Dit is dan weer wel te verklaren. Blijkbaar is de pers van deze CD niet helemaal in orde geweest, waardoor de cd in onbelans is. Bepaalde top loopwerken zijn daar vrij gevoelig voor (ik heb thuis 2 spelers met philips CDM01/3 loopwerken, die echt heel kritisch konden zijn (zijn nu defect)). Afslijpen van de rand, kan de cd balanceren, en daardoor beter leesbaar maken.quote:Ray schreef op vrijdag 09 november 2007 @ 22:32:
[...]
grappig feit: in topic 1 doe ik mijn beklag over mij kps 25sc die weigert de cd van Don Henly: inside Job in te lezen. Die heb ik dus twee keer gekocht en ook nieuw uit de cd hoes leest hij hem niet in. Nu met de afgeslepen rand probleemloos. Blijft vreemd.........
Echter, aan de data op de schijf zal echt helemaal niks veranderen. Een audio-cd is misschien wel de minst kritische toepassing van cd-technologie. CD-Rom's zijn wat dat betreft veel gevoeliger voor storingen en defecten. Als afslijpen zoveel invloed zou moeten hebben, dan zou dat inhouden dat heel veel CD-Rom's serieuze leesproblemen zouden moeten vertonen. Immers, als een audio-cd een paar bitjes mist, veroorzaakt dit misschien een tikje in de muziek, maar bij een CD-Rom houdt dit in dat een bestand simpelweg niet meer leesbaar is... Of zouden mijn CD-Rom's ineens extra opties krijgen door het slijpen? Gratis extra levels in m'n spellen? Als een CD leesbaar is, dan is hij goed en heeft verbeteren echt geen invloed. De bitstroom gaat er echt niet door veranderen. Er worden niet ineens verborgen frequenties hoorbaar ofzo...
Hetzelfde geldt trouwens 100% voor CD-R's. Als die leesbaar is en goed gekopiëerd, en ik zou zelfs nog wel de uitdaging aan willen gaan dat het op een goede brander het niet eens persé op lage snelheid zou hoeven, dan betreft het een 1:1 kopie van het origineel, en is de bitstroom die uit het loopwerk van de CD-speler komt, identiek aan die van het origineel!
Er zit 1 maar aan. Als de speler gebruik maakt van een oud loopwerk (wat bij high-end apparatuur vaak voorkomt), dan kan hij wel veel kritischer zijn over de kwaliteit van de CD. Daardoor kan hij moeite hebben met het lezen van een CD-R of CD-RW (als dat laatste überhaupt al zou lukken). Dan is dus niet het schijfje in gebreke, maar helaas, de speler.
Dat er oudere loopwerken gebruikt worden, is op zich weer niet heel raar. Het philips loopwerk wat ik hierboven ergens noemde, wordt beschouwd als 1 van de beste om geperste CD's mee te lezen, maar is wel totaal ongeschikt voor het lezen van CD-R's. Dat moet je dus ook niet proberen. En daarom mag je al helemaal niet een stelling deponeren dat een CD-R slecht zou zijn voor de geluidskwaliteit, want nogmaals, als het schijfje gewoon gelezen wordt, is er geen verschil.
@cyberjobe
Excussen voor de naamsverwarring.
Waar ik me af en toe aan erger, is dat door bepaalde fanaten in het High-End wereldje dingen geclaimd worden als waar, die gewoon onmogelijk zijn. Digitale content veranderd niet door een kabeltje of één of ander magisch apparaatje. Een bitstroom is een bitstroom, of die nou door zilveren kabels gesmeed door elfden bij maanlicht loopt, of door een simpel koper, aluminium of ijzerdraadje. Zolang de pulsjes aan het einde van het draadje maar voldoen aan de specificaties zoals de DAC ze kan lezen, dan maakt het absoluut niks uit. Als dat wel zo zou zijn, dan zouden in computers echt wel andere kabels gebruikt worden dan simpele koperdraadjes, want daar is de datadichtheid en storingsgevoeligheid vele malen groter dan bij welk audio apparaat ook. Een pc gaapt bij een bitstroom van 24bit, 196kHz... Je praat daar over 64 of 128 bits bij vele honderden MHz-en...
Straks komt er nog een kabelfabrikant die gaat claimen dat in zijn kabels extra electronen zijn gepompt, waardoor signaal doorgifte nog beter en sneller gaat...
Ik wil heel ver meegaan met High-End, en ik weet echt wel dat die speakers en versterkers superieur zijn aan mijn Cambridge Audio set. Maar er worden dingen geclaimd die gewoon simpelweg niet kloppen, of niet van toepassing zijn.
Audio is wat dat betreft electronisch gezien heel simpel. Een geluidsgolf opgeslagen op een drager moet gereproduceerd worden door een speakers, en daarbij zo dicht mogelijk bij het origineel blijven. Practisch gezien komt het erop neer dat je bij de terminals op je speakers exact dezelfde geluidsgolf wilt meten als die op de bron is opgeslagen, met als enige verandering de amplitude. 100% perfect is onmogelijk, maar 99,999% nauwkeurig is echt al een hele prestatie. Mijn set komt waarschijnlijk tot 99,99% (een THD van ongeveer 0,003%, plus wat andere vervormingen in de vorm van lichte jitter en wow en futter). Een set van ¤10.000 zou die 99,999% al moeten halen. Het enige component dat in de keten echt moeilijk te kwantificeren is, is de speaker, vandaar dat ik die weg laat. Maar de invloed van de kabels, mits van goede kwaliteit en in verhouding (dus geen kabel van ¤1000,- per meter...) valt eigenlijk al weg.
Maar ik wacht nog steeds op een eerlijk vergelijk van een dergelijke test. Zo moeilijk is die toch niet? Neem een goede digitale scoop (niet eentje uit een hobbie winkel, maar echt een top HP scoop), en neem daarmee zowel de bron als output op en vergelijk die. Pak des noods de wave-form zoals als die op de cd staat als bron (dat is een 100%'s weergave van de bron, zonder ook maar enige vervorming). En ga dan verschillende kabels testen. En niet alleen de "top-notch" kabel, maar neem ook eens kabels mee uit het segment dat door een gewone sterveling te betalen is en ga dan testen tot waar de invloed van kabel nog daadwerkelijk meetbaar is. Ik vrees dat dan de conclussie getrokken zal moeten worden dat het echt niet uitmaakt of een kabel links- of rechtsomdraaiend is.
Al gaat de dag nog zo snel, de NS vertraagt hem wel!


