 zijn hier een vijftal chique hotels verrezen uit de grond waar de elite van het Joegoslavië leger vakantie kon vieren. Tijdens de Joegoslavische burgeroorlog is de gehele baai verlaten en in verval geraakt. Hedendaags is het gehele terrein wonderbaarlijk genoeg toegankelijk, niet afgezet, en is het strand zelf redelijk bezocht door vakantiegangers. De grote massief betonnen resorts geven de baai een aparte sovjet achtige sfeer. Enkele van de hotels hebben we betreden, maar helaas is alles zo goed als gesloopt of eruit geroofd. Desalniettemin blijft het een gave plek om enkele uurtjes rond te struinen! Het en der zijn de kogelgaten nog zichtbaar van de oorlog. Plannen zijn er om de baai binnenkort met de grond gelijk te maken om ruimte te maken voor nieuwe en moderne resorts.


Overzicht over de baai van Kupari vanuit een van de verlaten resorts






Kogelgaten van de oorlog nog steeds zichtbaar

Na deze baai zijn we de grens overgegaan met Montenegro en hier werd het duidelijk waarom de open grenzen van de EU zo fijn zijn, na broeierige 2 uur waren we eindelijk in Montenegro!


Binnenlanden van Montenegro

Het verschil met Kroatië was enorm, waar Kroatië veilig en Italiaans aandoet ademt Montenegro een soort mix die zich tussen Zwitserland en de maffia inhoudt. Montenegro was voor ons echt een doorreisland dus zijn we rond de baai van Kotor gereden (ook hier veel bosbranden en rook) richting het meer van Skadar. Na hier de 3opreis crew tegengekomen te zijn hebben we de volgende dag een uitzichtpunt bezocht in de buurt bezocht om de beroemde bocht te zien, Horseshoe bend European style!




Vanaf hier nog een hike gedaan naar een afgelegen grote met dito zwemmeertje voor de verkoeling.



Hierna konden we na 1 nachtje Montenegro alweer verlaten, de grens met Albanië gaf ons een mooi voorproefje voor de grensovergangen die nog zouden komen. Een grensovergang bestaande uit een zandpad, een paar bouwketen en enkele geüniformeerde mannen stempelde ons in luttele minuten grens over.

Onze bestemming voor Albanië was Theth een klein dorpje met zo’n 80 inwoners midden in de Albaanse Alpen. We hoopte dit dorp voor het vallen van de avond te bereiken. Maar voordat we deze kant op konden koersen moesten we eerst opzoek naar geld. Op het internet hadden we gelezen dat de weg richting Theth lastig en uitdagend was maar dat het met een normale auto in de zomer wel te doen was. Na geld gepind en avond eten gekocht te hebben gingen we op pad. De weg richting Teth ging voorspoedig, het asfalt lag erbij zoals dat er ook bij ligt in Zwitserland! Halverwege de pas bij een uitzichtpunt kwamen we een Lada jeep tegen met daarin militairen.


Uitzicht halverwege terug op de vallei vanwaar we vandaan kwamen

Gebarende naar onze auto en het noemen van Theth probeerde we erachter te komen of onze auto dit dorp zou kunnen halen. Resoluut volgde daar, NO NO NO. Ojee dat beloofde niet veel goed en inderdaad, bovenaan de pas gekomen ging het asfalt over in gravel, oeps, zouden de horror verhalen van het internet dan toch kloppen!? Met al weer een ondergaande zon gingen we op weg. (somehow komen we altijd op de spannende stukken in schemering of in het donker). na een kilometer of 10 over een hobbelige, smalle, modderige en vooral steile weg naar beneden gehobbeld te hebben besloten we dat dit gekkenwerk was en dat we opzoek moesten naar een alternatief.


Aan het begin van de "Death Road to Theth"

Het keren van de auto bleek een hele uitdaging te zijn. Gelukkig kwam de auto wonder boven wonder zonder al te veel problemen de weg weer op. De vele rotsen en kuilen maakte het wel spannend, een carter pan van aluminium en voorbanden met niet bijster veel profiel waren niet de beste uitrusting. Gelukkig was er bovenop bij de pas een soort van herberg waar we onze tent op het gras mochten dumpen. Deze beste man wist ons met handen en voeten duidelijk te maken dat je ook naar Theth kon lopen om dan vervolgens met een speciaal taxibusje weer naar boven te geraken. Prima dat was ons plan B voor de volgende dag! Die nacht werden we getrakteerd op een prachtige sterrenhemel!





De volgende ochtend kropen we vol goede moed uit de tent om richting Theth te gaan, wat was het plan? Wandelen naar Theth daar in de tent slapen, wat wandelen in de vallei en terug naar de auto (take note). Hoopvol opende we de kofferbak om daar tot de conclusie te komen dat er, uuhh, geen eten en dus ook geen ontbijt meer was. Gewapend met een zak chips, een tent, sneakers en twee slaapzakken begonnen we, als meest onvoorbereide toeristen, aan onze toch naar beneden. Al snel werd duidelijk dat dit gebied oogstrelend mooi is en door de gering hoogte prima te bewandelen is!





Onderweg naar beneden zijn we langs “The Blue Eye” gekomen, dit hel blauw rond meer dat tussen bergen weggestopt ligt met echt waanzinnig koud water. Na dag wandelen is een duik wel meer dan verdiend!






Omgeving van the Blue Eye

Vanaf hier was het nog een tweetal uurtjes lopen naar Theth. Tot nu toe was Theth in onze gedachten een pittoresk dorpje in de bergen met een klein supermarktje, gezellig kroegje en restaurantjes. Nou bij het eerste aanblik werd duidelijk dat we dit beeld maar eens heftig moesten aanpassen! Theth is een verzameling van enkele huisjes langs een rivier, zeker wel een plek met veel charme! Duidelijk was wel dat hier geen supermarkt zou zijn, geen restaurant en al helemaal geen bar.. Al snel zagen we een plek waar een groep jongeren tenten aan het opzetten waren, overnachting gevonden! De aangrenzende herberg wilde ons ook wel voorzien van ontbijt en avondeten. Eind goed al goed!


Theth


De herberg

Die avond genoten we van een heerlijke uitgebreide maaltijd met bier in de buitenlucht aan een lange tafel met de gasten van de herberg, deze gasten waren nieuwsgierig naar onze verhalen en zo raakten we aan de praat en vertelde dat we eigenlijk geen plan hadden en wel wat tips konden gebruiken! Hier hoorde we over de mogelijkheid om het gebied aan de andere kant uit te wandelen om vervolgens via een pittoreske boottocht weer terug te geraken in Shköder. Een goede 70 km van waar wij de auto hadden achtergelaten, maar boeiend, dit klonk vet dit gingen we doen! Zo geschiede en gingen wij de volgende dag een rondwandeling maken in de Theth vallei waarbij we uiteindelijk uitkwamen op een hoger gelegen weide.


Onder weg naar de weide


De weide

De dag hierop begonnen we aan onze twee daagse avontuur terug richting de auto. In de vroege uurtje beklommen we de Valbona pas.


Onderweg naar boven

eenmaal boven werden we getrakteerd op een prachtig uitzicht over de vallei!


Bovenop de pas

De regel met passen is dat als je hem aan de ene kant beklimt je aan de andere kant weer afdaalt, zo geschiede en daalde wij af richting het dorpje Valbona.


Afgedaald aan de Valbona kant.

Vanaf hier was het idee om te gaan liften naar Bajram Curri vanwaar je met de boot kon, aldus onze tafelgenoten in de herberg. Anyway, ons was verteld dat liften geen probleem was en inderdaad de meeste auto’s stopten en wilde ons wel een lift geven de berg af! Onze laatste lift had, gezien het tijdstip een uurtje of 8 in de avond, echt al te diep in het glaasje gekeken. Deze zatlap slingerde over de weg, sneed iedere bocht af en schreeuwde ondertussen mee met de muziek. Iedere keer als wij weer uitbarstte in lachen was dit voor hem een teken om de muziek nog een stukje harder te zetten! Geen idee hoe we deze helse dronkenmansrit overleefd hadden maar wij hadden Bajram Curri bereikt! Met onze rugzakken waar de kampeerspullen provisorisch aan bevestigd waren trokken wij, zwak uitgedrukt, de aandacht van het uitgaanspubliek! Niemand bleek hier bekend te zijn met het woord camping. Samen hadden we afgesproken dat we 3 dagen in, het veel te kleine, trekkers tentje zouden slapen. Dus we zouden of een camping vinden of een plek waar niemand ons zou zien als we daar de tent opzette. Spoedig zagen we een mannetje op een pleintje lopen met een petje, heuptasjes en een mobiel, algemeen bekend; deze mannetjes kunnen dingen regelen. Zodoende zou de vriendelijke man ons de volgende dag zou hij ons in alle vroegte komen ophalen voor onze trip naar Fierze vanwaar de “bus boat” zal vetrekken voor de krap 2 uur durende tocht over Koman Lake. Maar, waar moest hij ons ophalen? Het woord camping was bij de beste man bekend alleen het principe camping niet helemaal bekend.. Zodoende uitgelegd dat we graag in een tent wilde slapen en we die ook zelf mee hadden genomen. De beste man dacht even na en gebied ons te volgen. We steken de straat over, naar wat ogenschijnlijk het mooiste hotel van Bajram Curri zijn moest. Hier moesten we even in de lobby wachten want hij ging even de manager halen en dan zouden we in het hotel mogen slapen.. Enkele minuten later komt de beste man terug met de manager, na even de hand geschud te hebben mochten we meelopen. Richting de tuinen van het hotel, benieuwd naar wat er komen gaat staken we het volle, met kaarsen verlichte terras over. Aangekomen aan het einde van het terras gebaart hij ons dat we op een willekeurige plek in de tuin van het hotel onze tent mogen opzetten! De volgende dag werden we in alle vroegte opgewacht door onze heuptasjes man, door het lage waterpeil in Koman Lake moesten we verder rijden dan normaal voor de boot dus het was nog even spannend of we het zouden halen, maar gelukkig kwam dat goed en lag daar de Dragobia op ons te wachten.



De boot bestaat uit een romp waarop een oude bus is gemonteerd. Heel gaaf gedaan want het interieur van de boot/bus is die van de bus! Koman Lake is een misleidende naam waar het eigenlijk een kloof is waar de boot op verschillende plekken aanmeert om mensen op en af te laten stappen.


Onderweg op Koman Lake

De boot meerde na een ontspannend tochtje aan bij de dam van Koman, vanaf hier had onze vriendelijke heuptasje meneer transport geregeld naar het centrum van Shköder. Vanaf hier zijn we verder gaan liften tot we uiteindelijk tegen het eind van de middag weer bovenop de pas naar Theth waren waar we onze auto hadden achtergelaten. Gelukkig startte de auto in 1x en konden we opzoek naar een camping met een welverdiend zwembad en douche voordat we koers zetten naar Griekenland voor een paar dagen relaxen, een vakantie in een vakantie!

Acties:
  • +1Henk 'm!

  • Exigence
  • Registratie: juli 2001
  • Laatst online: 19:31

Exigence

dnkroz

Super mooie update @Brilsmurfffje ! Heb hem in één ruk uitgelezen :) Mooi geschreven en prachtige foto's d:)b

Acties:
  • +1Henk 'm!

  • Ojjorz
  • Registratie: december 2003
  • Niet online

Ojjorz

De oude man die alles kan

Wow! Kan niet anders zeggen, maar wat een ongelooflijk gave trip is dit toch geweest. Ik lees met veel plezier je verslagen :)

Acties:
  • +1Henk 'm!

  • JoBran
  • Registratie: november 2015
  • Laatst online: 03-03 12:15
Erg gaaf om te lezen! Mooie foto's ook inderdaad. Heel gedurfd van jullie om de enige vastigheid? (auto) zomaar achter te laten en zo'n minitrip te ondernemen.

JoBr


Acties:
  • +1Henk 'm!

  • The Eagle
  • Registratie: januari 2002
  • Nu online

The Eagle

I wear my sunglasses at night

Wat een verhaal :D
Dat verlaten hotel lijkt op iets wat ik laatst in een film zag. Kan bijna niet missen. Ben alleen de naam van die film kwijt :(
Hoofdrolspeler werd begeleid door iemand die daar zijn hoofdkwartier in had. Kwam voornamelijk als hologram voor omdat ie in een rolstoel zat oid. Damn, hoe heet ie nou...

Edit: Hardcore Henry dus. Dank u hieronder :)

The Eagle wijzigde deze reactie 19-03-2018 23:14 (7%)

Al is het nieuws nog zo slecht, het wordt leuker als je het op zijn Brabants zegt :)


Acties:
  • +1Henk 'm!

  • Xoxol
  • Registratie: juni 2007
  • Laatst online: 13:04
Hardcore Henry ;).

Mooie foto's!

V-Strom 650


Acties:
  • +1Henk 'm!

  • Hegeman
  • Registratie: mei 2014
  • Laatst online: 19-05 18:07

Hegeman

Weet van alles wat

quote:
Brilsmurfffje schreef op maandag 19 maart 2018 @ 14:32:
Inhoudsopgave
vorige delen:
Idee en ruwe planning
Terug in Nederland en samenvatting
Vertrek uit Amsterdam en de grens met Kroatië over
Scheuren over een verlaten basis en de Plitvice meren

Vluchten voor bosbranden langs de Adriatische kust en afzien in Albanië

Route
[afbeelding]

Met de Plitvice meren in de achteruitkijkspiegel koerste we wederom richting de Adriatische kust, de navigatie stuurde ons naar Selina, waarom wij precies hierheen gingen? Simpel, op onze kaart stond dat hier een nationaal park was, Paklenica en voordat we ons Zadar in gingen storten leek het ons wel plezierig om in de ochtend een ommetje te maken zodat we in de namiddag door Zadar konden slenteren. Rond een uurtje of 10 in de avond kwamen we aan bij de ingang van het park, niemand te bekennen uiteraard, dus onze hoop op een park camping vervloog hier direct, maar gelukkig had het naburige dorp wel een camping, of nouja camping, het was meer een boomgaard zonder bomen. Met ons kleine tentje tussen de RV’s brachten wij de nacht door om de volgende ochtend voor de hitte het park te bezoeken. Aangekomen bij het park zagen wij verrassend veel mensen met een klimuitrusting lopen, Spoedig doemde er een enorme kloof op. Het is deze kloof die het voor de klimmers tot een waar Mekka maakt, met gemarkeerde klimpaden overal. Als niet klimmer zijnde was de kloof een ideale plek om prettig uit de zon een stukje te lopen, Terug bij de auto vervolgde we onze trip en gingen we naar Zadar.
[afbeelding]
[afbeelding]

Persoonlijk ben ik niet een, slenter-door-een-oude-stad-type, maar Zadar had wel een leuk sfeertje en goede ijsjes! Voor iemand die jaren steevast naar Azië afreist was dit stuk van de middellandse zee een openbaring, de zee was schoon, helder en heerlijk van temperatuur. Dus ga je naar Zadar, neem zwemspullen mee en spring vanaf de boulevard zo de zee in! In het algemeen zijn de Kroaten wel fan van de zee en zie je ze overal de zee in gaan voor een duik. Wat hierbij helpt is dat het grootste deel van de kust rotsachtig is en dat het snel diep is.

[afbeelding]

Na Zadar zijn we verder afgezakt over de kustroute naar het zuiden, waar we regelmatig getrakteerd werden op fly-overs van blusvliegtuigen

[afbeelding]
[afbeelding]

Langs de route doken we gemiddeld 2x per dag de zee in voor een verkoelende duik, een auto zonder airco is bij vlagen afzien maar over het algemeen is het heerlijk, de overgang tussen in en uit is kleiner en tijdens het cruisen met een gangetje of 70 kunnen de raampjes open en is het puur genieten. Na ons geluk op de surfplank beproefd te hebben bij Vodice zijn we richting KrKa Nationaal Park gereden.

[afbeelding]

Dit park wordt omschreven als het Plitvice waar je mag zwemmen, dit doet naar mijn mening het laatstgenoemde tekort. Niettemin is het een mooi park en als je in de buurt bent zeker een bezoekje waard al is het er, net als in de rest van Kroatië, wel erg druk. Naast de standaard “vijver” waar iedereen aan het badderen is,

[afbeelding]
[afbeelding]

is er ook nog een rivier middels het water wegstroomt uit het gebied, deze rivier is een stuk plezieriger om in te zwemmen, wel een kleine tip, ga niet op je rug liggen om te genieten van het zonnetje. Stiekem stroomt het water vrij gestaagd waardoor je dan verder en verder van de zwemvijver komt. Nadat we door de rondvaartboot uit het water gevist waren, een reprimande hadden aangehoord konden we door naar onze volgende bestemming.

De volgende bestemming op onze kaart was de stad Split, toeristische stad, niet mijn ding bij een ondergronds museum kwamen we bekende tegen uit onze studentenstad, hiermee ijsjes gegeten en geconcludeerd dat het toch echt wel te warm was in de stad. De ondanks toch nog wat mooi oude gebouwen gezien
[afbeelding]

[afbeelding]

[afbeelding]

[afbeelding]

Ook voorspelde wolken as van een naderende bosbrand niet veel goeds. Gelukkig hadden zij nog een leuk idee om de stad te ontvluchten en zijn we naar een van de vele sets van Game of Thrones geweest, Dit was het kasteel van Klis enkele tientallen kilometers buiten Split.

[afbeelding]

Vanaf dit hoger gelegen punt in de heuvels was de kust met de stad prachtig zichtbaar en zagen we ook de vlammen van de naderende bosbrand over de heuvels likken..

[afbeelding]

Tijd voor een plan B en snel ook. Na een kort overleg hadden we besloten om samen verder te gaan en Dubrovnik proberen te halen om zo alle branden achter ons te laten, met de ondergaande zon koerste wij nogmaals richting Split om hier de kustroute richting Dubrovnik te pakken. Dit was ondertussen veranderd in een totale chaos met as vallende uit de lucht, burgers met emmers, sirenes, een gebrek aan politie en vooral heel veel auto’s en een enorme hitte. Na een helse toch van ruim 8 uur waren we er helemaal klaar mee, nog steeds een half uurtje van Dubrovnik verwijderd hebben we de handdoek in de ring gegooid en kamp opgezet. Deze rit zou normaal een uurtje of 4 duren maar vooral rond split hebben we vele uren stilgestaan. Onderweg naar Dubrovnik moet je verplicht een stukje door Bosnië-Herzegovina, dit ging zonder problemen en leverde een van de goedkoopste tankbeurten van de reis op, ruim onder de euro voor een liter.

Zoals eerder aangeven ben ik zelf geen enorme fan van stadjes omdat het redelijk op elkaar lijkt. Dus na een dagje door Dubrovnik gestrompeld te hebben was het wat mij betreft tijd voor wat meer avontuur!

[afbeelding]
De brug naar de oude stad van Dubrovnik

[afbeelding]
Overzicht over de oude stad

[afbeelding]
De oude stadsmuur door om in het oude gedeelte te komen, parkeren rond Dubrovnik is een ramp!

[afbeelding]

[afbeelding]

[afbeelding]
Zonsondergang over het nieuwe deel van Dubrovnik

Onze volgende grote bestemming waren de Albanese Alpen. Onderweg op de kust route vanuit Dubrovnik zijn we nog even gestopt bij Kupari, bij dit kleine stadje is de beroemde “baai van verlaten hotels”. Gedurende de jaren 60 en 70 zijn hier een vijftal chique hotels verrezen uit de grond waar de elite van het Joegoslavië leger vakantie kon vieren. Tijdens de Joegoslavische burgeroorlog is de gehele baai verlaten en in verval geraakt. Hedendaags is het gehele terrein wonderbaarlijk genoeg toegankelijk, niet afgezet, en is het strand zelf redelijk bezocht door vakantiegangers. De grote massief betonnen resorts geven de baai een aparte sovjet achtige sfeer. Enkele van de hotels hebben we betreden, maar helaas is alles zo goed als gesloopt of eruit geroofd. Desalniettemin blijft het een gave plek om enkele uurtjes rond te struinen! Het en der zijn de kogelgaten nog zichtbaar van de oorlog. Plannen zijn er om de baai binnenkort met de grond gelijk te maken om ruimte te maken voor nieuwe en moderne resorts.

[afbeelding]
Overzicht over de baai van Kupari vanuit een van de verlaten resorts

[afbeelding]

[afbeelding]

[afbeelding]
Kogelgaten van de oorlog nog steeds zichtbaar

Na deze baai zijn we de grens overgegaan met Montenegro en hier werd het duidelijk waarom de open grenzen van de EU zo fijn zijn, na broeierige 2 uur waren we eindelijk in Montenegro!

[afbeelding]
Binnenlanden van Montenegro

Het verschil met Kroatië was enorm, waar Kroatië veilig en Italiaans aandoet ademt Montenegro een soort mix die zich tussen Zwitserland en de maffia inhoudt. Montenegro was voor ons echt een doorreisland dus zijn we rond de baai van Kotor gereden (ook hier veel bosbranden en rook) richting het meer van Skadar. Na hier de 3opreis crew tegengekomen te zijn hebben we de volgende dag een uitzichtpunt bezocht in de buurt bezocht om de beroemde bocht te zien, Horseshoe bend European style!

[afbeelding]
[afbeelding]

Vanaf hier nog een hike gedaan naar een afgelegen grote met dito zwemmeertje voor de verkoeling.

[afbeelding]

Hierna konden we na 1 nachtje Montenegro alweer verlaten, de grens met Albanië gaf ons een mooi voorproefje voor de grensovergangen die nog zouden komen. Een grensovergang bestaande uit een zandpad, een paar bouwketen en enkele geüniformeerde mannen stempelde ons in luttele minuten grens over.

Onze bestemming voor Albanië was Theth een klein dorpje met zo’n 80 inwoners midden in de Albaanse Alpen. We hoopte dit dorp voor het vallen van de avond te bereiken. Maar voordat we deze kant op konden koersen moesten we eerst opzoek naar geld. Op het internet hadden we gelezen dat de weg richting Theth lastig en uitdagend was maar dat het met een normale auto in de zomer wel te doen was. Na geld gepind en avond eten gekocht te hebben gingen we op pad. De weg richting Teth ging voorspoedig, het asfalt lag erbij zoals dat er ook bij ligt in Zwitserland! Halverwege de pas bij een uitzichtpunt kwamen we een Lada jeep tegen met daarin militairen.

[afbeelding]
Uitzicht halverwege terug op de vallei vanwaar we vandaan kwamen

Gebarende naar onze auto en het noemen van Theth probeerde we erachter te komen of onze auto dit dorp zou kunnen halen. Resoluut volgde daar, NO NO NO. Ojee dat beloofde niet veel goed en inderdaad, bovenaan de pas gekomen ging het asfalt over in gravel, oeps, zouden de horror verhalen van het internet dan toch kloppen!? Met al weer een ondergaande zon gingen we op weg. (somehow komen we altijd op de spannende stukken in schemering of in het donker). na een kilometer of 10 over een hobbelige, smalle, modderige en vooral steile weg naar beneden gehobbeld te hebben besloten we dat dit gekkenwerk was en dat we opzoek moesten naar een alternatief.

[afbeelding]
Aan het begin van de "Death Road to Theth"

Het keren van de auto bleek een hele uitdaging te zijn. Gelukkig kwam de auto wonder boven wonder zonder al te veel problemen de weg weer op. De vele rotsen en kuilen maakte het wel spannend, een carter pan van aluminium en voorbanden met niet bijster veel profiel waren niet de beste uitrusting. Gelukkig was er bovenop bij de pas een soort van herberg waar we onze tent op het gras mochten dumpen. Deze beste man wist ons met handen en voeten duidelijk te maken dat je ook naar Theth kon lopen om dan vervolgens met een speciaal taxibusje weer naar boven te geraken. Prima dat was ons plan B voor de volgende dag! Die nacht werden we getrakteerd op een prachtige sterrenhemel!

[afbeelding]

[afbeelding]

De volgende ochtend kropen we vol goede moed uit de tent om richting Theth te gaan, wat was het plan? Wandelen naar Theth daar in de tent slapen, wat wandelen in de vallei en terug naar de auto (take note). Hoopvol opende we de kofferbak om daar tot de conclusie te komen dat er, uuhh, geen eten en dus ook geen ontbijt meer was. Gewapend met een zak chips, een tent, sneakers en twee slaapzakken begonnen we, als meest onvoorbereide toeristen, aan onze toch naar beneden. Al snel werd duidelijk dat dit gebied oogstrelend mooi is en door de gering hoogte prima te bewandelen is!

[afbeelding]

[afbeelding]

Onderweg naar beneden zijn we langs “The Blue Eye” gekomen, dit hel blauw rond meer dat tussen bergen weggestopt ligt met echt waanzinnig koud water. Na dag wandelen is een duik wel meer dan verdiend!

[afbeelding]
[afbeelding]
[afbeelding]

[afbeelding]
Omgeving van the Blue Eye

Vanaf hier was het nog een tweetal uurtjes lopen naar Theth. Tot nu toe was Theth in onze gedachten een pittoresk dorpje in de bergen met een klein supermarktje, gezellig kroegje en restaurantjes. Nou bij het eerste aanblik werd duidelijk dat we dit beeld maar eens heftig moesten aanpassen! Theth is een verzameling van enkele huisjes langs een rivier, zeker wel een plek met veel charme! Duidelijk was wel dat hier geen supermarkt zou zijn, geen restaurant en al helemaal geen bar.. Al snel zagen we een plek waar een groep jongeren tenten aan het opzetten waren, overnachting gevonden! De aangrenzende herberg wilde ons ook wel voorzien van ontbijt en avondeten. Eind goed al goed!

[afbeelding]
Theth

[afbeelding]
De herberg

Die avond genoten we van een heerlijke uitgebreide maaltijd met bier in de buitenlucht aan een lange tafel met de gasten van de herberg, deze gasten waren nieuwsgierig naar onze verhalen en zo raakten we aan de praat en vertelde dat we eigenlijk geen plan hadden en wel wat tips konden gebruiken! Hier hoorde we over de mogelijkheid om het gebied aan de andere kant uit te wandelen om vervolgens via een pittoreske boottocht weer terug te geraken in Shköder. Een goede 70 km van waar wij de auto hadden achtergelaten, maar boeiend, dit klonk vet dit gingen we doen! Zo geschiede en gingen wij de volgende dag een rondwandeling maken in de Theth vallei waarbij we uiteindelijk uitkwamen op een hoger gelegen weide.

[afbeelding]
Onder weg naar de weide

[afbeelding]
De weide

De dag hierop begonnen we aan onze twee daagse avontuur terug richting de auto. In de vroege uurtje beklommen we de Valbona pas.

[afbeelding]
Onderweg naar boven

eenmaal boven werden we getrakteerd op een prachtig uitzicht over de vallei!

[afbeelding]
Bovenop de pas

De regel met passen is dat als je hem aan de ene kant beklimt je aan de andere kant weer afdaalt, zo geschiede en daalde wij af richting het dorpje Valbona.

[afbeelding]
Afgedaald aan de Valbona kant.

Vanaf hier was het idee om te gaan liften naar Bajram Curri vanwaar je met de boot kon, aldus onze tafelgenoten in de herberg. Anyway, ons was verteld dat liften geen probleem was en inderdaad de meeste auto’s stopten en wilde ons wel een lift geven de berg af! Onze laatste lift had, gezien het tijdstip een uurtje of 8 in de avond, echt al te diep in het glaasje gekeken. Deze zatlap slingerde over de weg, sneed iedere bocht af en schreeuwde ondertussen mee met de muziek. Iedere keer als wij weer uitbarstte in lachen was dit voor hem een teken om de muziek nog een stukje harder te zetten! Geen idee hoe we deze helse dronkenmansrit overleefd hadden maar wij hadden Bajram Curri bereikt! Met onze rugzakken waar de kampeerspullen provisorisch aan bevestigd waren trokken wij, zwak uitgedrukt, de aandacht van het uitgaanspubliek! Niemand bleek hier bekend te zijn met het woord camping. Samen hadden we afgesproken dat we 3 dagen in, het veel te kleine, trekkers tentje zouden slapen. Dus we zouden of een camping vinden of een plek waar niemand ons zou zien als we daar de tent opzette. Spoedig zagen we een mannetje op een pleintje lopen met een petje, heuptasjes en een mobiel, algemeen bekend; deze mannetjes kunnen dingen regelen. Zodoende zou de vriendelijke man ons de volgende dag zou hij ons in alle vroegte komen ophalen voor onze trip naar Fierze vanwaar de “bus boat” zal vetrekken voor de krap 2 uur durende tocht over Koman Lake. Maar, waar moest hij ons ophalen? Het woord camping was bij de beste man bekend alleen het principe camping niet helemaal bekend.. Zodoende uitgelegd dat we graag in een tent wilde slapen en we die ook zelf mee hadden genomen. De beste man dacht even na en gebied ons te volgen. We steken de straat over, naar wat ogenschijnlijk het mooiste hotel van Bajram Curri zijn moest. Hier moesten we even in de lobby wachten want hij ging even de manager halen en dan zouden we in het hotel mogen slapen.. Enkele minuten later komt de beste man terug met de manager, na even de hand geschud te hebben mochten we meelopen. Richting de tuinen van het hotel, benieuwd naar wat er komen gaat staken we het volle, met kaarsen verlichte terras over. Aangekomen aan het einde van het terras gebaart hij ons dat we op een willekeurige plek in de tuin van het hotel onze tent mogen opzetten! De volgende dag werden we in alle vroegte opgewacht door onze heuptasjes man, door het lage waterpeil in Koman Lake moesten we verder rijden dan normaal voor de boot dus het was nog even spannend of we het zouden halen, maar gelukkig kwam dat goed en lag daar de Dragobia op ons te wachten.

[afbeelding]

De boot bestaat uit een romp waarop een oude bus is gemonteerd. Heel gaaf gedaan want het interieur van de boot/bus is die van de bus! Koman Lake is een misleidende naam waar het eigenlijk een kloof is waar de boot op verschillende plekken aanmeert om mensen op en af te laten stappen.

[afbeelding]
Onderweg op Koman Lake

De boot meerde na een ontspannend tochtje aan bij de dam van Koman, vanaf hier had onze vriendelijke heuptasje meneer transport geregeld naar het centrum van Shköder. Vanaf hier zijn we verder gaan liften tot we uiteindelijk tegen het eind van de middag weer bovenop de pas naar Theth waren waar we onze auto hadden achtergelaten. Gelukkig startte de auto in 1x en konden we opzoek naar een camping met een welverdiend zwembad en douche voordat we koers zetten naar Griekenland voor een paar dagen relaxen, een vakantie in een vakantie!
Potverdorie, dit was het lange wachten waard! Wat een verhaal en wat een mooie foto's, petje af @Brilsmurfffje

PSN: hegeman


Acties:
  • +1Henk 'm!

  • Kecin
  • Registratie: juli 2004
  • Nu online

Kecin

Je keek.

quote:
Brilsmurfffje schreef op maandag 19 maart 2018 @ 14:32:
Inhoudsopgave
vorige delen:
Idee en ruwe planning
Terug in Nederland en samenvatting
Vertrek uit Amsterdam en de grens met Kroatië over
Scheuren over een verlaten basis en de Plitvice meren

Vluchten voor bosbranden langs de Adriatische kust en afzien in Albanië

Route
[afbeelding]

Met de Plitvice meren in de achteruitkijkspiegel koerste we wederom richting de Adriatische kust, de navigatie stuurde ons naar Selina, waarom wij precies hierheen gingen? Simpel, op onze kaart stond dat hier een nationaal park was, Paklenica en voordat we ons Zadar in gingen storten leek het ons wel plezierig om in de ochtend een ommetje te maken zodat we in de namiddag door Zadar konden slenteren. Rond een uurtje of 10 in de avond kwamen we aan bij de ingang van het park, niemand te bekennen uiteraard, dus onze hoop op een park camping vervloog hier direct, maar gelukkig had het naburige dorp wel een camping, of nouja camping, het was meer een boomgaard zonder bomen. Met ons kleine tentje tussen de RV’s brachten wij de nacht door om de volgende ochtend voor de hitte het park te bezoeken. Aangekomen bij het park zagen wij verrassend veel mensen met een klimuitrusting lopen, Spoedig doemde er een enorme kloof op. Het is deze kloof die het voor de klimmers tot een waar Mekka maakt, met gemarkeerde klimpaden overal. Als niet klimmer zijnde was de kloof een ideale plek om prettig uit de zon een stukje te lopen, Terug bij de auto vervolgde we onze trip en gingen we naar Zadar.
[afbeelding]
[afbeelding]

Persoonlijk ben ik niet een, slenter-door-een-oude-stad-type, maar Zadar had wel een leuk sfeertje en goede ijsjes! Voor iemand die jaren steevast naar Azië afreist was dit stuk van de middellandse zee een openbaring, de zee was schoon, helder en heerlijk van temperatuur. Dus ga je naar Zadar, neem zwemspullen mee en spring vanaf de boulevard zo de zee in! In het algemeen zijn de Kroaten wel fan van de zee en zie je ze overal de zee in gaan voor een duik. Wat hierbij helpt is dat het grootste deel van de kust rotsachtig is en dat het snel diep is.

[afbeelding]

Na Zadar zijn we verder afgezakt over de kustroute naar het zuiden, waar we regelmatig getrakteerd werden op fly-overs van blusvliegtuigen

[afbeelding]
[afbeelding]

Langs de route doken we gemiddeld 2x per dag de zee in voor een verkoelende duik, een auto zonder airco is bij vlagen afzien maar over het algemeen is het heerlijk, de overgang tussen in en uit is kleiner en tijdens het cruisen met een gangetje of 70 kunnen de raampjes open en is het puur genieten. Na ons geluk op de surfplank beproefd te hebben bij Vodice zijn we richting KrKa Nationaal Park gereden.

[afbeelding]

Dit park wordt omschreven als het Plitvice waar je mag zwemmen, dit doet naar mijn mening het laatstgenoemde tekort. Niettemin is het een mooi park en als je in de buurt bent zeker een bezoekje waard al is het er, net als in de rest van Kroatië, wel erg druk. Naast de standaard “vijver” waar iedereen aan het badderen is,

[afbeelding]
[afbeelding]

is er ook nog een rivier middels het water wegstroomt uit het gebied, deze rivier is een stuk plezieriger om in te zwemmen, wel een kleine tip, ga niet op je rug liggen om te genieten van het zonnetje. Stiekem stroomt het water vrij gestaagd waardoor je dan verder en verder van de zwemvijver komt. Nadat we door de rondvaartboot uit het water gevist waren, een reprimande hadden aangehoord konden we door naar onze volgende bestemming.

De volgende bestemming op onze kaart was de stad Split, toeristische stad, niet mijn ding bij een ondergronds museum kwamen we bekende tegen uit onze studentenstad, hiermee ijsjes gegeten en geconcludeerd dat het toch echt wel te warm was in de stad. De ondanks toch nog wat mooi oude gebouwen gezien
[afbeelding]

[afbeelding]

[afbeelding]

[afbeelding]

Ook voorspelde wolken as van een naderende bosbrand niet veel goeds. Gelukkig hadden zij nog een leuk idee om de stad te ontvluchten en zijn we naar een van de vele sets van Game of Thrones geweest, Dit was het kasteel van Klis enkele tientallen kilometers buiten Split.

[afbeelding]

Vanaf dit hoger gelegen punt in de heuvels was de kust met de stad prachtig zichtbaar en zagen we ook de vlammen van de naderende bosbrand over de heuvels likken..

[afbeelding]

Tijd voor een plan B en snel ook. Na een kort overleg hadden we besloten om samen verder te gaan en Dubrovnik proberen te halen om zo alle branden achter ons te laten, met de ondergaande zon koerste wij nogmaals richting Split om hier de kustroute richting Dubrovnik te pakken. Dit was ondertussen veranderd in een totale chaos met as vallende uit de lucht, burgers met emmers, sirenes, een gebrek aan politie en vooral heel veel auto’s en een enorme hitte. Na een helse toch van ruim 8 uur waren we er helemaal klaar mee, nog steeds een half uurtje van Dubrovnik verwijderd hebben we de handdoek in de ring gegooid en kamp opgezet. Deze rit zou normaal een uurtje of 4 duren maar vooral rond split hebben we vele uren stilgestaan. Onderweg naar Dubrovnik moet je verplicht een stukje door Bosnië-Herzegovina, dit ging zonder problemen en leverde een van de goedkoopste tankbeurten van de reis op, ruim onder de euro voor een liter.

Zoals eerder aangeven ben ik zelf geen enorme fan van stadjes omdat het redelijk op elkaar lijkt. Dus na een dagje door Dubrovnik gestrompeld te hebben was het wat mij betreft tijd voor wat meer avontuur!

[afbeelding]
De brug naar de oude stad van Dubrovnik

[afbeelding]
Overzicht over de oude stad

[afbeelding]
De oude stadsmuur door om in het oude gedeelte te komen, parkeren rond Dubrovnik is een ramp!

[afbeelding]

[afbeelding]

[afbeelding]
Zonsondergang over het nieuwe deel van Dubrovnik

Onze volgende grote bestemming waren de Albanese Alpen. Onderweg op de kust route vanuit Dubrovnik zijn we nog even gestopt bij Kupari, bij dit kleine stadje is de beroemde “baai van verlaten hotels”. Gedurende de jaren 60 en 70 zijn hier een vijftal chique hotels verrezen uit de grond waar de elite van het Joegoslavië leger vakantie kon vieren. Tijdens de Joegoslavische burgeroorlog is de gehele baai verlaten en in verval geraakt. Hedendaags is het gehele terrein wonderbaarlijk genoeg toegankelijk, niet afgezet, en is het strand zelf redelijk bezocht door vakantiegangers. De grote massief betonnen resorts geven de baai een aparte sovjet achtige sfeer. Enkele van de hotels hebben we betreden, maar helaas is alles zo goed als gesloopt of eruit geroofd. Desalniettemin blijft het een gave plek om enkele uurtjes rond te struinen! Het en der zijn de kogelgaten nog zichtbaar van de oorlog. Plannen zijn er om de baai binnenkort met de grond gelijk te maken om ruimte te maken voor nieuwe en moderne resorts.

[afbeelding]
Overzicht over de baai van Kupari vanuit een van de verlaten resorts

[afbeelding]

[afbeelding]

[afbeelding]
Kogelgaten van de oorlog nog steeds zichtbaar

Na deze baai zijn we de grens overgegaan met Montenegro en hier werd het duidelijk waarom de open grenzen van de EU zo fijn zijn, na broeierige 2 uur waren we eindelijk in Montenegro!

[afbeelding]
Binnenlanden van Montenegro

Het verschil met Kroatië was enorm, waar Kroatië veilig en Italiaans aandoet ademt Montenegro een soort mix die zich tussen Zwitserland en de maffia inhoudt. Montenegro was voor ons echt een doorreisland dus zijn we rond de baai van Kotor gereden (ook hier veel bosbranden en rook) richting het meer van Skadar. Na hier de 3opreis crew tegengekomen te zijn hebben we de volgende dag een uitzichtpunt bezocht in de buurt bezocht om de beroemde bocht te zien, Horseshoe bend European style!

[afbeelding]
[afbeelding]

Vanaf hier nog een hike gedaan naar een afgelegen grote met dito zwemmeertje voor de verkoeling.

[afbeelding]

Hierna konden we na 1 nachtje Montenegro alweer verlaten, de grens met Albanië gaf ons een mooi voorproefje voor de grensovergangen die nog zouden komen. Een grensovergang bestaande uit een zandpad, een paar bouwketen en enkele geüniformeerde mannen stempelde ons in luttele minuten grens over.

Onze bestemming voor Albanië was Theth een klein dorpje met zo’n 80 inwoners midden in de Albaanse Alpen. We hoopte dit dorp voor het vallen van de avond te bereiken. Maar voordat we deze kant op konden koersen moesten we eerst opzoek naar geld. Op het internet hadden we gelezen dat de weg richting Theth lastig en uitdagend was maar dat het met een normale auto in de zomer wel te doen was. Na geld gepind en avond eten gekocht te hebben gingen we op pad. De weg richting Teth ging voorspoedig, het asfalt lag erbij zoals dat er ook bij ligt in Zwitserland! Halverwege de pas bij een uitzichtpunt kwamen we een Lada jeep tegen met daarin militairen.

[afbeelding]
Uitzicht halverwege terug op de vallei vanwaar we vandaan kwamen

Gebarende naar onze auto en het noemen van Theth probeerde we erachter te komen of onze auto dit dorp zou kunnen halen. Resoluut volgde daar, NO NO NO. Ojee dat beloofde niet veel goed en inderdaad, bovenaan de pas gekomen ging het asfalt over in gravel, oeps, zouden de horror verhalen van het internet dan toch kloppen!? Met al weer een ondergaande zon gingen we op weg. (somehow komen we altijd op de spannende stukken in schemering of in het donker). na een kilometer of 10 over een hobbelige, smalle, modderige en vooral steile weg naar beneden gehobbeld te hebben besloten we dat dit gekkenwerk was en dat we opzoek moesten naar een alternatief.

[afbeelding]
Aan het begin van de "Death Road to Theth"

Het keren van de auto bleek een hele uitdaging te zijn. Gelukkig kwam de auto wonder boven wonder zonder al te veel problemen de weg weer op. De vele rotsen en kuilen maakte het wel spannend, een carter pan van aluminium en voorbanden met niet bijster veel profiel waren niet de beste uitrusting. Gelukkig was er bovenop bij de pas een soort van herberg waar we onze tent op het gras mochten dumpen. Deze beste man wist ons met handen en voeten duidelijk te maken dat je ook naar Theth kon lopen om dan vervolgens met een speciaal taxibusje weer naar boven te geraken. Prima dat was ons plan B voor de volgende dag! Die nacht werden we getrakteerd op een prachtige sterrenhemel!

[afbeelding]

[afbeelding]

De volgende ochtend kropen we vol goede moed uit de tent om richting Theth te gaan, wat was het plan? Wandelen naar Theth daar in de tent slapen, wat wandelen in de vallei en terug naar de auto (take note). Hoopvol opende we de kofferbak om daar tot de conclusie te komen dat er, uuhh, geen eten en dus ook geen ontbijt meer was. Gewapend met een zak chips, een tent, sneakers en twee slaapzakken begonnen we, als meest onvoorbereide toeristen, aan onze toch naar beneden. Al snel werd duidelijk dat dit gebied oogstrelend mooi is en door de gering hoogte prima te bewandelen is!

[afbeelding]

[afbeelding]

Onderweg naar beneden zijn we langs “The Blue Eye” gekomen, dit hel blauw rond meer dat tussen bergen weggestopt ligt met echt waanzinnig koud water. Na dag wandelen is een duik wel meer dan verdiend!

[afbeelding]
[afbeelding]
[afbeelding]

[afbeelding]
Omgeving van the Blue Eye

Vanaf hier was het nog een tweetal uurtjes lopen naar Theth. Tot nu toe was Theth in onze gedachten een pittoresk dorpje in de bergen met een klein supermarktje, gezellig kroegje en restaurantjes. Nou bij het eerste aanblik werd duidelijk dat we dit beeld maar eens heftig moesten aanpassen! Theth is een verzameling van enkele huisjes langs een rivier, zeker wel een plek met veel charme! Duidelijk was wel dat hier geen supermarkt zou zijn, geen restaurant en al helemaal geen bar.. Al snel zagen we een plek waar een groep jongeren tenten aan het opzetten waren, overnachting gevonden! De aangrenzende herberg wilde ons ook wel voorzien van ontbijt en avondeten. Eind goed al goed!

[afbeelding]
Theth

[afbeelding]
De herberg

Die avond genoten we van een heerlijke uitgebreide maaltijd met bier in de buitenlucht aan een lange tafel met de gasten van de herberg, deze gasten waren nieuwsgierig naar onze verhalen en zo raakten we aan de praat en vertelde dat we eigenlijk geen plan hadden en wel wat tips konden gebruiken! Hier hoorde we over de mogelijkheid om het gebied aan de andere kant uit te wandelen om vervolgens via een pittoreske boottocht weer terug te geraken in Shköder. Een goede 70 km van waar wij de auto hadden achtergelaten, maar boeiend, dit klonk vet dit gingen we doen! Zo geschiede en gingen wij de volgende dag een rondwandeling maken in de Theth vallei waarbij we uiteindelijk uitkwamen op een hoger gelegen weide.

[afbeelding]
Onder weg naar de weide

[afbeelding]
De weide

De dag hierop begonnen we aan onze twee daagse avontuur terug richting de auto. In de vroege uurtje beklommen we de Valbona pas.

[afbeelding]
Onderweg naar boven

eenmaal boven werden we getrakteerd op een prachtig uitzicht over de vallei!

[afbeelding]
Bovenop de pas

De regel met passen is dat als je hem aan de ene kant beklimt je aan de andere kant weer afdaalt, zo geschiede en daalde wij af richting het dorpje Valbona.

[afbeelding]
Afgedaald aan de Valbona kant.

Vanaf hier was het idee om te gaan liften naar Bajram Curri vanwaar je met de boot kon, aldus onze tafelgenoten in de herberg. Anyway, ons was verteld dat liften geen probleem was en inderdaad de meeste auto’s stopten en wilde ons wel een lift geven de berg af! Onze laatste lift had, gezien het tijdstip een uurtje of 8 in de avond, echt al te diep in het glaasje gekeken. Deze zatlap slingerde over de weg, sneed iedere bocht af en schreeuwde ondertussen mee met de muziek. Iedere keer als wij weer uitbarstte in lachen was dit voor hem een teken om de muziek nog een stukje harder te zetten! Geen idee hoe we deze helse dronkenmansrit overleefd hadden maar wij hadden Bajram Curri bereikt! Met onze rugzakken waar de kampeerspullen provisorisch aan bevestigd waren trokken wij, zwak uitgedrukt, de aandacht van het uitgaanspubliek! Niemand bleek hier bekend te zijn met het woord camping. Samen hadden we afgesproken dat we 3 dagen in, het veel te kleine, trekkers tentje zouden slapen. Dus we zouden of een camping vinden of een plek waar niemand ons zou zien als we daar de tent opzette. Spoedig zagen we een mannetje op een pleintje lopen met een petje, heuptasjes en een mobiel, algemeen bekend; deze mannetjes kunnen dingen regelen. Zodoende zou de vriendelijke man ons de volgende dag zou hij ons in alle vroegte komen ophalen voor onze trip naar Fierze vanwaar de “bus boat” zal vetrekken voor de krap 2 uur durende tocht over Koman Lake. Maar, waar moest hij ons ophalen? Het woord camping was bij de beste man bekend alleen het principe camping niet helemaal bekend.. Zodoende uitgelegd dat we graag in een tent wilde slapen en we die ook zelf mee hadden genomen. De beste man dacht even na en gebied ons te volgen. We steken de straat over, naar wat ogenschijnlijk het mooiste hotel van Bajram Curri zijn moest. Hier moesten we even in de lobby wachten want hij ging even de manager halen en dan zouden we in het hotel mogen slapen.. Enkele minuten later komt de beste man terug met de manager, na even de hand geschud te hebben mochten we meelopen. Richting de tuinen van het hotel, benieuwd naar wat er komen gaat staken we het volle, met kaarsen verlichte terras over. Aangekomen aan het einde van het terras gebaart hij ons dat we op een willekeurige plek in de tuin van het hotel onze tent mogen opzetten! De volgende dag werden we in alle vroegte opgewacht door onze heuptasjes man, door het lage waterpeil in Koman Lake moesten we verder rijden dan normaal voor de boot dus het was nog even spannend of we het zouden halen, maar gelukkig kwam dat goed en lag daar de Dragobia op ons te wachten.

[afbeelding]

De boot bestaat uit een romp waarop een oude bus is gemonteerd. Heel gaaf gedaan want het interieur van de boot/bus is die van de bus! Koman Lake is een misleidende naam waar het eigenlijk een kloof is waar de boot op verschillende plekken aanmeert om mensen op en af te laten stappen.

[afbeelding]
Onderweg op Koman Lake

De boot meerde na een ontspannend tochtje aan bij de dam van Koman, vanaf hier had onze vriendelijke heuptasje meneer transport geregeld naar het centrum van Shköder. Vanaf hier zijn we verder gaan liften tot we uiteindelijk tegen het eind van de middag weer bovenop de pas naar Theth waren waar we onze auto hadden achtergelaten. Gelukkig startte de auto in 1x en konden we opzoek naar een camping met een welverdiend zwembad en douche voordat we koers zetten naar Griekenland voor een paar dagen relaxen, een vakantie in een vakantie!
Just wow. Wat een lef... mooi! Heel mooi!

I am not a number, I am a free man! Kecin's tweakblog! - Kecin.com!


Acties:
  • +1Henk 'm!

  • gehaktstaaf
  • Registratie: november 2009
  • Laatst online: 20-05 00:45
Wat een heerlijk verhaal weer, samen met de fantastische foto's leest het heerlijk weg. Krijg ook spontaan weer zin om m'n tas te pakken en de auto in te springen. Ik kijk al uit naar een volgend deel!

Acties:
  • +1Henk 'm!

  • wizai
  • Registratie: december 2013
  • Niet online
Wat een gaaf avontuur @Brilsmurfffje!
Ik ben deze zomer een weekje in Montenegro, leuk om hier ook wat over te lezen.
Het hele verhaal meerdere keren gelezen, komt er nog een afsluitend deel, of is er in Griekenland weinig bijzonders gebeurd? :)

Picobello BV


  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Dank allen voor de leuke reacties! Ik kan er nog meer schrijven! We zijn ook nog door Griekenland, Turkije, Georgië, Armenië en Azerbeidzjan gekomen! De mooiste avonturen moeten nog komen :)

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
quote:
wizai schreef op woensdag 21 maart 2018 @ 10:11:
[...]

Dat is gepland voor deze zomervakantie, moet nog komen dus!
Heb hele goede dingen over Durmitor gehoord, goede reis alvast!

  • dfrenner
  • Registratie: februari 2008
  • Laatst online: 19:44
quote:
DaWaN schreef op zondag 26 februari 2017 @ 17:17:
[...]


Waarom een diesel? Ik denk dat het verschil in brandstofkosten niet zo groot is buiten Nederland.
Bovendien vind ik een benzine veel prettiger rijden over de autobahn (minder geluid) en is er veel meer keuze qua modellen.

Persoonlijk denk ik dat je qua auto in de goede hoek zit en dat 1500 euro helemaal niet nodig is.

Hoeveel ruimte hebben jullie nodig? Je kunt bijvoorbeeld ook naar Preludes e.d. kijken anders.

Kijk ook even naar de wat minder gewilde auto's zoals Mitsubishis en Subarus (Galant / Legacy). Ik denk dat je voor deze roadtrip een prima onderhouden Japanse sedan kunt vinden voor ~500-750 euro. Luxere modellen zijn dikwijls niet interessant hier in Nederland vanwege de hoge belasting, maar rijden erg fijn en zijn goedkoop in de aanschaf. Wat mij betreft een ideale auto voor dit doel. Ga er voor de roadtrip een maandje mee rijden om te kijken of het ding gebreken heeft, kun je eventueel nog voor een paar honderd euro in reparaties/banden steken mocht het nodig zijn.

Ook even juridisch en technisch kijken hoe je van de auto afkomt daar! Geen idee of je in Georgië makkelijk de auto kunt laten vrijwaren.
Diesel meer herrie dan benzine op de autobahn!?
Ik zou juist voor diesel gaan, rijdt veel prettiger in de bergen en de snelwegen.
quote:
4x4 schreef op zondag 26 februari 2017 @ 22:37:
Als je de wagen echt kwijt moet zou ik eerst kijken wat daar gewild is. Sowieso een diesel. Alleen hier in Nederland wordt je kapot getakst als je diesel rijdt maar de rest van de wereld rijdt diesel zonder stokslagen van de overheid.

Zou een turboloze diesel nemen. Rijden ze daar franse auto's? Weet dat in Iran de Xantia heel lang is gemaakt en dat ligt daar niet ver vandaan. Dan kan je makkelijk een Xantia HDI met alle nodige extra's scoren. Zo een auto scoor je zo voor 1000 euro of minder.
Inderdaad ten oosten van Nederland is diesel veel geaccepteerder. Mijn familie in Roemenie kan kiezen:
24 euro per jaar wegenbelasting aan een benzine of 24 euro per jaar aan wegenbelasting aan diesel...
Dan in de bergen en ruwer terrein, door beekjes heen met een terreinwagen en je komt bij diesel uit.
quote:
voske schreef op maandag 27 februari 2017 @ 18:22:
[...]


Op de website van de RDW is zoals al eerder is geschreven heel veel te vinden. Het is wel van belang om dit goed te regelen anders krijg je in Nederland gegarandeerd (kostbare) problemen.

Houd ook rekening met bijvoorbeeld de invoerbelasting in Armenië (her en der wordt gesproken over 32% belasting) en de vereiste documenten voor het invoeren van de auto. Zo lees ik bijvoorbeeld over een "Interpol-verklaring" dat de auto niet gestolen is. Als je 'm niet officieel invoert, wordt het mogelijk lastig om de stukken te krijgen die je nodig hebt voor de RDW.
Inderdaad even contact opnemen met de RDW, hoe je dit kan regelen.
quote:
dion_b schreef op dinsdag 14 maart 2017 @ 15:40:
In RO zou ik de Transalpina en Transfăgărășan aanraden - beide wegen over hoge passen in de Karpaten. In MD moet je iig naar Orheiul Vechi (kloof met woningen en kapellen in de rotswanden gehouwen) en de Saharna-kloosters gaan. Eh, en Tiraspol meemaken in Prednistrovie. Hopelijk zonder al teveel omkoopsommen afgetroggeld te worden :')
Helemaal mee eens, nadeel is wel van de Transfăgărășan dat sinds de uitspraak van Jeremy Clarson "This is the best road in the world" het erg druk daar is en het asfalt niet voldoende is om echt sportief te rijden.

De Transalpina is een stuk rustiger (of was dat in ieder geval) en met gloednieuw asfalt echt een weg die uitnodigt om te racen.

Wij gaan van de zomer weer naar Roemenie en beide wegen gaan we sowieso doen! echt een aanrader.
quote:
Brilsmurfffje schreef op zondag 3 september 2017 @ 11:19:
Inhoudsopgave
vorige delen:
Idee en ruwe planning

Terug in Nederland en samenvatting

Even een update, we zijn na krap 2 maanden weer terug in Nederland van een, wat voor ons, onvergetelijke reis was. we hebben krap 13000 km gereden, gemiddeld 1:15, hebben 11 liter olie verstookt (ja hij lustte een slokje) We zijn 20 grenzen overgegaan allen zonderproblemen. De auto heeft ons nergens in de steek gelaten. Alleen in Griekenland was de sway bar rechtsachter gebroken, deze weg laten snijden en vervolgens door gereden. Bij binnenkomst in Tbilisi ging de trailing arm van de achter ophanging stuk, deze is gefixt tezamen met de sway bar links en rechts achter voor het luttele bedrag van 30 euro.

De roadtrip voerde ons door een enorm breed scala aan landen, niet alleen in aantallen maar ook in diversiteit, van de alpen in Oostenrijk naar de schitterende kust van Kroatië naar de meren van Macedonië naar de semiwoestijnen van Azerbeidzjan tot de ruige Kaukasus in Georgië.

Mocht er meer interesse zijn dan wil ik graag meer vertellen en meer foto's delen. Voor nu wilde ik even laten weten dat het waanzinnig was, veel mensen hebben dit uit ons hoofd proberen te praten en waren sceptisch maar in onze beleving was de hele trip prima te doen en hebben we ons nergens onveilig gevoeld, nergens bang geweest voor inbraak en nergens echt lastig gevallen op de grenzen.

Foto's:
Zeljave Airbase, bizar volgas crossen over 3 verlaten ladingsbanen:
[afbeelding]

Lake Skadar, super helder en heerlijk zwembaar water, hier kwamen we de 3 opreis crew nog tegen, dus dit meer zit in het komende seizoen ;)
[afbeelding]

Cappadocia, bizar landschap wat, als je er met de auto naar toe gaat, redelijk abrupt overgaat in het cappadocia van de foto's, hier met een ballon gevlogen bij zonsopkomst.
[afbeelding]

Richting Mestia met waarschijnlijk Ushba op de achtergrond, prachtige gletsjers en geniale bergweggetjes om overheen te rijden.
[afbeelding]

Terug naar de Sovjet tijd in Chiatura, waanzinnig en jammer dat het nog niet in de Lonely Planet staat, in dit dorpje heeft de tijd echt stilgestaan en het openbaar vervoer bestaat uit een heel netwerk van kabelbanen omringt met oude, soms verlaten, fabrieken, machines en treinen.
[afbeelding]

Enigste keer dat de auto echt vast kwam te zitten, diep in de modder, hebben er dik 2 uur over gedaan voordat we hem uit deze modderwoestijn los hadden gekregen.
[afbeelding]

Straat circuit van Baku, ook het verste oostelijk dat we met de auto zijn geweest
[afbeelding]

Up next, Vertrek vanuit Amsterdam
Hahaha, ik moet toch eens op de data gaan letten, mijn commentaar hierboven is een beetje mosterd na de maaltijd...

Super gaaf man!!!
quote:
Brilsmurfffje schreef op woensdag 21 maart 2018 @ 08:44:
Dank allen voor de leuke reacties! Ik kan er nog meer schrijven! We zijn ook nog door Griekenland, Turkije, Georgië, Armenië en Azerbeidzjan gekomen! De mooiste avonturen moeten nog komen :)
Echt super om te lezen!!!
We wachten met spanning af _/-\o_

Youtube: DashcamNL


  • gehaktstaaf
  • Registratie: november 2009
  • Laatst online: 20-05 00:45
quote:
Brilsmurfffje schreef op woensdag 21 maart 2018 @ 08:44:
Ik kan er nog meer schrijven! We zijn ook nog door Griekenland, Turkije, Georgië, Armenië en Azerbeidzjan gekomen! De mooiste avonturen moeten nog komen :)
Stiekem was ik er al vanuit gegaan dat er meer delen volgen, we zijn immers nog niet bij de Kaspische zee :D

Acties:
  • +1Henk 'm!

  • R20141016
  • Registratie: februari 2017
  • Laatst online: 15:57
Wow wat een avontuur! Ben stiekem wel een beetje jaloers.
Met vrouw en 2 kleien kinderen zou ik dit niet aandurven. Helaas nog nooit zo'n trip gemaakt....

  • Trasos
  • Registratie: juli 2003
  • Niet online
Ik vond mezelf al stoer door met een gare Astra naar Zwitserland te rijden... :+
Wow, erg gaaf dit. Dit vergeet je je hele leven niet meer. _/-\o_

Acties:
  • +8Henk 'm!

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Inhoudsopgave
vorige delen:
Idee en ruwe planning
Terug in Nederland en samenvatting
Vertrek uit Amsterdam en de grens met Kroatië over
Scheuren over een verlaten basis en de Plitvice meren
Vluchten voor bosbranden langs de Adriatische kust en afzien in Albanië

Griekse stranden en cultuursnuiven in Istanbul

Route


We pakken het verhaal op waar we vermoeid en voldaan terug gekeerd waren bij onze auto bovenop de pas naar Theth. Vanaf hier zijn we met de auto afgedaald richting het plaatsje Shëngjin, op onze wegenkaart stond daar aan de kust een symbooltje van een camping. Eenmaal in de buurt van Shëngjin zagen we inderdaad borden en foto’s van een camping en dat was niet alles er stonden ook plaatjes bij van een zwembad, nog beter! Na 4 dagen niet douchen en hiken is er weinig prettiger dan schoonspoelen in een zwembad. Het zou Albanië niet zijn als we niet geconfronteerd zouden worden met een teleurstelling of some sort en die kwam er dan ook. Aangekomen bij de “camping” bleek dit eigenlijk gewoon een buitenzwembad te zijn waar toevallig ook 2 stukjes gras aanzaten, dit was precies genoeg plek voor onze tent en de tent van een jong koppeltje. Het zwembad was gelukkig boven verwachting, groot, schoon en bevatte, niet geheel onbelangrijk, een swim up pool bar! Na de nodige versnaperingen, een op de parkeerplaats gekookt avondmaal en een goede nacht slaap was het tijd voor een lange maar soepele rit richting het meer van Ohrid. De wegen in Albanië waren van verbazend goede kwaliteit, wel was dit het eerste land waar het rijden ansich wat meer een zooitje was. Het merendeel van de route bestond uit tweebaanswegen met een grote portie trage vrachtwagens. Gelukkig reden die het grootste gedeelte op de schouder van de weg en was inhalen een niet al te groot probleem. Onze auto bezat ook genoeg vermogen om vlotjes tussen de 50 en 100 km/h te accelereren. Het was per slot van rekening vakantie dus haast hadden we niet. Zo tegen het einde van de dag doemde het meer van Ohrid voor ons op, dit is het diepste en oudste meer van Europa met een diepte van bijna 300 meter, wij hadden verwacht dat dit een koud en donker meer zou zijn maar het tegendeel was waar.




Eenmaal afgedaald tot aan de waterkant bij het plaatsje Lis hebben we een duik genomen in het meer. Het water was iets kouder dan dat van de Adriatische zee maar veel scheelde het niet en was dus prima te zwemmen. Door de stenen was het water tevens kraakhelder!


Zwemmen in het meer

Vanaf hier zijn we langs het meer afgezakt naar het zuiden om vervolgens de grens met Macedonië over te gaan. Net na de grensovergang hebben we een bezoek gebracht aan het klooster van Sveti Naum. Een mooi klooster dat uitkijkt over het meer. Waarna we opzoek gegaan naar een camping in de buurt aan het meer.



Kloosters van Sveti Naum

De volgende dag zijn we richting Griekenland gegaan, onze geplande mini vakantie in een vakantie. Het idee was om een mooie camping te zoeken op een van de drie landtongen ten zuiden van Thessaloniki (Sithonia) om hier te genieten van het mooie weer, het strand en het lekkere eten. Tevens konden we hier een plan maken voor de rest van de reis door Turkije. De rit vanaf het meer naar Thessaloniki ging voorspoedig bij de grens waren we de enige en daarna was het snelweg tot aan Thessaloniki. De snelwegen in Griekenland zijn een aparte gewaarwording daar ze allemaal dubbelbaans beide kanten op zijn met zo goed als geen verkeer. Tevens waren de gevolgen van de financiële crisis aldaar goed zichtbaar daar auto dealers zonder uitzondering zo goed als geen auto’s in de showroom hadden staan. Via plaatjes op google maps hadden we besloten dat we voor de middelste landtong zouden gaan, hier waren de mooiste stranden. Ons oog viel op een camping helemaal in het zuidoosten, ver weg van de resorts en dichtbij een van de mooiste stranden Orange Beach. Ook vonden we het nog wel leuk door een stadje te lopen en een ijsje te eten wat hier ook mogelijk was.


Sithonia


Koken aan het strand van Orange Beach

Wat wij niet wisten was dat de door ons uitgekozen camping, Camping Paradiso, lag aan de uitgang van het doolhof van Kriaritsi. Dit is vervalen project van een ambitieuze project ontwikkelaar uit betere tijden waarbij enkel de infrastructuur is neergelegd voor een complete vakantiewoning wijk. Het resultaat nu is dat dit allemaal wegen zijn in verschillende staten van verval waarbij het maar de vraag is welke uitkomen bij het strand. Uiteraard kwamen wij hier aan in het donker en kost het ons een kleine 2 uur om de weg naar de camping te vinden! Meer info: http://kriaritsi.com/
de camping zelf was verder prima, beetje een hippie sfeer met veel uitgebouwde caravans op het strand. We waren hier enkel om te slapen, overdag reden we rond met de auto van dropje naar dropje en strandje naar strandje. Na een paar dagen hier bij gekomen te zijn van de reis tot nu toe en met gemaakte plannen voor Turkije vervolgende wij onze reis. Bij het uitrijden van een van de eerste dropjes hoorde wij een gerammel vanuit het onderstel van de auto komen, ons eerste gebrek was een feit! Een verbindingsstangetje van de stabilisator stang aan de achterkant had losgelaten en hing nu los onder de auto. Een vriendelijke Griek bij de lokale Mazda dealer was de beroerdste niet en sleep het stangetje onder de auto vandaan, probleem opgelost! Een korte check onder het motorruim vertelde ons tevens dat we nogal wat olie verstookt hadden. In Nederland hadden we de olie + filters laten verversen. Desondanks ging er hier in Griekenland weer een goede 2 liter in het blok! Vanaf nu was het zaak om vaker het oliepeil van de auto te controleren.
De rit richting de Turkse grens verliep verder zonder problemen en terwijl we in de file stonden voor de grens werden de visa voor Turkije aangevraagd, lang leve gratis roamen in de EU! Dit was tevens onze eerste serieus lange overgang want na een goede 4 uur wachten waren we Turkije in gestempeld. Het grote avontuur van het onbekende kon beginnen! Het was ondertussen donker geworden maar dat mocht de pret niet drukken. In Turkije hadden we nog gehoord over een mooie grot, niet echt op de kaart kijkende reden we richting Dupnisa Cave. Als je ooit in de buurt bent en je wilt een Turkse highlight bezoeken zonder westerlingen, dit is de plek. We werden nog net niet weggekeken maar het scheelde niet veel! De grot zelf was niet heel bijzonder, de ambiance er omheen echter wel. Na ons te hebben laten oplichten voor twee broodjes bij een klein kraampje met een oud vrouwtje was het tijd om uit te vinden hoe we bij de grot kwamen. Aangezien alles in het Turks was en niemand een idee had wat wij daar kwamen doen zijn we maar een willekeurig pad om hoog gelopen. Boven aangekomen bleek dat dit de uitgang van de grot was :+ . Met wat handgebaren van de uit de grot komende mensen kwamen we er achter waar de ingang. De grot zelf was verder niet bijzonder als je weleens in een van de vele grotten van de Alpen bent geweest.


De grot van binnen

Vanaf hier was het idee om vlak voor Istanbul een laatste nacht op een camping te slapen, vanaf hier zouden we dan op doordeweekse dagen 3 nachten slapen in Istanbul om de stad te bekijken in een poging de drukte te ontlopen. Het idee achter de camping was dat we dan vroeg in de ochtend de stad in konden komen met de auto om zo maximaal van ons parkeergeld te kunnen profiteren, echte Hollanders. Camping zijn een zo goed als niet bestaand iets in Turkije dus na een waardeloze ervaring op een camping aan de snelweg unaniem besloten dat de tent voor de rest van Turkije ingepakt kon worden. De volgende ochtend rond het middag uur waren we klaar om naar Istanbul te rijden, ons hotel bevond zich letterlijk naast de Aya Sofia dus begonnen we aan de onmogelijk opdracht daar te komen met de auto. Gelukkig bleek dit een foute aanname en was er zowaar een parkeerplek voor ons hotel vrij. Hier snel de auto neergezet en volgens de conciërge kon hij hier de gehele periode blijven staan voor de nops, geen slecht begin zo!

De stad Istanbul was mooi, de bekende highlights afgestreept zoals de blauwe moskee, Aya Sofia, Basilica Cisterne (helaas zonder water) naar wat van de bekende markten geweest en de Turkse cuisine geprobeerd, helaas viel dit bij beide slecht en zijn we allebei ontzettend ziek geworden in Istanbul. Wat we ook leuk vonden aan de stad was de manier waarop ze er omgaan met de zwerfkatten en honden. Deze lopen gewoon vrij over straat, krijgen te eten en mogen chillen waar ze willen. Als je van dieren houdt geeft dit de stad een vriendelijk aanzicht. Over deze katten is recent een documentaire/film gemaakt (Kedi 2016)




Binnenkant Aya Sofia


Basilica Cisterne uit Dan Brown Inferno ;)




Overdekte markt


Aya Sofia @ night


Blue Mosque @blue hour

Na Istanbul zijn we verder getrokken door het land op een roadtrip van natuurlijke extremen naar de Georgische grens!

  • Ojjorz
  • Registratie: december 2003
  • Niet online

Ojjorz

De oude man die alles kan

Wat een leuk verslag weer en erg mooie foto's! Ik begin steeds jaloerser te worden. Op 9 mei ga ik naar Georgië; hoop dat tegen die tijd je verslag al zo ver is want dan kan ik mooi nog wat inspiratie op doen :)

Acties:
  • +1Henk 'm!

  • sugarlee89
  • Registratie: november 2016
  • Niet online
Rij liever 4000km door Europa zonder plan. Dan aansluiten in de hel genaamd Route du Soleil.

Acties:
  • +1Henk 'm!

  • !null
  • Registratie: maart 2008
  • Laatst online: 16:10
Ja vergelijkbaar idd, die zijn ietsje kleiner. Heb wel binnenruimte van 1.5m breed bij 3m lang en 1.8m hoog in een wagen die rustig de berg op tokkelt.
Maar de lange reis was met een Landcruiser

Wanneer was je in Albanië?

!null wijzigde deze reactie 06-04-2018 17:22 (7%)

Douche WTW - Zonneboiler - L/W warmtepomp - energieneutraal huis


Acties:
  • +4Henk 'm!

  • ThaJoop
  • Registratie: december 2010
  • Laatst online: 17-05 09:47
Mogen we nog een update verwachten? Ik heb je voorgaande berichten met plezier gelezen!

  • Panzer_V
  • Registratie: april 2004
  • Laatst online: 19:45

Panzer_V

Microsoft & Apple Fan

@Brilsmurfffje ==> is er ondertussen weer een update te verwachten? Ik heb vol interesse jouw blog gelezen en kan niet wachten om het vervolg te mogen lezen.

  • Brilsmurfffje
  • Registratie: december 2007
  • Niet online
Inhoudsopgave
vorige delen:
Idee en ruwe planning
Terug in Nederland en samenvatting
Vertrek uit Amsterdam en de grens met Kroatië over
Scheuren over een verlaten basis en de Plitvice meren
Vluchten voor bosbranden langs de Adriatische kust en afzien in Albanië
Griekse stranden en cultuursnuiven in Istanbul

Turkije van west naar oost, toerend door het binnenland

Route


Allereerst mijn excuses voor het verlate plaatsen van het vervolg, het uitzoeken en bewerken van de foto's is stiekem meer werk dan in eerste instantie gedacht, Turkije is klaar dus hier komt ie:

De laatste keer dat ik hier schreef eindigde het verhaal in Istanbul, helaas niet optimaal kunnen genieten van Istanbul daar we beiden kampten met een heftige maagwand ontsteking. Ondanks dat was het na een paar dagen “bijkomen” in Istanbul tijd voor om het asfalt weer op te zoeken. De dag dat we vertrokken uit Istanbul was een bijzondere dag, het vertrek uit het hart van de stad ging soepel en al spoedig belande we op de E80. Na enkele minuten over de E80 kwam de mijlpaal, s ’werelds 24ste langste hangbrug, de Fatih Sultan Mehmet Bridge, welke Europa met Azië verbindt! Een uniek moment omdat we hiermee het Europese continent achter ons laten en verder gaan op het Aziatische.

Van deze eerste dag in de auto was dit ook vrijwel direct het hoogtepunt, de rest van de dag bestond uit het doorrijden naar Safranbolu. Wel maakten we al snel buiten Istanbul kennis met het Tolsysteem van Turkije. Over het bestaan van dit systeem wordt bij de grens met geen woord gerept, maar zodra Istanbul verdween naar de achteruitkijk spiegel stonden er bordjes richting de tol weg. Daar dit de snelste route was voor ons namen wij deze afslag. Wisten wij veel dat dit ook direct het punt van no-return was. Hoe werkt het tolsysteem in Turkije dan? Men wordt geacht een tag te kopen op kenteken, deze tag dient achter het voorraam geplaatst te worden. Bij het naderen van de tolpoortjes kan je zo doorrijden, geen persoon komt daar meer aan te pas. Maar wat nu als je geen tol tag hebt? Wel dan ben je de sigaar. Zo ook wij, zodra de tolpoortjes opdoemden voor de auto stond er aan beide kanten van de weg een dubbel hoge vangrail en was van de weg verlaten geen sprake meer. Dus restte enkel het kiezen van het tolpoortje waar we doorheen zouden rijden, allen ontbrak een slagboom en personeel was in geen velden te bekennen. Daar gingen wij door het meest universeel uitziende poortje. BIEPBIEPBIEP, een luidt kabaal verraste ons, wat was er zojuist gebeurt!?! Op het scherm voor ons kwamen verschillende bedragen langs begeleidt met Turkse tekst. Wij keken elkaar aan en besloten unaniem te doen wat wij vele malen in Top Gear gezien hadden, “When in doubt floor it!” Daar spoten we de tolweg op, zo snel als de 90 hoogbejaarde Japanse paardjes ons konden voortstuwen! Op de snelweg besloten we er bij de eerstvolgende afrit af te gaan om de juiste tag te regelen voor op de voorruit, dit was makkelijker gezegd dan gedaan. Maar als we een ding geleerd hebben is dat de Nederlandse Turken in Turkije de meest behulpzame Nederlanders in het buitenland zijn! Deze kwamen wij tegen op het eerste de beste tankstation, de plek waar je zo een tag hoort aan te schaffen. Na hun verhalen gehoord te hebben besloten we dat de beste tactiek was er zo min mogelijk geld op te zetten en het gepiep van de poortjes te negeren. Zodoende arriveerden we aan het einde van de dag in Safranbolu.


Aanblik van Safranbolu

Safranbolu is een oud stadje met huizen gemaakt van klei en hout, waarbij dit nog duidelijk zichtbaar is aan de buitenkant, los van deze huisje was er voor ons niet veel te beleven en besloten wij weer verder te gaan de volgende dag.


Close-up van de huisjes

Voor deze dag stond een scenic drive op het programma de D010 oftewel de “Black Sea Costal Road”.


Onze eerste blik op de zwarte zee!

Deze route, voormalig hoofdroute, volgt de schitterende kustlijn van de zwarte zee. De weg duikt, klimt en slingertje langs de vele rotsformaties en baaitjes die zwarte zee rijk is. De weg is prachtig, het uitzicht overweldigend en zonsondergang oogstrelend. Helaas is de zee enkel bij vlagen bereikbaar voor een verkoelende duik. De zwarte zee heeft zijn naam niet mee, zwart is hij niet, schoon wel, wel is het zand vaak zwart, het water is warm, warmer dan in de middellandse zee en er zijn geen golven. We spendeerde de nacht in het nietszeggende kustplaatsje, Inebolu.


Zonsondergang onderweg naar Inebolu

De daarop volgende dag lagen er wederom veel kilometers asfalt tussen ons en de eindbestemming, een ruime 500km. Maar lange afstanden rijden door Turkije is geen enkel probleem. Het landschap is zeer afwisselend en van west naar oost is er een duidelijk verschil in begroeiingen. In dit oostelijke deel van Turkije zijn er ook geen tolwegen meer en bestaat de hoofdweg uit een dubbele tweebaansweg compleet met middenberm en vluchtstrook. Het ontbreken van de airco begon hier zijn parten te spelen op de inzittende, het was warm in de auto en het rijden met de raampjes open was maar tot een km of 80 à 90 per uur comfortabel. Met het vallen van de avond reden wij Göreme binnen het hart van Cappadocië. Dit gebied staat bekend om twee dingen, je hebt er prachtige landschappen en in de ochtend is het een waar spektakel van luchtballonnen in de lucht. Voor ons was het helder, wij kwam hier om vanuit een luchtballon het landschap te aanschouwen. Gelukkig wist onze host van het hostel precies wat wij Hollanders willen. In een luchtballon, niet doodgaan en zeker niet teveel betalen. Zo geschiede en werden wij de volgende ochtend voor zonopkomst al opgewacht door onze ballonvaarder. Een ballonvaart boven Cappadocië is werkelijk waar schitterend, de stilte van de ballon, het uitzicht, de sensatie als de ballon rakelings door een vallei heen drijft met het mandje aaiend door de toppen van de bomen om vervolgens moeiteloos naar grote hoogte te klimmen voor een spectaculaire zonsopkomst!


Het opstarten van de ballon


Langzaam maar gestaagd begint de ballon te hoogte te winnen


Laag door de valleien


Wij waren niet alleen ;)


Hoog boven Cappadocië


Zonsondergang vanaf de grond

De overige twee dagen waren om wat van de omgeving te zien en uit te rusten. Deze rust was noodzakelijk want de volgende stop was Trabzon, terug aan de zwarte zee. De stad zelf was in onze ogen weinig bijzonder maar het nabijgelegen Soumela Monastery was spectaculair, dit klooster is deels uitgehakt in de bergwand en ligt in een prachtige omgeving. Helaas was ten tijden van ons bezoek het klooster gesloten wegens renovatie werkzaamheden en konden we het enkel vanaf een uitzichtpunt aanschouwen.


Onderweg naar Soumela


Schitterende wegen en bij vlagen Amerikaans aandoend landschap


Soumela klooster

Vanaf Trabzon zijn we verder getrokken in oostelijke richting voor wat actie in de omgeving van Yusufeli, deze plaats ligt aan de oevers van de razende Çoruh River, aldus de Lonely Planet. Helaas is deze rivier verre van razend meer. In tegenstelling tot het eerder genoemde klooster waar ze achter liepen op het schema, liepen ze hier klaarblijkelijk voor op schema en is het dammen project dusdanig vergevorderd dat de rivier veranderd is in een zachtjes kabbelend beekje.. De rivier bedwingen vanaf een raft zat er voor ons helaas niet meer in, wandelen activiteit twee in de omgeving was geen optie. Het had al dagen niet geregend dus het gebied was gortdroog en temperaturen ruim boven de 30 graden maakten deze optie ook verre van aantrekkelijk. Wij trokken daarom door richting Kars.


Wildlife langs de dammen projecten in de omgeving va Yusufeli

Kars is de toegangsweg tot voor wat ons betreft een van de hoogtepunten van Turkije, op voorhand wisten wij dit niet omdat foto’s de plek totaal geen recht doen, al ga ik dit natuurlijk zo wel proberen ;)


De steppe onderweg naar Kars

Vanuit Kars is het een half uurtje rijden naar Ani, de voormalig hoofdstad van een Armeens koninkrijk rond het jaar 1000 na Christus. De stad was tevens een belangrijke haven in de zijde route. Kortom het was een stad met significatie en werd door het grote aantal kerken ook wel de stad van 1001 kerken genoemd. Op zijn hoogtijddagen bood de stad onderdak aan ongeveer 100.000 inwoners. Rond het jaar 1300 werd de stad getroffen door een grote aardbeving die het gros van de stad met de grond gelijk maakte, hierna is de stad flink gekrompen tot het formaat klein dorpje en langzaam in vergetelheid geraakt tot er uiteindelijk niemand meer woonde. Dit is gegeven de ligging niet gek, het ligt op een plateau te midden een uitgestrekte steppe waarbij het plateau deels omsloten wordt door een rivier. In de weide omgeving is er geen landbouw, dus vruchtbaar zal de grond niet geweest zijn..
Hedendaags zijn er enkel ruïnes te zien en ligt het in een, politiek gevoelig gebied, letterlijk aan de andere kant van de rivier is Armenië, vanuit de resten van de stad zijn de hekken en wachttorens welke de grens bewaken aan de Armeense zijde duidelijk zichtbaar. De ruïnes zijn verder vrij toegankelijk en toen wij er waren was het compleet uitgestorven iets dat de plek een surrealistische setting geeft. Onder de gebouwen die nog grotendeels in takt zijn vallen een deel van de stadmuur, de moskee en kathedraal, enkele kerkjes en het beroemde kappelletje.


Vanaf de stadsmuur uitkijkend over de "stad"


Het beroemde kappelletje


De rivier met aan de overkant Armenië, het grens hek loop aan de Turkse kant van de rivier


De kathedraal

Met de indrukken van Ani nog vers in ons geheugen was het tijd voor het volgende hoofdstuk van onze trip, Georgië! De rit hier naar toe ging niet zonder slag of stoot, na eerst bij een gesloten meer afgelegen grens gestaan te hebben waar wij door gewapende mannen werden weggestuurd hebben we ons uiteindelijk aangesloten bij de lange file voor de hoofdgrens overgang. Hier kwamen wij rond een uurtje of 11 in de avond aan voor iets wat zich het beste laat omschrijven als totale chaos..
Pagina: 1


OnePlus 7 Pro (8GB intern) Microsoft Xbox One S All-Digital Edition LG OLED C9 Google Pixel 3a XL FIFA 19 Samsung Galaxy S10 Sony PlayStation 5 Google

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2019 Hosting door True