Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Fotografie technische FAQ en Koopadviezen

Pagina: 1
Acties:
  • 47.450 views sinds 30-01-2008

Fotografie FAQ:


Inhoudsopgave

Mocht je iets missen of fouten in de FAQ zien staan, meld dat dan aub in dit topic.


« ·^

Accu's

Het LCD scherm van een digicam verbruikt veel energie, daarom heb je meestal meerdere accu's of batterijen nodig. Een camera gebruikt AA(A) batterijen of speciale accu's. De eerste groep heeft als voordeel dat die AA(A) batterijen overal te krijgen zijn. Zijn je batterijen op vakantie leeg, dan koop je er bij de lokale drogist gewoon een paar bij. Je kunt ook oplaadbare batterijen meenemen, de nieuwste laders laden die al in een half uur op. NiMH batterijen lopen relatief snel leeg, dus denk er goed aan ze op te laden vlak voordat je weg gaat. Een alternatief zijn Eneloops. Deze NiMH batterijen verliezen veel langzamer hun lading over tijd, maar zijn wel een stuk prijziger.

De tweede groep camera's gebruikt zoals gezegd speciale accu's. Dit heeft als voordeel dat die accu bijna iedere vorm kan hebben en vooral in kleinere camera's zie je deze accu's dan ook terug. De meeste fabrikanten gebruiken hiervoor Li-ion (Lithium Ion) batterijen, maar ook NiMH wordt hier toegepast. Het voordeel van deze accu's is bovendien dat ze vaak vrij snel op te laden zijn. Bovendien loopt Li-ion bijna niet leeg, dus als je ze 's een paar maanden in de kast hebt laten liggen, zijn ze nog steeds klaar voor gebruik. De speciale accu's zijn wel vrij duur, hoewel er goede 3rd party accu's te krijgen zijn die een kwart van de prijs van een origineel kosten.


« ·^

Aperture Priority

Aperture priority is de tegenhanger van shutter priority. Zoals je bij shutter priority de sluitertijd bepaalt en de camera er een diafragma bij zoekt, zo kies je bij aperture priority je diafragma en de camera zoekt er zelf een sluitertijd bij. Aperture priority biedt je dus de vrijheid om zelf je scherptediepte te bepalen. Het is dan ook bij uitstek geschikt om bijvoorbeeld portretfoto's te maken.


« ·^

Barrel Distortion

Barrel distortion is een verstoring in het lenzensysteem, dat er voor zorgt als de camera compleet uitgezoomd is (wide angle), dat er misvormingen ontstaan in een foto. Rechte vlakken en randen worden dan kromgebogen. Het tegenovergestelde van barrel distortion is pincushioning (speldenkussen-effect), waarbij het beeld niet bol wordt, maar juist het tegenovergestelde, en gebeurt vooral met telelenzen.

Voorbeeld van barrel distortion:

Tonvormige lijnen zijn duidelijk te zien

Na aanpassen ziet het plaatje er veel natuurlijker uit


« ·^

Belichtingscompensatie

Een handige functie op je camera is belichtingscompensatie. Je camera probeert je foto altijd zo evenwichtig mogelijk te belichten. Hierbij houdt hij geen rekening met bijvoorbeeld een overvloed aan licht door een spiegelend wateroppervlak of sneeuw, zo'n foto wordt dus al snel te donker (grijze sneeuw, zwart water). Om dit te voorkomen (je bent nml slimmer dan je camera) kun je belichtingscompensatie gebruiken. Hoe dit precies werkt op jouw camera moet je maar even in het boekje opzoeken.
Belichtingscompensatie werkt met EV's, Exposure Values. Een EV hoger betekent 2x zoveel licht op je sensor. Als je dus 1EV overbelicht, dus je belichtingscompensatie op +1EV zet, zorg je ervoor dat je camera ten opzichte van de neutrale stand een 2x zo lange sluitertijd of een 2x zo groot diafragma gebruikt (let op: diafragmagetal wordt 1,4x kleiner). Natuurlijk kan het ook de andere kant op, dan werkt het dus precies andersom. Je camera gebruikt een gehalveerde sluitertijd of een 2x zo klein diafragma. Dit gebruik je als je iets donkers wil fotograferen. Je camera zal dat donkere (een schaduwpartij) namelijk zien als iets wat flink belicht moet worden, dus hij zal voor een lange sluitertijd kiezen. Door je belichtingscompensatie wordt zwart toch zwart in plaats van grijs.

De vraag "Hoeveel belichtingscompensatie moet ik dan toepassen" is niet eenduidig te beantwoorden. Iedere situatie is weer anders en het vergt gewenning en ervaring om hier goed mee overweg te kunnen.


« ·^

Bokeh

Deze term komt ook nogal eens voorbij in fotografie land. Bokeh (een van origine Japans woord, betekent "wazig") betekent de wazige, uit focus zijnde, voor- of achtergrond die je op sommige foto's wel eens ziet. Vooral bij wildlife foto's en portretfotografie is bokeh belangrijk. Bokeh is ook nauw verwand aan je DOF (Depth of Field), immers hoe kleiner je scherptediepte, hoe meer de achtergrond in een onherkenbare waas verandert. Dit zorgt ervoor dat alle aandacht op je scherp afgebeelde onderwerp valt. Voor meer informatie over bokeh is hier nog een leuk stukje op Kenrockwell.com


« ·^

Chromatische Aberratie

Chromatische aberratie, ook bekend als het effect "purple fringing / paarse randjes" betekent dat de lenzen van een camera het invallende licht niet correct op het juiste brandpuntsafstand concentreert. Licht met korte golflengte wordt sterker afgebogen door de lenzen dan licht met een lange golflengte. De hoeveelheid chromatische aberratie hangt af van de brandpuntsafstand van de lens, lange telelenzen hebben typisch minder last van CA dan groothoek objectieven. Speciale glassoorten zorgen voor verminderde CA.

Een voorbeeld:


« ·^

Cropfactor

Omtrent het begrip cropfactor bestaan nogal wat misverstanden en onduidelijkheid. Het is ook nogal een vaag begrip, totdat je je er echt in gaat verdiepen en het allemaal ineens heel logisch wordt. Ik zal proberen het allemaal zo duidelijk mogelijk uit te leggen.

De cropfactor heeft alles te maken met de grootte van je beeldsensor. Allereerst dien je te weten wat “fullframe” is, je zult het begrip misschien wel eens voorbij zien komen bij lenzen en digitale spiegelreflex bodies (Canon EOS 1Ds/1Ds mk2, Kodak DCS 14n, DCS pro/c en pro/n). Fullframe wil zeggen dat het hele “35mm frame” gevuld is, oftewel een cropfactor van 1, dus eigenlijk geen cropfactor. De sensor is dus even groot als een 35mm negatief.

Zo’n 35mm negatief (het analoge equivalent van de digitale beeldsensor en je flashkaartje in een) is 36mm breed en 24mm hoog. De sensor in de gemiddelde digitale camera is een stuk kleiner. De sensor van een populaire camera als de Canon Powershot A85 is 5.27 x 3.96 mm groot, dat is dus aanzienlijk kleiner dan de 36 x 24mm van een 35mm negatief. Doordat maar een klein deel van het 35mm equivalent wordt gebruikt, krijg je een vergroting van bijna 7x. Niet dat het beeld op de sensor 7x zo groot is, maar je pakt 1/7e van de foto en vergroot dat naar je afdrukformaat.

Hieronder zie je in een plaatje hoeveel dat kan schelen. In het rood zie je het 1/1.8 inch formaat wat in veel digitale camera’s wordt gebruikt. Dat is dus al groter dan het 1/2.5 inch formaat dat in de A85 zit. In het blauw is het 1,6x crop formaat van veel DSLR’s afgebeeld, ongeveer even groot als het 1,5x crop formaat van veel Nikon en Fuji DSLR’s. Het groene vlak is het normale 35mm formaat.


Goed, nu duidelijk is dat de sensor van een digitale compact camera een flink stuk kleiner is dan het oeroude 35mm negatief, gaan we kijken naar wat voor effect dat heeft op je lens. Een standaard zoomlens bij een spiegelreflex camera is iets als een 28-80mm lens. Toch zie je op je compact camera veel minder grote brandpuntafstanden (om het voorbeeld met de A85 nog even erbij te halen: 5.4 – 16.2mm). Daarom spreken we (om de camera’s onderling vergelijkbaar te houden) vaak van effectieve brandpuntafstand. In het geval van de A85 wordt dat dus 35-105mm (6.8 x 5.4mm = ▒ 35mm en 6.8 x 16.2mm = ▒ 105mm).

Stel je pakt een analoge spiegelreflex camera met een 35mm lens erop, je zet hem op een statief en richt hem op een bepaald voorwerp. Als je dan een foto maakt, zou die vrijwel identiek moeten zijn (qua beelduitsnede) aan een foto met de A85 op datzelfde statief op dezelfde afstand van het onderwerp. Toch zal er een groot verschil zichtbaar zijn, wat het gevolg is van je echte brandpuntafstand die bij je compact camera een stuk korter is.

Dat grote verschil is de scherptediepte, die elders in deze FAQ al besproken is. Daar is ook uitgelegd waarom dat verschil aanwezig is, dus daar ga ik verder niet op in.


« ·^

Diafragma

Een belangrijke manier om de hoeveelheid licht op je imager te be´nvloeden is middels het diafragma. Het diafragma is de grootte van de opening waardoor het licht valt (denk hierbij aan de iris in je oog, die wordt 's avonds in het donker groter en is overdag vrij klein). Hoe kleiner, hoe minder licht natuurlijk. De grootte van het diafragma geven we aan met een f-getal. Een extreem lichtsterke lens als een Canon EF 50/1.0 kost een vermogen, maar laat wel heel veel licht op je chip/film vallen. 1.0 is in dit geval het diafragma, hoe kleiner dat getal, hoe lichtsterker (dat noemt men ook wel sneller) de lens is.
Je kunt het diafragma nog voor een tweede doel gebruiken: scherptediepte. Hoe kleiner het diafragma (en dus hoe groter het f-getal), hoe groter de scherptediepte bij gelijke focal length. Ook worden (vooral goedkopere) lenzen met kleinere diafragma's scherper. Een lens met een maximaal diafragma van f/3.5 zal op f/8 veel scherpere foto's produceren dan op f/3.5.

Wat betekent f/2.8 nu eigenlijk? Kort gezegd is het een verhouding tussen de maximale brandpuntsafstand van je lens en de diameter van de diafragmaopening. Oftewel: een 50/1.8 objectief heeft een diafragma met een maximale diameter van 50 / 1.8 = 27,7mm. Een 50/1.4 lens heeft een diafragma van 50 / 1.4 = 35,7mm en de al eerder genoemde 50/1.0 heeft zelfs 50mm als diafragma diameter. Zo kun je zelf ook voor andere lenzen het maximale diafragma uitrekenen.


« ·^

Digitale en optische zoom

Bij de specificaties van veel camera's staan twee soorten zoom vermeld: optische en digitale. Er is een groot verschil tussen deze twee. Laten we beginnen met optische zoom, een zoomsoort die met lenzen werkt. Door de lenzen in je camera te verschuiven kan het beeld wat op je sensor valt vergroten of verkleinen. Als je verkleint, praat je van uitzoomen, je camera zoomt dan naar de groothoek stand. Dit houdt in dat de beeldhoek groot wordt, dus dat er links en rechts van de denkbeeldige middenlijn door je lens veel op de foto komt. Als je het beeld wil vergroten, bijvoorbeeld als je een vogeltje ver weg in een boom op de foto wil krijgen, verschuift de camera de lenzen zo dat het beeld ook groter wordt. De beeldhoek wordt hierdoor kleiner.

Digitale zoom kun je beter niet gebruiken. Het is een soort schijnzoom. Met de lenzen van je camera gebeurt in feite niks, het enige wat de camera doet is je foto uitvergroten, of beter: croppen. De camera pakt een klein stukje uit je foto (met midden) en vergroot dat tot wat je op je beeld te zien krijgt. Hierbij gaat een hoop beeldinformatie verloren omdat een groot deel van je sensor niet wordt gebruikt. Je 4 megapixel camera (bijvoorbeeld), kan zo ineens het detail van een 1MP camera of lager overhouden. Bovendien kun je net zo goed later achter het beeldscherm van je computer de beelduitsnijde precies bepalen, dan doe je namelijk exact hetzelfde.


« ·^

EXIF

Exif staat voor Exchangeable Image File Format. Het is een standaard om informatie (bv. camera-instellingen waarmee de foto is gemaakt) over de afbeelding op te slaan in het afbeeldingsbestand.

Het mooie hiervan is dat je niet de instellingen hoeft op te schrijven of te onthouden. Daardoor kun je achteraf mooi zien waarom een foto (waarschijnlijk) gelukt of mislukt is. Hiervan kun je leren.

Ook gebruiken de betere online-afdrukservice de exifdata om een foto, gemaakt met een bepaalde camera, aangepast af te drukken. Sommige camera's hebben bv. een blauwe waas, sommige afdrukcentra's zullen het blauwgehalte dan ook wat verminderen voordat zij deze afdrukken.
(NB. dit kan ook tegen je werken. Stel nou dat je zelf al de kleuren had aangepast voordat je de foto opstuurde, dan zal de EXIF-data nog steeds behouden worden. De afdrukcentra zal de kleuren dus nog een keer aanpassen. Vraag dus voor de zekerheid hoe een afdrukservice te werk gaan)

Bijna elke digitale camera gebruikt tegenwoordig de Exif standaard. Maar nu de vraag, hoe lees ik de informatie uit :?

Nou, dat is heel eenvoudig. Er zijn plugins voor browsers, waarmee je met een rechterklik op de muis meteen naar de EXIF kan. Voor meer informatie over Exif kun je hier terecht.
Voor meer informatie over Exif kun je hier terecht.

Bijna elke imageprogramma, of het nou een editor is of een viewer kan tegenwoordig ook EXIF-data uitlezen. Kijk dus even uit naar de nieuwste versies.

Ook Windows, Mac OSX of je favoriete Linux-filemanager kunnen EXIF data standaard uitlezen. Kijk gewoon even in de properties.

Daarnaast heb je ook veel gallery-programma's die automatisch de exifdata uitlezen en dit als commentaar bij een foto zetten.
Gallery is hier een voorbeeld van. Je hebt wel de jhead-plugin voor nodig.

(met dank aan real_FireFly voor deze bijdrage)


« ·^

Filters

Filters zijn kleine glazen schijven die je voorop je lens kunt schroeven. Veel gebruikte filters zijn UV filters, ND filters en Polarisatie filters, ook wel polarizers genoemd. Ik zal in dit gedeelte even kort het nut van filters uitleggen:

Een UV filter houdt UV straling tegen, dat klinkt logisch. UV straling kan de autofocus van je camera in de war brengen, een effect wat vooral op grote hoogte voorkomt. UV filters zijn er in vele formaten en kwaliteiten, gerespecteerde merken zijn Hama, Kenko, Hoya en B&W waarbij vooral de laatste 2 fabrikanten erg goed zijn. Bespaar niet teveel op je filter, je hebt net een hoop geld uitgegeven aan een digitale camera van een paar honderd euro, een paar tientjes voor een goed filter is dan niets. Vooral niet omdat je met een slecht filter wat beeldkwaliteit betreft je goede lens goed kunt verpesten.

Een ander soort filter is een ND filter. Dit staat voor Neutral Density, in het Nederlands ook wel grijsfilter genoemd. ND filters houden een deel van het licht tegen. Dit kan handig zijn als je in het volle licht toch een groot diafragma wil gebruiken en de sluitertijd niet meer korter kan. Een andere veel gebruikte toepassing van ND filters is het maken van foto's overdag met een erg lange sluitertijd wat een erg mooi effect kan geven bij wolken en water. Er zijn verschillende typen ND filters die meer of minder licht doorlaten. De filterfactor geeft dit aan. Een filterfactor 2 geeft aan dat het filter 1/2 van het licht doorlaat, ÚÚn stop minder dus. Een filterfactor 1000 geeft aan dat het filter maar 1/1000 van het licht doorlaat, 10 stops minder dus.

Dan hebben we nog het polarisatiefilter, een filter dat iets ingewikkelder werkt dan het UV filter. Een polarisatiefilter heeft 2 werkingen:

  • Een polarisatiefilter maakt de lucht mooier en voller blauw, in de zomer wordt dat een prachtig contrast tussen de strakblauwe lucht en de witte wolken.
  • Een polarisatiefilter haalt spiegelingen weg van water of niet-metalen objecten. Letwel: metalen objecten en spiegels blijven spiegelen.

Het polarisatiefilter bestaat uit 2 helften die ten opzichte van elkaar kunnen draaien. Door te draaien maak je oppervlakken spiegelender of minder spiegelend.

Voor polarisatiefilters geldt hetzelfde als voor UV filters: bespaar hier niet teveel op. Wederom gaat het verhaal op dat je een goede lens goed kunt verpesten met een slecht filter.

Er zijn overigens 2 soorten polarizers: circulaire en lineaire. Die laatste polarizers zijn aanmerkelijk goedkoper, maar werken niet op alle camera's. In de regel kun je stellen dat circulaire filters op alle camera's werken, maar dat lineaire filters bij spiegelreflex camera's (zowel analoog als digitaal) kunnen storen met het autofocus- en belichtingssysteem. Voor een normale digitale camera kun je dus doorgaans volstaan met een lineair polarisatiefilter, voor een spiegelreflex moet je een circulaire halen.
In tegenstelling tot een UV filter, houdt een polarisatiefilter wel licht tegen. Je foto wordt dus bij gelijke instellingen donkerder, oftewel je hebt een groter diafragma of een langere sluitertijd nodig om correct te belichten. Bij een mooie blauwe lucht met een groothoeklens is het uitkijken voor een zogenaamde "pola-cone". Dit is een donkere kegel in de blauwe lucht.


« ·^

Geheugenkaartjes

Digitale camera's slaan hun foto's uiteraard digitaal op. Hiervoor werden door de jaren heen vele standaarden ontwikkeld. In het begin gebeurde dit op floppy's, maar dat is lang geleden.
Tegenwoordig worden vooral geheugenkaarten gebaseerd op flashgeheugen gebruikt.

De op dit moment meest gebruikte standaarden zijn:

  • Compact Flash (CF), kaartjes in een stevige kunststof behuizing, het is de mini-uitvoering van PCMCIA eigenlijk. CF kaartjes zijn er in meerdere typen, maar voor camera's wordt eigenlijk alleen type I gebruikt. De snelste kaartjes ondersteunen UDMA, wat je camera en kaartlezer dan ook moeten ondersteunen. Op het moment van schrijven gebruiken alleen highend dSLR's nog compact flash, een groot deel daarvan ondersteunt ook UDMA.
  • Secure Digital (SD, SDHC, SDXC), verreweg het meest gebruikt in compactcamera's en instap dSLR's. De nieuwere standaarden zijn backwards compatible, een SDHC kaart kan bijvoorbeeld wel in een SDXC apparaat, maar een SDXC kaart kan niet in een SD apparaat. SD kaartjes gaan tot 2 GB, hoewel kaartjes boven de 1 GB problemen kunnen geven in oudere apparaten. Met SDHC werd de opslagcapaciteit vergroot tot 32 GB, wat nodig was omdat de grens van SD al hinderlijk werd voor de nieuwere camera's met veel megapixels. De nieuwste camera's ondersteunen ook SDXC, kaartjes met een opslagcapaciteit tot 2 TB.
  • Memory Stick (MS), de geheugenkaart van Sony. Er zijn vele typen van de Memory Stick, maar in hedendaagse camera's kom je er twee tegen: MS Pro Duo en MS Pro HG Duo. Het verschil tussen de twee is de schrijfsnelheid, de HG variant kan tot drie keer sneller schrijven dan de variant zonder HG. Het is de vraag hoe lang Sony de Memory Stick nog blijft gebruiken, in de meeste camera's is er inmiddels de keuze tussen MS en SD geheugen.
  • Oudere types, er zijn een aantal soorten flash opslag die inmiddels niet meer gebruikt worden. Dit zijn xD-Picture Card (xD), Smart Media (SM), Multi Media Card (MMC) en Microdrive.

Snelheden
De verschillende kaarttypen gebruiken verschillende methoden om hun snelheid aan te duiden:

  • x rating, nog afstammend van de CD-ROM en vooral gebruikt bij CF en SD. 1x staat gelijk aan 150 kB/s. Belangrijk om te vermelden is dat dit gaat om de maximale snelheid. Er wordt in het midden gelaten of dit de lees- of schrijfsnelheid is, dit verschilt per fabrikant. Een 100x kaart kan dus een maximale leessnelheid van 15 MB/s hebben, terwijl de minimale schrijfsnelheid vele malen lager is.
  • Speed Class rating, in gebruik bij SDHC en SDXC kaarten. Het Class nummer geeft de minimale schrijfsnelheid van de kaart aan. Class 4 garandeert bijvoorbeeld een minimale schrijfsnelheid van 4 MB/s. De Speed Class rating is dus een veel duidelijkere rating dan de x rating. Momenteel zijn er Class 2, 4, 6 en 10 kaarten.
  • UHS Speed Class rating, in gebruik bij SDHC en SDXC kaarten. Dit is een nieuwe aanduiding, die de maximale doorvoersnelheid weergeeft. Momenteel is de enige Class UHS-I, wat staat voor een maximale doorvoersnelheid van 104 MB/s. Het zegt dus niets over de minimale doorvoersnelheid. Vaak zullen op deze kaartjes zowel een Speed Class als een UHS Speed Class staan, bijvoorbeeld Class 6, UHS-I.

Welke kaart moet ik nu kopen?

  • Het eerste dat je moet weten is welk soort kaartjes je camera slikt. Dat is niet zo moeilijk, let er alleen op welk type kaart er geaccepteerd wordt (CFI of CFII, SD of SDHC, MS Pro Duo of MS Pro HG Duo, etc.).
  • Nu je het type weet, moet je bepalen wat de opslagcapaciteit van je kaartje is. De grootte van foto's varieert nogal, afhangend van uiteraard het aantal megapixels, maar ook van de mate van compressie van het bestand door de camera. Bij RAW kan je ongeveer uitgaan van 1 MB/megapixel, dus bijvoorbeeld 10 MB bij 10 MP. Bij JPEG varieert de grootte aanzienlijk, een grove schatting is 0,3 MB/megapixel, bij het voorbeeld van 10 MP levert dat een gemiddelde grootte van 3 MB op. Een andere opslagverslinder is film. Vooral bij 1080p loopt het opslaggebruik snel op, maar door de gebruikte codec en compressie varieert dit per camera. Een Canon 550D bijvoorbeeld gebruikt op 1080p 5,5 MB/s. Met dit alles is een schatting te maken van wat er op een kaartje past. Bij een 10 MP camera zal er op een kaart van 4 GB ongeveer 400 foto's in RAW, 1300 foto's in JPEG of 12 minuten 1080p film passen. Het is nu aan jezelf om te bepalen hoeveel je kwijt wil en op hoeveel kaartjes. Het is namelijk aan te raden om bij bijvoorbeeld 16 GB aan opslag dit te verdelen over 2 kaartjes van 8 GB. Mocht er eentje kapot gaan dan ben je niet alles kwijt, maar de helft.
  • Het volgende puntje is de snelheid. Het is vervelend om steeds op de camera te moeten wachten omdat hij de foto's niet snel genoeg kwijt kan op de kaart en de buffer dus vol blijft zitten. Nog erger is het als het filmen niet lukt omdat het kaartje te traag is. Het is dus van belang om in ieder geval een kaart te nemen die snel genoeg is om film realtime weg te schrijven. Bij de Canon 550D uit het voorbeeld is dit dus 5,5 MB/s, wat met een Class 6 kaartje dus goed moet lukken. Bij Compact Flash is de aangeven snelheid dus de maximale snelheid, vaak is enig onderzoek op de site van de fabrikant nodig om de minimale schrijfsnelheid uit te vissen. Wat betreft het snel wegschrijven van foto's is het van belang hoe snel je de buffer weer leeg wilt hebben. Gebruik je eigenlijk nooit de burstfunctie, dan is een snel kaartje niet nodig. Schiet je altijd met 5 fps dan is een snel kaartje prettig om de buffer snel leeg te maken. De buffer tijdens het bursten leeg houden is een moeilijke opgave. Een 10 MP RAW met 5 fps zorgt voor een datastroom van 50 MB/s, wat het gros van de kaartjes niet bij kan houden.
  • Het laatste puntje in het selectieproces is het merk. Hier lopen de meningen sterk uiteen, en het is dan ook lastig om hier een objectief standpunt over te geven. SanDisk en Lexar hebben vaak een fors hogere prijs dan de rest van de merken, maar veel mensen beweren dat deze kaartjes minder snel stuk gaan dan goedkopere kaartjes.


« ·^

Hyperfocal Point

Dit is een technische term die eng klinkt, maar erg handig kan zijn om te kennen. Het "hyperfocal point" is het punt waarop je moet focussen om de maximale scherptediepte te creŰren. Het is in feite het dichtstbijzijnde punt waarbij je scherptediepte nog tot oneindig loopt. Met het programma F-Calc (zie onderaan bij de links) kun je het hyperfocal point berekenen, maar er zijn ook hele tabellen beschikbaar op internet, zoals bijvoorbeeld deze.


« ·^

ISO

De ISO waarde geeft de gevoeligheid van de film of je sensor aan. Een veelgebruikte ISO waarde is laagste die beschikbaar is, vaak ISO 100 of 200. Het dynamisch bereik is bij de laagste ISO waarde het hoogste, wat positief is voor de kwaliteit. Mocht je binnen moeten fotograferen zonder flitser en toch niet te trage sluitertijden willen krijgen (met de bijbehorende bewegingsonscherpte), zul je toch echt aan hogere ISO waarden moeten gaan denken, bijvoorbeeld ISO 800 of 1600 in slecht verlichte ruimten. Een en ander hangt uiteraard ook af van de lichtgevoeligheid (snelheid) van je objectief.

In principe wil je de ISO waarde altijd zo laag mogelijk houden. Analoge filmrolletjes op hoge ISO waarden zijn korreliger, wat de hoeveelheid detail in de foto niet ten goede komt. Digitale camera's produceren daarentegen een flinke dosis extra ruis op hoge ISO waarden. Gelukkig krijgen fabrikanten die ruis steeds meer onder controle en worden hoge ISO waarden steeds meer bruikbaar.

Om duidelijk te maken hoe de ISO waarden zich ten opzichte van elkaar verhouden, staan hieronder in een tabel camera instellingen die dezelfde belichting geven:


Sluitertijd:Diafragma:ISO gevoeligheid:
1/30ef/5.650
1/60ef/5.6100
1/125ef/5.6200
1/250ef/5.6400
1/30ef/8100
1/30ef/11200
1/60ef/8200
1/125ef/8400

Kortom: mogelijkheden genoeg om met scherptediepte en bewegingsonscherpte te spelen, zeker als je je bedenkt dat moderne camera's soms wel tot ISO 12800 of verder gaan.


« ·^

Macro

Macro foto's zijn foto's van (meestal) hele kleine onderwerpen die van vrij dichtbij gemaakt worden. Bij kleine onderwerpen kun je denken aan insekten, maar ook kleine productfoto's kunnen met de macrostand van een camera of met een macrolens gemaakt worden. Bij macrofoto's heb je automatisch door de erg kleine afstand tot het onderwerp een vrij kleine scherptediepte. Hier is de compactcamera weer in het voordeel. Waar dure digitale spiegelreflex camera's moeten stunten met kleine diafragma's als f/16 kan een digitale compactcamera af met een veel groter diafragma. Daardoor zijn macroshots met een digitale compactcamera uit de hand wel te doen, maar zal de eigenaar van de digitale spiegelreflex al snel naar z'n statief moeten grijpen omdat de sluitertijden aardig lang kunnen worden. Nagenoeg alle A-merk camera's hebben tegenwoordig een macro-functie, de kwaliteit hiervan verschilt echter per camera. De goedkoopste merken en modellen moeten het vaak zonder macro-functie doen.

Doordat de lens hier maar enkele centimeters van mijn telefoon verwijderd is, is de scherptediepte erg klein. Een tutorial voor macrofotografie en belichting: klik



« ·^

Megapixels

Het aantal benodigde megapixels hangt nogal af van wat je met je foto's wil gaan doen. Wil je ze alleen op internet posten, dan is 1 megapixel al genoeg, 640x480 of 800x600 (of resoluties daar in de buurt) zijn veel gebruikte groottes. Dat is dus al minder dan 0,5 megapixel.
Maar misschien wil je na je vakantie je foto's wel afdrukken op het standaard 10x15 formaat. In de regel heb je daarvoor 2MP nodig, meer is wenselijk, maar al met 2MP ziet het resultaat er doorgaans goed uit.
Als je je camera goed leert kennen en al enige ervaring opdoet met fotografie, komt er wel eens een foto uit je camera die je misschien wel groter afgedrukt wil hebben. Met 2MP kun je niet mooi op posterformaat printen, daar zul je dus meer voor nodig hebben. Ook komt het wel eens voor dat je slechts een deel van een foto wil bewaren, door te croppen gooi je tot wel 3/4e van je foto weg. Als je een 4MP camera had, hou je dus maar 1MP over!

Geldt dan "hoe meer hoe beter"? Nee, zeker niet. De laatste jaren is het aantal megapixels hard gegroeid. Was je vroeger nog stoer met 3MP, nu is dat de standaard al niet eens meer. Er zijn al compact camera's met 8MP en spiegelreflexen gaan al richting de 20. Aan al dit megapixel geweld kleeft wel een groot nadeel: ruis. Het is een bekend fenomeen dat kleine sensoren met veel pixels gevoeliger zijn voor ruis. Een goed voorbeeld is de Canon G-serie. De G2 was redelijk ruisvrij, de G3 ook nog wel, maar de G5 en de G6 kregen meer last van ruis dan hun voorgangers.

Een ander nadeel aan al die megapixels is het formaat van je foto's. De bestandsformaten van 8MP foto's zijn niet leuk meer. Enkele megabytes voor 1 foto, probeer zoiets maar eens soepel te bewerken in een foto editing programma. Behalve eisen aan je computerconfiguratie, stelt dit ook eisen aan je opslag medium. 1GB kaartjes zijn tegenwoordig bijna een must en image tanks vliegen als zoete broodjes over de toonbank.

Tevens is de prijs van zulke camera's een nadeel. Voor een 7 of 8MP camera betaal je tegenwoordig flinke prijzen. Dat geld gaat voor een heel groot deel in je sensor zitten, niet in je lens. Het is dan ook beter een evenwichtigere keuze te maken. De sensor is namelijk helemaal niet het belangrijkste onderdeel in een camera: de lens is zeker zo belangrijk, zo niet belangrijker. Als de lens in je camera het plaatje niet haarscherp afbeeldt op de sensor, zul je nooit scherpe foto's krijgen en zul je ook geen gebruik maken van het hoge detail dat met die vele megapixels haalbaar is.


« ·^

Perspectief

Perspectief is het resultaat van de positie en zoomstand van de camera, ten opzichte van het te fotograferen onderwerp. Als men uitgezoomd (wide angle) een foto maakt, dan lijken de achtergrond en voorwerpen die achter het hoofd-onderwerp staan veel verder weg, dan wanneer men inzoomt.

Als men inzoomt, en de afstand tussen de camera en het hoofdonderwerp fysiek wordt vergroot, om het op detzelfde grootte als het groothoek shot weer te geven, dan levert dat dus een ander perspectief op dan in groothoek.


« ·^

Objectieven & afkortingen

Als je een objectief voor je spiegelreflex camera zoekt, kom je nogal wat afkortingen tegen waarvan de betekenis soms wat vaag is. Nemen we bijvoorbeeld een Canon EF 100-400/4.5-5.6L IS USM of een Nikkor AF-S VR Zoom-Nikkor 70-200/2.8 G IF-ED, dan zie je meteen wat ik bedoel. IS, USM, AF-S, VR, IF, ED, het is allemaal bijzonder aan het objectief, maar wat je eraan hebt is niet direct duidelijk. Hieronder zullen veel voorkomende afkortingen verklaar worden:

  • AF-S: Bij Nikkor objectieven kom je dit wel eens tegen. AF-S wil zeggen dat het een autofocus (AF) objectief is met ingebouwde Silent Wave Motor (S).
  • APO: Je hebt elders in deze FAQ al kunnen lezen wat Chromatische Aberratie is, mocht je dat nog niet weten, lees dat nog even door. APO staat voor apochromaat. In dit soort objectieven zitten lenzen die chromatische aberraties tegengaan.
  • ASF/ASPH: Staat voor asferische lens, oftewel: niet-bolvormige lens. Hoewel lenzen doorgaans bolvormige oppervlakken hebben, zitten er ook wat niet-bolvormige oppervlakken in lenzen. Asferische lenzen worden gebruikt om vervormingen van groothoek objectieven en sferische aberraties bij objectieven met grote diafragma's tegen te gaan. Hoewel men al heel lang lenzen kan maken, was Leica in 1966 de eerste die een asferisch lenselement in hun 50/1.2 inbouwde. Canon volgde pas in 1971. Asferische lenzen zijn technisch lastig te maken, vandaar dat pas zo laat asferische lenzen op de markt kwamen.
  • D: Minolta's afkorting voor een afstandsmeter in het objectief. Minolta flitsers maken hier gebruik van. Herkenbaar aan een zilverkleurige ring om het objectief. Bij teleconverters betekent het dat de afstandsinformatie doorgegeven wordt. Een teleconverter zit namelijk tussen het objectief en de camera in.
  • DC: Sigma's aanduiding dat we te maken hebben met een objectief voor een "Digital Crop" camera, oftewel: een objectief speciaal voor digitale SLR's. Dit objectief werkt niet goed op een fullframe camera, omdat de hoeken daar niet belicht worden. Het objectief steekt niet zoals bij een EF-S objectief verder de camera in, dus het zou fysiek wel passen.
  • DF: Dual Focus, een systeem van Sigma waarbij de focusring verschoven kan worden van de AF naar de MF stand, zo kun je snel de focus aanpassen. Het is echter wel raadzaam om de AF schakelaar eerst op MF te zetten, want anders draait de focusring mee bij het auto-focussen.
  • DG: Digital Generation. Een afkorting voor Sigma objectieven die speciaal voor DSLR's bedoeld zijn. Hier wordt niet zozeer met de cropfactor rekening gehouden, maar met het feit dat een DSLR sensor uit meerdere lagen bestaat en het licht er dus loodrecht op moet vallen.
  • DO: Diffractive Optics, een volgens Canon revolutionaire vinding. Heel simpel gezegd maakt het telelenzen lichter en compacter door licht sterker af te buigen, zonder (maar dat is voorlopig nog theorie) aan optische kwaliteiten in te leveren. Om je een idee te geven van hoeveel dat kan schelen in formaat objectief volgt hier een plaatje:
  • DX: Nikon's aanduiding dat het om een objectief gaat die speciaal voor digitale spiegelreflexen bedoeld is, dat wil zeggen: DSLR's met een 1,5x cropfactor. De reden voor deze aparte lijn objectieven is eigenlijk dezelfde als Canon's EF-S lijn: het scheelt glas en daarmee gewicht en kosten.
  • EF: Staat simpelweg voor Electronic Fitting, oftewel: bedoeld voor het EOS systeem dat Canon sinds midden jaren '80 gebruikt, zonder fysieke contacten met de body (zoals een focus-schroef).
  • EF-S: EF-S is de nieuwe, speciaal voor digitale SLR's bedoelde aansluiting. De S in EF-S staat voor short back focus: het achterste lenselement steekt verder in de camerabehuizing waardoor deze objectieven niet op analoge SLR's en DSLR's ouder dan de 300D passen (de spiegel zou er tegenaan slaan). Ook de EOS 1-serie met z'n fullframe en 1,3x crop sensoren kunnen er niet mee overweg omdat de sensor niet tot op de randen belicht zou worden en de spiegel te groot is. EF-S objectieven zijn lichter omdat er minder glas in hoeft te zitten en dat maakt ze ook direct goedkoper.
  • EX: De pro-serie van Sigma. Mooier afgewerkt, degelijker, meestal interne focus en zoom, snellere focusmotoren waar mogelijk... Je betaalt er uiteraard wel meer voor.
  • G: Minolta's pro-serie objectieven. Deze objectieven zijn niet alleen voorzien van beter glas, maar zijn ook beter en degelijker afgewerkt. Vergelijkbaar met de L van Canon.
  • G: Nikon's aanduiding dat er geen diafragmaring ingebouwd is.
  • IF/RF: Internal Focus/Rear Focus, het objectief stelt intern scherp. Dat heeft als voordeel dat het voorste lenselement niet beweegt bij het focussen (bij zoomen kan dat alsnog!) en dat is dan weer prettig als je bijvoorbeeld door glas moet fotograferen.
  • IS/VR/OS: In situaties waar je maar weinig licht hebt en het niet mogelijk of wenselijk is om te flitsen, kun je een statief gebruiken, maar er zijn ook objectieven die trillingen van de camera filteren. Zo kun je langere sluitertijden gebruiken zonder door trillen van de camera onscherpe foto's te krijgen. IS staat dan ook voor Image Stabilization, OS voor Optical Stabilization en VR voor Vibration Reduction. Beeld stabilisatie dus. Het systeem is nog altijd in ontwikkeling, zodat de nieuwste generatie IS/OS/VR systemen al 3 stops verbetering (8x zo lange sluitertijd) mogelijk maakt. Een aantal objectieven kan de stabilisatie in horizontale richting uitschakelen zodat je kan "pannen" zonder dat IS dwars ligt. De stabilisatie werkt met gyroscoopjes die bij half indrukken van de ontspanner opspinnen, je ziet het beeld dan wat trillen en na een seconde ongeveer kun je je foto maken.
  • L: Het kwaliteitsmerk van Canon eigenlijk. Canon heeft in feite twee soorten objectieven: die voor de consument, met een concurrerende prijs en prima prestaties (hoewel dat subjectief is) en objectieven voor de professional, meestal lichtsterker, beter afgewerkt en sneller qua focussen. L staat voor Luxury. Dit soort objectieven zijn te herkennen aan de rode ring aan de voorkant van het objectief en L-telelenzen zijn meestal wit.
  • USM/HSM/SWM/SSM: USM staat voor Ultra Sonic Motor (Canon), HSM voor Hyper-Sonic Motor (Sigma), SWM voor Silent Wave Motor (Nikon) en SSM voor Super Sonic-wave Motor (Minolta). Het zijn stille focusmotoren die in veel moderne objectieven worden toegepast. Canon gebruikt overigens twee soorten USM, de ring USM (vergelijkbaar met HSM, SSM en SWM) die zelfs in de AF stand handmatig scherpstellen mogelijk maakt en de micro USM versie die in goedkopere objectieven wordt toegepast. Deze laatste is trager en iets minder geruisloos en kan niet gebruikt worden voor manual focus in de AF stand.
  • Bijzondere soorten glas:
    • Fluoriet: Fluoriet is een materiaalsoort dat in de natuur in kleine brokjes voor komt. Te klein om te gebruiken in objectieven. Het is echter sinds eind jaren '60 mogelijk om fluorietkristallen kunstmatig te produceren en hoewel dit een erg kostbare bezigheid is, heeft het het wel mogelijk gemaakt om fluoriet te verwerken in objectieven. Fluoriet heeft als voordeel dat het een erg lage refractie- en dispersie index heeft, twee technische termen die je misschien niet zoveel zeggen, maar in de praktijk geeft fluoriet een bijna perfecte correctie van CA in combinatie met normaal glas.
    • UD/ED/AD glas: UD (Canon)/ED (Nikon)/AD (Minolta) glas is de goedkopere variant van fluoriet zou je kunnen zeggen. Qua dispersie index bijna gelijk aan fluoriet, dus ook goed tegen CA. In de jaren '90 werd "super UD glas" ontwikkeld dat zoals de naam al doet vermoeden nog weer beter was. UD staat overigens voor Ultra Low Dispersion, ED voor Extra Low Dispersion en AD voor Anomalous Dispersion.



« ·^

Prime of Zoom



Op spiegelreflex camera's heb je de keuze uit zoomlenzen (lenzen zonder vaste focal length) en prime lenzen (fixed focal length). De meningen over wat nu beter is verschillen enorm. Prime gebruikers zweren bij de scherpte, de lagere prijs en het lichte gewicht van primes terwijl zoom eigenaren niet snappen waarom prime eigenaren zoveel willen lopen om een goede compositie te krijgen, zij zoomen even in of uit. De bewering dat primes scherper zijn klopt nog steeds aardig, hoewel de echt dure en professionele lenzen van >1000 euro per stuk de poten onder de stoel van deze bewering aardig aan het wegzagen zijn. Het blijft een afweging tussen scherpte en (meerdere) lichte lenzen tegen minder scherpe en zwaardere lenzen, maar dan wel minder in aantal.

Veel professionals prefereren een spiegelreflex camera omdat het je de volledige vrijheid biedt qua lenzen en instellingen. Alles is in feite te vervangen: flitser, filters, lenzen, enzovoorts. Vooral de vrijheid in de keuze van lenzen is een voordeel. Een spiegelreflex kan zonder ultrazoom lenzen te moeten gebruiken een zoomrange van 8mm (fish eye lens) tot wel 2000mm hebben. Nadeel is natuurlijk wel dat je meerdere lenzen mee moet slepen als je op pad gaat en nogal eens van lens moet wisselen (wat ook weer tijd kost waardoor je foto's kunt missen).


« ·^

RAW

RAW wordt ook wel eens het digitale negatief genoemd. Het is een bestandsindeling waarin de "rauwe" informatie van je sensor staat. Niet iedere camera heeft een RAW functie, maar mocht je camera het wel kunnen, dan is dat erg handig in het nabewerken van foto's. RAW opzich is nog geen foto, je moet er bijvoorbeeld nog een witbalans op toepassen. Ondanks dat je toen je de foto maakte al een witbalans had gekozen, is die nog niet toegepast op de informatie vanuit je sensor. Zie je bijvoorbeeld in het RAW naar JPEG conversie programma wat je gebruikt dat de witbalans er naast zat, dan is die heel eenvoudig aan te passen. Ook kun je bij de conversie nog even een stopje over- of onderbelichten.
Uit RAW files is zoveel te winnen omdat per kleur 12 of 14 bits aan helderheid informatie opgeslagen worden, dit in tegenstelling tot JPEG waar maximaal 8 bits gebruikt worden.
Andere voordelen aan RAW zijn:

  • Verzadiging en contrast zijn nog niet toegepast, deze presets van de camera kun je dus achteraf nog aanpassen
  • Er is veel meer informatie over, 14 bit RAW foto's hebben 2^14 = 16384 helderheidsniveau's, een 8 bit JPEG maar 2^8 = 256.

Maar er zijn ook nadelen:

  • RAW files zijn _groot_. Ze verschillen vaak een factor 3-4 in bestandsformaat. Hoewel de compressie steeds beter wordt, heb je nog wel flink wat flashgeheugen nodig voor een paar daagjes weg. Bovendien stuur je het minder makkelijk via een internetcafe naar je FTP server, vanwege het grote formaat.
  • Het kost tijd om RAW foto's te bewerken, als je thuis komt met 1000+ foto's in RAW formaat word je niet vrolijk van de hoeveelheid postprocessing die je nog moet toepassen.


« ·^

Scherptediepte, DOF

DOF (Depth Of Field) wordt ook wel scherptediepte genoemd. Scherptediepte is het gebied van de foto dat acceptabel scherp wordt afgebeeld. In de regel zorgt een kleiner diafragma (dus hoger f-getal) voor een grotere scherptediepte. Vooral bij landschap fotografie is het erg belangrijk dat je een grote scherptediepte hebt, voorwerpen op 5m afstand moeten scherp zijn, maar ook voorwerpen in de verte aan de horizon.
Niet alleen het diafragma be´nvloedt de scherptediepte, maar ook de focal length van de lens. Een telelens produceert een kleinere scherptediepte dan een groothoeklens. Dat komt goed uit natuurlijk omdat veel landschap foto's met groothoeklenzen worden gemaakt en portretten doorgaans met een lichte telelens.
Echter loopt het bij compacte digitale camera's hier even spaak. Zoals je misschien wel eens op de lens hebt gezien, heeft een compacte digitale camera een hele sterke groothoeklens. Een erg populaire camera als de Canon Powershot A70 heeft bijvoorbeeld een 5.4-16.2mm lens. Dus zelfs als je volledig inzoomt zit je vast aan een extreem groothoeklens. Op 35mm camera's zie je zelden tot nooit een 16mm lens, laat staan dat je een 5,4mm lens vindt. Gevolg is dat de scherptediepte van een A70 op alle zoomstanden vrijwel oneindig is. Een foto als hieronder is met een compacte camera vrijwel onmogelijk.

Door de beperkte scherptediepte word je niet afgeleid door niet boeiende details rondom het onderwerp. Alles wat er niet toe doet is onscherp afgebeeld

Een andere factor die op de scherptediepte van invloed is, is de afstand tot het onderwerp. Gevoelsmatig voel je waarschijnlijk wel aan dat als je op oneindig focust, je scherptediepte enkele kilometers diep kan zijn, maar als je een portret schiet van iemand op anderhalve meter afstand, zal dat heel wat minder zijn: enkele centimeters.


« ·^

Shutter Priority

Shutter priority is een zogenaamde "shooting mode" die op de wat geavanceerdere digitale camera's voor komt. Het houdt in dat je de sluitertijd instelt en dat de camera er zelf een passend diafragma bij zoekt om je foto goed te belichten. Shutterpriority is uitermate geschikt om sportfoto's te maken aangezien je controle hebt over je bewegingsonscherpte. Je kunt zelf kiezen of je je onderwerp wil bevriezen of dat je de snelheid wil laten zien.

Door een relatief lange sluitertijd te gebruiken en mee te bewegen met het onderwerp, creŰer je een gevoel van snelheid. Dat deze Ferrari hard rijdt is iedereen duidelijk


« ·^

Sluitertijd

De sluitertijd is de tijd dat de sluiter open blijft staan om de CCD/CMOS of je filmpje te belichten. Hoe langer, hoe lichter je foto. Sluitertijden kun je gebruiken om bijvoorbeeld het gevoel van beweging in je foto te creŰren, zoals je hierboven in een voorbeeld kunt zien. Bij foto's waar je ver inzoomt (telebereik dus) is het belangrijk je sluitertijd kort genoeg te houden om geen onscherpte te krijgen doordat je trilt. Uiteraard geldt dit alleen voor uit de hand genomen foto's, bij een statief kun je behoorlijk ver gaan, maar pas ook daar op dat je niet door de ontspannerknop in te drukken je cam laat trillen op het statief. Een zelfontspannertijd van 2 of 10 seconden of een draadontspanner/afstandsbediening kan dan uitkomst bieden. Ieder weldenkend mens snapt dat je een 300mm teleshot niet 1 seconde kunt belichten (mocht je het hier niet mee eens zijn, probeer het maar eens ;)). Een simpele vuistregel is dat je sluitertijd 1/focal length van de lens moet zijn. Dus in geval van een 300mm lens zul je ongeveer 1/300e sluitertijd nodig hebben. Natuurlijk zijn er natuurtalenten die het op 1/125 nog scherp houden en zijn er systemen die de lens optisch stabilizeren, dus het is geen wet.

Als je de camera in Shutter Priority zet (Tv op veel camera's) en de sluitertijd maximaal zet, kom je op sommige camera's een B-tekentje tegen. Deze B staat voor Bulb. Bulb is de stand waarin je camera de sluiter zolang open houdt als jij de ontspanner knop ingedrukt houdt. Dus als je echt hele lange belichtingen wil gebruiken, bijvoorbeeld 2 minuten, gebruik je bulb. Het kost wat kramp in je vingers, maar dan heb je ook wat bijzonders.


« ·^

Spiegellenzen

Misschien heb je in je zoektocht naar een nieuwe telelens met wat meer bereik wel eens een spiegellens in de prijslijst gezien, te herkennen aan z'n erg lage prijs in vergelijking tot z'n concurrenten. Wat is het en hoe werkt het? En belangrijker nog: wil ik er een?

Om bij het begin te beginnen: een spiegellens werkt, zoals de naam al doet vermoeden, met spiegels in plaats van lensconstructies. Eigenlijk mag het de naam "lens" amper dragen, er zit doorgaans maar 1 corrigerend lenselement in, helemaal achterin. In het onderstaande plaatje kun je vrij eenvoudig zien hoe een spiegellens werkt:
[plaatje volgt later]

Het licht valt allereerst op de grote, achterin geplaatste spiegel. Vanaf daar wordt het op de kleinere voorste spiegel geprojecteerd vanaf waar het op het achterin de lens geplaatste lens valt. Deze lens zorgt ervoor dat het plaatje scherp op je sensor of film valt.
Vergeleken met conventionele objectieven hebben spiegelobjectieven een vrij beperkte lengte. Dat komt omdat het licht niet in rechte lijn naar de sensor of film gaat, maar door de 2 spiegels het stuk in de lens 3x aflegt. Echt compact zijn spiegellenzen niet te noemen, ze zijn vooral erg dik. Sommige spiegellenzen zijn dikker dan een SLR body breed is.

Wat zijn dan de voordelen?
- Spiegellenzen zijn erg goedkoop
- De resultaten kunnen in sommige omstandigheden erg goed zijn
- Spiegellenzen wegen praktisch niets

En de nadelen?
- Spiegellenzen presteren optisch matig
- Spiegellenzen hebben geen diafragma en dus geen controle over je DOF
- Spiegellenzen produceren lelijke bokeh
- Door het gebruik van spiegels is het contrast (vooral bij goedkope exemplaren) matig

Dus moet ik er een kopen?
Tsja, dat is vooral een eigen afweging. Als je geen honderden (duizenden?) euro's wil besteden en je doet aan astrofotografie, dan is het een leuke budget manier om aan veel milimeters tele te komen. Voor wildlife fotografie wordt het doorgaans afgeraden, vooral door de lelijke bokeh en gebrek aan DOF controle. Kun je dicht op je onderwerp komen, dan zijn de resultaten prima en amper van duurdere objectieven te onderscheiden, maar bij meer afstand (en dus grotere DOF) is de bokeh ronduit storend.

Voor meer informatie over spiegellenzen en het missende (copyrighted ;)) plaatje hierboven, zie dit artikel op Photozone.de


«·^

Spiegelreflex, SLR

SLR (Single Lens Reflex) is de afkorting die je vaak tegenkomt voor een spiegelreflex camera. Een spiegelreflex camera heeft een spiegel in de behuizing zitten die op kan klappen. Normaal is hij neergeklapt en kijk je gewoon door de lens, pas als je een foto gaat maken gaat de spiegel omhoog en zal de sluiter zich openen om licht op de film of de CCD te laten vallen.
In ruststand valt het licht op de spiegel, op het matglas. Via een pentaprisma of een 2e spiegel kijk je dan op dat matglas en zie je wat je gaat fotograferen. Hieronder is het schematisch weergegeven:

Het licht valt via de lens op de spiegel waarna het recht omhoog (gefocust) op het matglas valt. Via het pentaprisma valt het vervolgens op je oog


« ·^

Foto verhoudingen

Het is je misschien bij het afdrukken van foto's wel eens opgevallen dat de verhoudingen breedte/hoogte van een digitale camera vaak heel anders zijn dan een analoge camera. Dat kan kloppen: digitale camera's zijn geoptimaliseerd voor het standaard 4:3 formaat van bijna alle beeldschermen, terwijl analoge camera's zo goed als allemaal 3:2 zijn. Dat geeft dan ook bij het printen van foto's problemen, aangezien de meeste afdrukcentrales nog met 3:2 papier werken en er drie mogelijkheden zijn: de foto boven en onder bijsnijden zodat hij alsnog 3:2 wordt, de foto bijsnijden zodat de foto beeldvullend op papier staat of links en rechts balken tonen zoals je met een breedbeeld TV kunt hebben bij een 4:3 TV uitzending.

Informeer dus goed wat jouw afdrukcentrale doet met andere verhoudingen als 4:3, want het kan gebeuren dat je foto's verkeerd bijgesneden worden. Het is dan ook aan te raden om in zo'n geval zelf de foto's alvast in 3:2 formaat op te sturen.

Mensen met een DSLR hebben hier geen probleem: die fotograferen standaard in 3:2 formaat (tenzij ze alsnog gaan croppen). Een aantal compactcamera's hebben ook de 3:2 verhouding als optie.


« ·^

Witbalans

Witbalans is een kleur correctie systeem dat is ingevoerd om camera's met variabele lichtomstandigheden om te kunnen laten gaan. Zoals bijvoorbeeld kunstlicht, TL-licht, zonlicht, bewolkt (diffuus) licht enzovoort. Het menselijk oog kan zich goed aanpassen aan variabele lichtomstandigheden, maar daar hebben camera's meer moeite mee. Een camera moet dus een bepaald punt als 'wit' zien, en past de rest van de kleuren in het beeld aan aan dat punt.

De meeste digitale camera's hebben automatische witbalans, waarbij de camera kijkt naar de gehele kleurverhouding van het beeld, en daar dan de witbalans op toepast.


« ·^

Links

  • F-Calc = Een handig programmaatje wat van alles voor je kan uitrekenen. Ook beschikbaar voor Palm-OS.
  • Hyperfocal Chart = Een tabel met hyperfocal points bij verschillende lenzen en diafragma's voor verschillende camerasystemen.
  • Canon DSLR Tutorial = Basics van je DSLR

PowerUp wijzigde deze reactie 12-02-2011 19:33 (251%)

Imitation is the sincerest form of flattery
Stressed is desserts spelled backwards

Changelog

1 Maart 2005: Cropfactor toegevoegd
3 Maart 2005: Spiegellenzen en bokeh toegevoegd, diafragma verhaal uitgebreid
4 Maart 2005: Layout gefixed en op alfabet gesorteerd
9 Maart 2005: Linkje voor suggesties toegevoegd
17 Maart 2005: Linkje naar prijsvergelijker online printservices toegevoegd
25 Maart 2005: Digitale/optische zoom, foto verhoudingen, belichtingscompensatie, RAW en bulb toegevoegd
15 Mei 2005: Canon Focal Length Comparison toegevoegd
14 Juli: 2005: Veelgebruikte afkortingen voor objectieven toegevoegd en het geheel ingekort tot de 65k limiet :X
8 Augustus 2005: Link naar Canon Tutorial toegevoegd en geheel wederom ingekort tot 65k. Oplossing voor 65k probleem volgt...
10 Januari 2006: Link naar macro tutorial toegevoegd en wederom zitten prutsen om het binnen de 65k te houden.

Grrrrrene wijzigde deze reactie 10-01-2006 00:45 (81%)

Imitation is the sincerest form of flattery
Stressed is desserts spelled backwards

Digicams, koopadviezen, foto's faq en policy
Wat voor digitale camera moet ik nou nemen?
Voor de digicams geldt hetzelfde als voor de PDA's; wat wil je ermee? Iemand die foto's wil hebben in hoge resolutie (voor drukwerk ofzo) heeft meer aan een Nikon CoolPix dan aan een Trust-cam die je voor 300,- bij de Kijkshop koopt. Andersom geldt precies hetzelfde.
Op http://www.dpreview.com/reviews/compare.asp vind je een handige pagina die je met een paar klikken een goed advies kan geven over welke camera je kan kopen voor jouw doel.

Welke macro lens moet ik kopen?

koraks zegt hierover het volgende:
quote:
koraks schreef op zaterdag 11 juni 2005 @ 22:28:
Macrolenzen zijn altijd primes. Er worden ook zoomlenzen verkocht met de connotatie 'macro', maar strikt genomen is dit volksverlakkerij. Van zo'n zoomobjectief kun je nooit de kwaliteit verwachten als van een echte macro-prime. Ik zou dus altijd voor de prime gaan.

Bij de aanschaf van een macrolens kun je op verschillende dingen letten. Hier volgen er een paar:
1. De brandpuntsafstand. Samen met de brandpuntsafstand, kies je eigenlijk ook het perspectief. Ga je voor een langere bpa, dan zal de achtergrond naar verhouding groter in beeld komen dan bij een korte bpa. Bij macro speelt de achtergrond echter een beperkte rol, aangezien enige detaillering meestal verloren gaat in de bokeh. Bij lenzen met een langere brandpuntsafstand heb je een kortere sluitertijd (of flitslicht) nodig om een scherpe plaat over te houden. Vandaar dat ik eerder adviseerde om een niet te 'lange' macrolens te nemen. In praktijk werkt dat namelijk niet prettig. Zelf werk ik op 50mm of 85mm bij macro's.
2. De maximale diafragma-opening. Lichtsterkere lenzen zijn altijd fijn. In de eerste plaats om de lichtsterkte, maar ook omdat meestal (door de bank genomen, kort door de bocht, enz. enz.!) lichtsterkere lenzen wat scherper zijn. Lichtsterke macrolenzen presteren vaak bij een erg ver geknepen diafragma (f/22-f/64) wat beter dan de goedkopere, tragere varianten. Bij macrowerk diafragmeer je vaak erg sterk om toch iets van scherptediepte over te houden, dus de prestaties bij bv. f/22 zijn zeker van belang.
3. Bokeh. Bij macro's verdwijnt de achtergrond over het algemeen (bij een spiegelreflex iig) in het bokeh. De 'look' van het bokeh wordt bepaald door de constructie van de lens (met name de vorm van de diafragma-opening). De meeste macrolenzen hebben een aangenaam bokeh.
4. De vergrotingsmaatstaf. Strikt genomen is een macrolens pas echt macro als de vergroting 1:1 of groter is. Populaire macrolenzen zoals de Tamron 90mm en de Canon 100mm hebben een maximale vergrotingsmaatstaf van 1:1. Extreme (dedicated) macrolenzen zoals de Canon MPE65 hebben een nˇg (veel) grotere vergroting. Sommige macro-primes zoals de Canon 50mm compact macro halen de 1:1 niet eens en kunnen (eigenlijk) dus niet echt 'macro' genoemd worden.
5. Gebruiksgemak. Werkt het focussysteem prettig? Is de lens goed vast te houden? Dit soort zaken zijn niet aan de specs af te lezen, maar zul je uit eigen ervaring of reviews/opinions moeten halen.

Verder is het uiteraard altijd raadzaam om wat samples, reviews en gebruikerservaringen te bestuderen van de lenzen die je op het oog hebt. Je kunt daaraan zien hoe de bovenstaande punten zich in de praktijk vertalen.
Weet je nog niet exact wat je eisen zijn?

Heb je al een budget vastgesteld, (een tip, neem een maximaal budget wat je uit wilt geven en haal daar 10-20% af voor het kopen van accesoires. Het resterende is dan wat je voor je camera kan uitgeven)
dan kan je hier Welke dig. camera onder de 250 euro? Deel 2
of hier Welke digitale camera tussen de 250 en 500 euro?
en hier Welke dig. camera tussen de 500 en 1000 euro? je vragen stellen.
En voor de degene die op zoek zijn naar een budget / start-dSLR
[STARTERS] Ik wil een DSLR, wat nu?


Ga daar echter niet gelijk iets tikken als "ik wil een digicam". Niemand kan hier wat mee. Wat voor eigenschappen van een camera zijn voor jou belangrijk? Neem het volgende lijstje als uitgangspunt en stel zelf een top 10 lijstje met de volgende punten:
  • Aantal Megapixels (Hoe meer, hoe duurder. 2MP-3MP is toch wel het minimale om acceptabele foto's te krijgen en af te drukken op normaal foto formaat)

  • Doel van de camera. Denk hierbij aan macrofotografie, telefotografie of gewoon Point & Shoot?

  • Formaat camera (ultracompact, compact, slr, etc)

  • Opslagmedium (Compactflash, smartmedia, memorysticks,etc)

  • Budget (geef een adviesbudget en een max. budget. Hou wel rekening mee dat je zeker 10% van je budget moet reserveren voor accesoires zoals accu's en opslagmedium)

  • Voorkeur voor een bepaalde merk

  • Uitbreidingsmogelijkheden (extra lenzen, filters, etc)

  • Materiaal camera (metaal, plastic)

  • Soort stroomvoorziening (dure lithium, goedkope AA, etc)



    Waar vind ik de bijgeleverde software, drivers van digicams?

    Als je de camera bezit, dan heb je recht op de support van de fabrikant. Ga dan ook daarheen voor requests.

    Is het zo dat je een japanse stuk software heb omdat je je cam tijdens je vakantie had gekocht. Dan is het een probleem. Officieel heb je bij aziatische landen meestal geen internationale support. Dat wil zeggen, als je in Japan zit, dan krijg je support, daarbuiten is het jammer.
    En dat betekent meestal ook dat je geen andertalige software krijgt.
    En het is dan ook niet de bedoeling dat je hier om de nederlands of engelstalige softwareversie vraagt van andere gebruikers. Wel mag je om een link vragen naar de officieel erkende site waar de software wordt gehost.

    Software-requests richting users toe wordt als een warez-request beschouwd. En je weet wat de consequenties daarvan zijn.

    Let wel, ik heb het hierbij over het software. Drivers en handleidingen zijn een ander verhaal. Daar mag je wel over vragen van andere gebruikers. Maar zoals alles in GOT, ga eerst even zoeken of iemand anders daar niet al eerder over heeft gevraagd.



    Ja!!! Ik heb een digicam! Ik wil m'n kunsten tonen!

    Begrijpelijk. Je hebt net tig euro's uitgegeven aan een stuk geavanceerde techniek. Natuurlijk ben je daar enthousiast over.

    Om je fotokunsten te tonen en ervaringen te delen kun je in de vele digifototopics terecht.

    N.B. Er zijn wel wat regels hiervoor.
    In de vorige topics waren er wat 'klachten' over plaatjes die te groot waren om te laden of niet erg bevorderend zijn voor de lay-out.

    Je moet je creaties daarom ook resizen. En ik bedoel dan ook echt resizen. Niet simpel met een tag-code het formaat veranderen. Resize de foto en maak een link naar de originele foto als je wilt op de volgende wijze :
    code:
    1
    2
    3
    
    [url=http://www.groteplaatjes.com/grootplaatje.jpg]
      [img]http://www.kleineplaatjes.com/kleinplaatje.jpg[/img]
    [/url]

    Resizen is heel makkelijk en kan heel makkelijk met het gratis programma: Irfan View (hier en hier te downloaden.)

    Natuurlijk kan en mag je ook Photoshop, The Gimp, Paint Shop Pro, etc gebruiken.

    GT is geen fotoalbum. Dus als je iets posts. schrijf er ook wat leuks bij. Meestal zijn de andere gebruikers zeer geinteresseerd met welke instellingen je de foto had genomen.

    Ook moet je niet in 1 posts meer dan 5 foto's posten. Het is beter om 5 posts met 5 foto's te plaatsen dan 1 post van 25 foto's. Een hele reeks posts van weinig foto's maar van 1 fotoserie wordt als een manier beschouwd om je techpostsratio op te pompen en kunnen verwijderd worden. (met fotoserie bedoel ik foto's die zoveel op elkaar lijken dat je net zo goed ÚÚntje had kunnen plaatsen)

    Dit is niet alleen om de bandbreedte van gebruikers te sparen, maar ook om te voorkomen dat hun arme simmetjes overuren draaien. Een foto van een gemiddelde digicam is rond de 1 MB groot. Als je daar een hele reeks van moet downloaden is dat niet een prettige ervaring.



    Waar mag ik dan posten?

    Heb je een serie foto's geschoten maar ben je er nog niet helemaal tevreden over en wil je wat hulp, dan kun je een Testcase openen.
    Kijk in de Fotografie Policy waaraan zo'n Testcase moet voldoen.

    Als je nou wel tevreden bent en je wil je serie foto's vertonen aan het grote publiek dan kun je een Showcase openen.
    Kijk in de Fotografie Policy waaraan zo'n Showcase moet voldoen.

    [Verzamel] Macro foto's deel 3 Voor al je macro foto's.

    Heb je het fotograferen al aardig onder de knie en heb je een superfoto gemaakt dan kan je die plaatsen in:
    Solo showcasefoto's - foto's waar je trots op bent

    LET OP!! Nieuwe losse topics over verschillende onderwerpen (huisdieren, strand, vakantie, etc) worden niet langer automatisch gedoogd. Wil je zo'n topic openen? Vraag dan eerst toestemming van een mod!

    Topics over 1 cameramodel waarbij alleen foto's worden getoond, worden ook niet meer geduld om te voorkomen dat er voor elk model een nieuw topic wordt geopend.

    Nog lopende topics worden na verloop van tijd gesloten, als ze uitlopen tot fotoshowtopics.



    Bij welke host kan ik mijn foto's plaatsen?

    Je kan natuurlijk de webspace van je eigen provider gebruiken. Voor meer informatie kan je bij je eigen provider terecht.

    Als je zelf een webserver hebt draaien, dan kan je natuurlijk hier je foto's op plaatsen.

    De volgende sites leveren ook gratis webspace dat je kan doorlinken.

    http://www.tripod.lycos.nl/
    http://www.imageshack.us/

    (Ken je er nog meer? Message me deze dan, zodat ik de links hier kan plaatsen)




    Een paar links naar andere sites:

    Waarschijnlijk de meest beroemde en beste DP-site. Dpreview

    photographyreview.com. Enorme lijst met reviews van camera's en accesoires. Voor elk wat wils.

    http://digitalefotografie.pagina.nl
    http://www.imaging-resource.com
    http://www.megapixel.net
    http://www.outbackphoto.com/
    http://www.pcphotoreview.com
    http://www.photo.net
    http://www.steves-digicams.com


  • Fotografietechnieken
    Algemene digitale fototechnieken
    Fotografietips, een stapje hoger
    Fotografietips zeer helder uitgelegd




    Voor specifieke merk/soort camera ervaringen zijn "clubs" geopend zoals:

    Sony:
  • Het Grote Sony Cyber-Shot DSC topic.

    Fuji:
  • De nieuwe Fuji Finepix S serie

    Canon:
  • Canon IXUS IIs/400/430/500/30/40 deel 3
  • Nieuwe serie Powershots: Canon A510
  • Het Canon A60/A70/A75 ervaringen topic - Deel 8
  • Canon PowerShot S1 IS
  • Het grote Canon Powershot S60 topic

    Konica Minolta:
  • [DigiCam] Minolta Dimage Z3 4 MP 12x Zoom opvolger van Z2
  • [Digi Cam] Minolta Dimage Z2 4 MP 10x Zoom opvolger van Z1
  • Minolta Z1 10x zoom, 3MP compact cam
  • [Digicam] Minolta Dimage Z10
  • Het grote Dimage 7x / Ax ervaringentopic

    dSLR topics:
  • De Canon EOS 300D *part 5*
  • [D-SLR] Konica Minolta Dynax 7D
  • Nikon D70 en Nikkor 18-70/3.5-4.5 Deel 3


    We kunnen echter ook geen apart topic voor elk model starten. Over nieuwe modellen wordt een discussiethread wel mogelijk. Echter na verloop van tijd, kan deze in z'n geheel verplaatst worden naar een ander thread (de grote [merk]digicam topics) om gezeur van "waarom mag er wel een apart topic voor die cam en niet voor deze" te voorkomen.
    Wanneer een thread gesloten/gemerged wordt, dat ligt nog niet vast.

  • UTFS-topics worden uiteraard ook zonder pardon gesloten.

  • Digicamkoopadviezen, vermomd als nieuws over nieuwe digicammodellen worden ook gesloten.

    Feedback over dit subforum kan men kwijt in [Fotografie] feedback topic.
  • Floor-is wijzigde deze reactie 31-07-2007 13:51 (22%)

    Imitation is the sincerest form of flattery
    Stressed is desserts spelled backwards


    • Remy
    • Registratie: februari 2002
    • Laatst online: 01-10 14:18

    Remy

    Moderator Devschuur«

    I usually get 100% accuracy

    Changelog:
    • 15-06-2005: Index linkjes gefixed
    • 15-06-2005: Moeilijkheidsniveau-rating ingevoerd
    • 15-06-2005: Onderscheid Photoshop/The GIMP/Paintshop Pro gemaakt
    • 21-06-2005: Linkjes in horizonrechttrekken veranderd van update_message naar list_messages
    • 12-08-2005: FAQ, Koopadviezen en Tutorials gemerged

    LinkedIn
    Emailmarketingweb.com
    Twitter


    Dit topic is gesloten.



    Apple iPhone XS Red Dead Redemption 2 LG W7 Google Pixel 3 XL OnePlus 6T FIFA 19 Samsung Galaxy S10 Google Pixel 3

    Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank en Intermediair de Persgroep Online Services B.V.
    Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2018 Hosting door True