LHC - Large Hadron Collider & zwarte gaten

quote:

Neok_ schreef op zondag 02 maart 2008 @ 00:02:
[...]

Is er ergens een concrete datum van te vinden?

www.nikhef.nl (collisons in 120 days)

Een zijdelingse vraag, die me al intrigeert zolang dit topic loopt.

Er is steeds sprake van mini-zwarte gaten. Nu heb ik altijd begrepen dat er een directe relatie bestaat tussen de massa van een zwart gat en de afmeting van zijn invloedssfeer. Wat astronomen 'zware' gaten noemen, zijn onveranderlijk ook 'grote' gaten. 'Groot', nogmaals, in de zin van 'grote invloedssfeer', niet de afmeting van het object zelf.

Is het dan niet zo dat een mini-zwart gaatje een veel te kleine massa heeft om atomen uit zijn omgeving aan te kunnen trekken? Het zou dan afhankelijk zijn van luchtatomen (stikstof, zuurstof) die er toevallig in schieten. Zelfs als het gaatje op metaal zou botsen, dan nog zou het te weinig massa hebben om een substantiele hoeveelheid metaalatomen los te kunnen trekken.

Gezien vanuit het oogpunt van een mini-zwart gaatje, heb je dus erg weinig atomen binnen handbereik om je mee te voeden. Als nu zou blijken dat Hawking radiation niet bestaat en dat het gat dus niet dissipeert, dan nog zou het enorm lang duren voordat het gat voldoende massa heeft verzameld om substantiele schade aan zijn omgeving aan te richten.

Of is dit te simpel geredeneerd? Kan iemand daar licht op werpen?

quote:

Btree schreef op maandag 03 maart 2008 @ 09:19:
Een zijdelingse vraag, die me al intrigeert zolang dit topic loopt.

Er is steeds sprake van mini-zwarte gaten. Nu heb ik altijd begrepen dat er een directe relatie bestaat tussen de massa van een zwart gat en de afmeting van zijn invloedssfeer. Wat astronomen 'zware' gaten noemen, zijn onveranderlijk ook 'grote' gaten. 'Groot', nogmaals, in de zin van 'grote invloedssfeer', niet de afmeting van het object zelf.

Is het dan niet zo dat een mini-zwart gaatje een veel te kleine massa heeft om atomen uit zijn omgeving aan te kunnen trekken? Het zou dan afhankelijk zijn van luchtatomen (stikstof, zuurstof) die er toevallig in schieten. Zelfs als het gaatje op metaal zou botsen, dan nog zou het te weinig massa hebben om een substantiele hoeveelheid metaalatomen los te kunnen trekken.

Gezien vanuit het oogpunt van een mini-zwart gaatje, heb je dus erg weinig atomen binnen handbereik om je mee te voeden. Als nu zou blijken dat Hawking radiation niet bestaat en dat het gat dus niet dissipeert, dan nog zou het enorm lang duren voordat het gat voldoende massa heeft verzameld om substantiele schade aan zijn omgeving aan te richten.

Of is dit te simpel geredeneerd? Kan iemand daar licht op werpen?

Het zou in de LHC gaan om zwarte gaten van bak em beet 1 TeV/c². Das ongeveer even zwaar als 1000 waterstof atomen of 10^-24 kg. Dus extreem licht. Dus het zal ook geen groot effect op de omgeving hebben. Klassiek gezien valt de zwaartekracht van zo'n zwart gat helemaal in het niet bij de elektrische krachten gegenereerd door een elementaire lading.

Echter het feit dat er uberhaupt zwarte gaten zou ontstaan, zou aangeven dat er op die schaal een significante correctie op de zwaartekracht zou bestaan. Bijvoorbeeld door het bestaan van relatief grote (orde mircometer of groter) extra dimensies. Dit zou betekenen dat op die schaal de zwaartekracht ongeveer even sterk zou zijn als de elektromagnetische kracht.

Maar zelfs dan zou de accretie op dergelijk zwart gat nog steeds heel langzaam gaan.

Ik blijf m'n twijfels hebben, het is allemaal theorie. Een mini zwart gat, hoe mini het ook mag zijn, vreet meer materie op dan het via hawking straling weer uitzend. Je mag toch aannemen dat zo'n klein zwart gat dezelfde aspecten heeft als z'n grotere broers in het heelal. Anders zou het geen zwart gat zijn.
Juist omdat het allemaal theorie is vraag ik me af wat het noodplan is, als blijkt dat het ontstane zwarte gat NIET verdampt....?

Volgens mij hopen sommige natuurkundigen dat het Higgs-deeltje helemaal niet gevonden wordt. Liever zien ze een falsificatie van het standaardmodel, of iets anders onverwachts. Want als zou blijken dat alles keurig klopt volgens de theorie, dan zijn we voorlopig uitgeëxperimenteerd. Het volgende niveau waarop men dan iets interessants zou kunnen vinden, is alleen bereikbaar met een versneller zo groot als onze melkweg.

quote:

Demonfreak schreef op maandag 03 maart 2008 @ 15:27:
Ik blijf m'n twijfels hebben, het is allemaal theorie. Een mini zwart gat, hoe mini het ook mag zijn, vreet meer materie op dan het via hawking straling weer uitzend. Je mag toch aannemen dat zo'n klein zwart gat dezelfde aspecten heeft als z'n grotere broers in het heelal. Anders zou het geen zwart gat zijn.
Juist omdat het allemaal theorie is vraag ik me af wat het noodplan is, als blijkt dat het ontstane zwarte gat NIET verdampt....?

Dat er niks gebeurt is de praktijk! Zoals al zo vaak gezegd, botsing in de LHC zijn niet anders dan botsingen van hoog energetische kosmische straling met de aarde atmosfeer, iets wat dagelijks met redelijk grote frequentie overal ter wereld gebeurt (zie http://en.wikipedia.org/wiki/Cosmic_radiation, bij 1 TeV is de event rate ongeveer ~1 per vierkante meter per uur). Aangezien we na dit 5 miljard jaar ter verduren gekregen te hebben nog steeds gaan ongecontroleerd groeiend zwarte gaten om onze oren hebben vliegen, is het veilig aan te nemen dat ook in de LHC dergelijke zwarte gaten zullen ontstaan. Dat is simpel weg een empirisch waargenomen feit en daar komt helemaal geen theorie aan te pas. Jij maakt je 's ochtends als je een glas melk inschenkt toch ook geen zorgen of er in je glas een zwart gat ontstaat?

Waarom niet? Niet omdat de theorie zegt dat dat niet kan, maar omdat in de geschiedenis van glazen inschenken nog nooit is gebeurt!

quote:

El Cid schreef op maandag 03 maart 2008 @ 15:39:
Volgens mij hopen sommige natuurkundigen dat het Higgs-deeltje helemaal niet gevonden wordt. Liever zien ze een falsificatie van het standaardmodel, of iets anders onverwachts. Want als zou blijken dat alles keurig klopt volgens de theorie, dan zijn we voorlopig uitgeëxperimenteerd. Het volgende niveau waarop men dan iets interessants zou kunnen vinden, is alleen bereikbaar met een versneller zo groot als onze melkweg.

Man hoopt in ieder geval iets interessanters te vinden dan alleen maar het Higgs-deeltje en verder niks. Dit laatste is namelijk het wetenschappelijke worst case scenario, want zonder duidelijke experimentele indicatie zal het in de toekomst moeilijk worden een grotere versneller gefinancierd te krijgen om te zoeken naar "nieuwe fysica".

Dat er nieuwe fysica moet zijn staat vast. Zo geeft het standaard model geen adequate verklaring voor de (zeer kleine) massa van de neutrino's. Het beste verklarend model hiervoor heeft correctietermen op het standaard model, die met LHC mogelijk waargenomen kunnen worden. Worden ze dat niet dan is het moeilijk te verantwoorden een grotere versneller te bouwen op jacht naar deze termen, omdat niet duidelijk zal zijn of deze gevonden zullen worden.

Het hoogste op het verlanglijstje van eventueel waar te nemen effecten zijn echter supersymmetrische partner deeltjes van de standaard model deeltjes. Aangezien dit de meest natuurlijk extensie van het standaard model is en dat deze deeltjes moeten bestaan voor allerhande quantum gravitatie theorieen. (zoals stringtheorie, maar in het algemeen alle theorieen die als lage energie limiet supergravitatie hebben.)

quote:

Demonfreak schreef op maandag 03 maart 2008 @ 15:27:
Juist omdat het allemaal theorie is vraag ik me af wat het noodplan is, als blijkt dat het ontstane zwarte gat NIET verdampt....?

Dank, Trias, voor het duidelijke antwoord op mijn vraag.

Noodplan? Plan B bedoel je? Dit is het doemscenario vanuit mijn (nogal simplistische) denkwijze.

Het zwarte gaatje heeft massa en trekt dus niet alleen aan, maar wordt zelf ook aangetrokken. Door de Aarde dus. Het wordt, net als elk object op Aarde dat massa bezit, richting de kern van de planeet getrokken.

In tegenstelling tot een zandkorrel ondervindt het gat geen noemenswaardige weerstand. Het vreet zich immers hongerig een weg naar beneden. De druk neemt toe, er komen steeds meer atomen binnen het bereik van een gat dat zelf steeds zwaarder wordt en steeds harder begint te zuigen.

De kern van de Aarde wordt van binnenuit opgezogen. En dat in een steeds versnellend tempo. Uiteindelijk zakken we met aardkorst en al in het zwarte gat. Dat zich vervolgens langzaam maar zeker richting Jupiter of de Zon zal gaan bewegen.

Maar hopen dus dat ze een 'containment field' a la Star Trek klaar hebben staan om het gat in bedwang te houden.

quote:

Demonfreak schreef op maandag 03 maart 2008 @ 15:27:
Ik blijf m'n twijfels hebben, het is allemaal theorie. Een mini zwart gat, hoe mini het ook mag zijn, vreet meer materie op dan het via hawking straling weer uitzend. Je mag toch aannemen dat zo'n klein zwart gat dezelfde aspecten heeft als z'n grotere broers in het heelal. Anders zou het geen zwart gat zijn.
Juist omdat het allemaal theorie is vraag ik me af wat het noodplan is, als blijkt dat het ontstane zwarte gat NIET verdampt....?

Er zijn drie mogelijkheden:
a: er gebeurt niets.
b: we zitten voor eeuwig met een klein zwart gat opgescheept
c: er is niets meer om ons zorgen over te maken

geen enkel probleem dus lijkt mij.

quote:

Btree schreef op maandag 03 maart 2008 @ 16:22:
[...]

...
De kern van de Aarde wordt van binnenuit opgezogen. En dat in een steeds versnellend tempo. Uiteindelijk zakken we met aardkorst en al in het zwarte gat. Dat zich vervolgens langzaam maar zeker richting Jupiter of de Zon zal gaan bewegen.
...

Waarom zou zo een zwart gat naar een andere positie dan de baan van de aarde gaan? Aangezien het nog steeds het gewicht van de aarde heeft (dus zelfde zwaartekracht dan de aarde), zelfde positie als de aarde heeft (want gemaakt hiero), en zelfde snelheid als de aarde (want, snelheid verdwijnt niet zomaar, en er is geen externe kracht op het AardeZwarteGat om het langzamer om de zon te laten draaien).

Verder: Zoals al vaak genoeg gezegt: Als ze in de natuur geen vernietigende krachten hebben (lees antmosfeer), waarom dan wel in een lab?

Hmmm... er is volgens mij alleen nog maar de theorie dat die mini-zwarte gaten ook in de atmosfeer gemaakt worden - niet bewezen, volgens mij.

Zou het niet zo kunnen zijn dat de omstandigheden daar NIET voor zwarte gaten zorgen? Vanwege redenen/omstandigheden die we nu nog niet snappen? Stel nou (en ik fantaseer even wat onzin, maar laat mij maar even) dat die zwarte gaten allerisch zijn voor water, of bang voor licht, en zich dus door nog onbekende redenen er zich geen zwarte gaten laten vormen in de atmosfeer?

Er wordt geroepen dat die LHC veilig is, omdat er niets anders gebeurt dan wat er in de atmosfeer ook gebeurt. Sowieso zijn die zwarte gaten in de atmosfeer volgens mij niet aangetoond; daarnaast zal de situatie binnen die LHC anders zijn dan in de atmosfeer - luchtdruk, vochtigheid, componenten, licht.

Nou maak ik mij geen zorgen, ik geloof ook wel dat er weinig zal gebeuren dat er niet van nature uit al gebeurt, maar ben niet overtuigd door het argument dat ervoor gebruikt wordt.

quote:

vanaalten schreef op dinsdag 04 maart 2008 @ 07:54:
Hmmm... er is volgens mij alleen nog maar de theorie dat die mini-zwarte gaten ook in de atmosfeer gemaakt worden - niet bewezen, volgens mij.

Het is uberhaupt slechts theorie dat er in de LHC mini-zwarte gaten kunnen ontstaan. (Theorie is zelfs een sterk woord. Het is eerder een combinatie van een heleboel speculatie en nog meer wishful thinking.)

quote:

Zou het niet zo kunnen zijn dat de omstandigheden daar NIET voor zwarte gaten zorgen? Vanwege redenen/omstandigheden die we nu nog niet snappen? Stel nou (en ik fantaseer even wat onzin, maar laat mij maar even) dat die zwarte gaten allerisch zijn voor water, of bang voor licht, en zich dus door nog onbekende redenen er zich geen zwarte gaten laten vormen in de atmosfeer?

Er wordt geroepen dat die LHC veilig is, omdat er niets anders gebeurt dan wat er in de atmosfeer ook gebeurt. Sowieso zijn die zwarte gaten in de atmosfeer volgens mij niet aangetoond; daarnaast zal de situatie binnen die LHC anders zijn dan in de atmosfeer - luchtdruk, vochtigheid, componenten, licht.

Voor zulke hoog energetische processen zijn microscopische grootheden zoals luchtdruk, luchtigheid, etc. volledig irrelevant. Het experiment is er een zoals zo velen. Het recreëert eenvoudig weg omstandigheden in een lab, die ook in de natuur voor komen. Dit doet men al jaren met allerlei omstandigheden. In veel gevallen worden er veel exotischere situaties gecreëerd. (Zo zal het in de natuur zelden gebeuren dat een perfect silicium kristal naar 4K gekoeld wordt om vervolgens met een laser beschoten te worden. Om zomaar een willekeurig tabletop experiment te noemen die je op een willekeurige uni kan doen.) In deze context was het creëren van Bose-Einstein condensaten (nobelprijs 2001) een veel riskantere onderneming. Daar werd een situatie gecreeerd die naar ons weten sinds het vroege heelal (en misschien in compacte object) niet meer in de natuur voor is gekomen.

Sowieso is een stabiel mini-zwart gat niet echt iets om je zorgen over te maken. Een wezen manifisteert het zich gewoon als een relatief zwaar deeltje, dat niet al te veel interacties aan kan gaan. Het proces waar jullie je zorgen over maken (directe botsing met een ander deeltje) is zo on waarschijnlijk, dat het uberhaupt een eeuwigheid zou duren voordat dergelijk zwart gat een redelijk mass heeft opgebouwt. (Hierbij moet je denk aan, miljoen zo niet miljarden jaren om aan de 1 gram te komen. Op die tijdschaal hebben we hele andere zorgen) Dit komt omdat materie zo onwaarschijnlijk leeg is. Verhelijk het met een knikker die je door ons zonnestelsel schiet. De kans dat deze knikker uberhaupt een planeet raakt is nog steeds aanzienlijk groter dan dat zo'n zwart gat als het door materie heen beweegt daadwerkelijk een ander deeltje raakt.

een stabiel mini-zwart gat is toch wel een probleem alles wat binnen de Schwarzschildradius bevind zal worden opgeslokt. Wikipedia: Schwarzschildradius
Het is onmogelijk om een stabiel zwartgat op te heffen.
Het grootste probleem bij een zwartgat is dat de ruimte dusdanig gekromt is waardoor binnen bepaalde afstand ontsnappen onmogelijk is.

quote:

leuke gast schreef op dinsdag 04 maart 2008 @ 12:42:
een stabiel mini-zwart gat is toch wel een probleem alles wat binnen de Schwarzschildradius bevind zal worden opgeslokt. Wikipedia: Schwarzschildradius

Nou is die radius gelukkig niet zo groot. Volgens de post van Trias gaat het om een gat van ongeveer 1000 waterstofatomen, ofwel 10^-24 kg. Volgens de formule voor die radius kom je dan uit op 1.5*10^-51meter.
Ter vergelijk: de atoomstraal van waterstof is ongeveer 37*10^-12 meter, dus die Schwarzschildradius is een paar factoren kleiner.

rekenfouten voorbehouden

ongeacht deze straal zo klein is, het blijft een zwart gat. Alles wat zich binnen deze straal bevindt onder vindt het 'point-of-no-return'. Omdat deze straal zo klein is zal het enige tijd duren dat het gat groeit. Het is een kwestie van tijd dat deeltjes zich binnen straal zullen begeven. Maar eenmaal binnen deze straal dan kunnen ze er niet meer uit kunnen. De energie zal enkel toenemen, en de ruimte verder krommen. de Schwarzschildradius zal toenemen.

quote:

leuke gast schreef op dinsdag 04 maart 2008 @ 12:42:
een stabiel mini-zwart gat is toch wel een probleem alles wat binnen de Schwarzschildradius bevind zal worden opgeslokt. Wikipedia: Schwarzschildradius
Het is onmogelijk om een stabiel zwartgat op te heffen.
Het grootste probleem bij een zwartgat is dat de ruimte dusdanig gekromt is waardoor binnen bepaalde afstand ontsnappen onmogelijk is.

zie ^^.

De Schwarzschild straal van een zwart gat (volgens klassieke berkenningen) van een dergelijk zwart gat ongeveer 10^-16 plancklengte! Ten opzichte van een atoom is dat nog ongeveer dan de grootte van een atoom t.o.v. het zichtbare heelal!.

Als je de berekenning van de straal neemt die uberhaupt deze zwarte gaten voorspeelt. Dan is in feit op die lengte schalen de plancklengte grootter (namelijk ongeveer 1 /TeV ~ 10^-19 m). Of te wel dan is zo'n heeft zo'n zwart gat een straal van de orde 10^-35 m zo'n 20 ordes van grootte kleiner dan een proton. (of te wel tov een proton ongeveer de grootte van een proton tov Amsterdam!)

quote:

leuke gast schreef op dinsdag 04 maart 2008 @ 13:34:
ongeacht deze straal zo klein is, het blijft een zwart gat. Alles wat zich binnen deze straal bevindt onder vindt het 'point-of-no-return'. Omdat deze straal zo klein is zal het enige tijd duren dat het gat groeit. Het is een kwestie van tijd dat deeltjes zich binnen straal zullen begeven. Maar eenmaal binnen deze straal dan kunnen ze er niet meer uit kunnen. De energie zal enkel toenemen, en de ruimte verder krommen. de Schwarzschildradius zal toenemen.

Je beseft hopelijk dat binnen de SR van een zo'n klein ZG bevinden, niet heel veel betekenis heeft voor deeltjes die 10^20 keer groter dan het zwarte gat zijn?

Trias wijzigde dit bericht 04-03-2008 13:49 (24%)

een stabiel mini-zwart gat is toch iets anders dan een proton. de ruimte in een mini zwartgat maakt een juist de gevaarlijke kromming. Dat het klein van omvrang is, geeft geen aanleiding dat het proces omkeerbaar is. Het is een kwestie van tijd dat de energie van het minigat toe zal nemen.
Of bestaat er een methode om de kromming van de ruimte in deze toestand op te heffen?

quote:

leuke gast schreef op dinsdag 04 maart 2008 @ 13:55:
een stabiel mini-zwart gat is toch iets anders dan een proton. de ruimte in een mini zwartgat maakt een juist de gevaarlijke kromming. Dat het klein van omvrang is, geeft geen aanleiding dat het proces omkeerbaar is. Het is een kwestie van tijd dat de energie van het minigat toe zal nemen.
Of bestaat er een methode om de kromming van de ruimte in deze toestand op te heffen?

Nee, door de extreem klein afmeting is de kans dat de massa van het zwarte gat per tijds eenheid extreem klein. Het zou goed kunnen (heb geen zien om het uit te rekenen.) dat de kans groter is dat de microscopische zwarte gat een macroscopisch zwart gat treft, dan dat het ooit in massa zal verdubbelen.
Of te wel het groeien van dergelijke zwarte gaten is niet iets, waar je op enig zinnige tijd schaal rekening mee hoeft te houden.

Het mini zwart gat bevindt zich midden in de LHC. Precies in de LHC waar continue gericht een straal van deeltjes op de desbetreffende plek wordt afgeschoten. De kans dat materie dus hiermee inraking komt is in deze situatie een stuk groter.
Waar in de natuur deeltjes door toeval botsen, wordt gebeurd dit in een LHC geforceerd en langdurig. de tref kans is dan een stuk groter.

quote:

leuke gast schreef op dinsdag 04 maart 2008 @ 16:46:
Het mini zwart gat bevindt zich midden in de LHC. Precies in de LHC waar continue gericht een straal van deeltjes op de desbetreffende plek wordt afgeschoten. De kans dat materie dus hiermee inraking komt is in deze situatie een stuk groter.
Waar in de natuur deeltjes door toeval botsen, wordt gebeurd dit in een LHC geforceerd en langdurig. de tref kans is dan een stuk groter.

Waarom zou het zou het daar blijven?
1) Het gat zal typisch met een snelheid gecreeert worden. (Dus beweegt het uit zich zelf uit de detector.)
2) Het zwarte gat is nog steeds onderhevig aan zwaarte kracht en zal dus naar gaan vallen en uit de detector bewegen.

Hmm... Als die mini zwarte gaten zo bizar klein zijn en dus zo weinig interactie met andere deeltjes hebben, zouden mini zwarte gaten dan een mogelijke kandidaat zijn voor de missende donkere materie? Aangezien ze wel enige massa hebben (in de orde van een gemiddeld deeltje, toch?) is het is een typische WIMP (weakly interacting massive particle). Bovendien weten we uit metingen van de achtergrondstraling dat er veel processen in het heelal zijn op energieschalen van de LHC of ver daarboven (denk aan quasars, gamma ray bursts, jets van om zwarte gaten draaiende sterren en active centra van sterrenstelsels). Daarbij zouden misschien heel veel mini zwarte gaten geproduceerd kunnen worden.

quote:

Sandalf schreef op woensdag 05 maart 2008 @ 15:06:
Hmm... Als die mini zwarte gaten zo bizar klein zijn en dus zo weinig interactie met andere deeltjes hebben, zouden mini zwarte gaten dan een mogelijke kandidaat zijn voor de missende donkere materie? Aangezien ze wel enige massa hebben (in de orde van een gemiddeld deeltje, toch?) is het is een typische WIMP (weakly interacting massive particle). Bovendien weten we uit metingen van de achtergrondstraling dat er veel processen in het heelal zijn op energieschalen van de LHC of ver daarboven (denk aan quasars, gamma ray bursts, jets van om zwarte gaten draaiende sterren en active centra van sterrenstelsels). Daarbij zouden misschien heel veel mini zwarte gaten geproduceerd kunnen worden.

1) Ze zijn niet stabiel. Zoals gezegd de verwachting is dat dit soort zwarte gaten vrijwel instantaan weer verdampen. Als je ze aan zou willen voeren als WIMP kandidaat dan moet je met een goede reden komen waarom je denkt dat deze mini zwarte gaten niet gelijk zouden verdampen.

2) Dit soort kleine zwarte gaten zouden nog steeds gevormd moeten worden door hoog energetisch processen. Dit betekend dat als ze "laat" gevormd zijn ze afkomstig zijn uit de barionische component van de totale energie. Het is bekend dat deze component lang niet genoeg is om de donkere materie te verklaren. (Dit is te meten aan de hand van waargenomen H/He/Li verhoudingen en modellen voor nucleosynthese.)
Dus zelfs als ze al stabiel waren, dan nog kunnen ze nooit alle donkere materie verklaren.
(Bovenstaand is een heel grof argument, nog overtuigender is mischien dat slecht een hele kleine fractie van de totale energie aanwezig is in de vorm van hoog energetische straling.)

Dus al met al kunnen dit soort minizwarte gaten de donkere materie niet verklaren.

Overigens wordt er wel soms rekening met iets grotere zwarte gaten, met massa van de orde een 10 iljoen kg. Deze zwarte gaten hebben een verwachte levensduur van ongeveer de leeftijd van het heelal . Er zijn kosmologische modellen die suggereren dat dit soort zwarte gaten tijdens inflatie gevormd kunnen worden. Dit soort zwarte gaten zouden een (component) van de donkere materie kunnen vormen.

Om eerlijk te zijn, ik weet helemaal niet of er een mini black-hole zal ontstaan. Ik probeer enkel duidelijk te maken dat de wetenschap niet weet wat er gaat gebeuren. Het zou best kunnen gebeuren dat dit voor wat nadelige gevolgen zou kunnen betekenen.Heeft men in deze situatie ook rekening gehouden met gravitatie golven, en quantum verstrengeling of superpositie van deeltjes.
Ik vind dat bij een experiment van deze schaal men eerst moet nadenken over andere theorieen die veel belangrijker zijn. Zoals benoemd.

quote:

leuke gast schreef op zondag 09 maart 2008 @ 17:40:
Om eerlijk te zijn, ik weet helemaal niet of er een mini black-hole zal ontstaan. Ik probeer enkel duidelijk te maken dat de wetenschap niet weet wat er gaat gebeuren. Het zou best kunnen gebeuren dat dit voor wat nadelige gevolgen zou kunnen betekenen.Heeft men in deze situatie ook rekening gehouden met gravitatie golven, en quantum verstrengeling of superpositie van deeltjes.
Ik vind dat bij een experiment van deze schaal men eerst moet nadenken over andere theorieen die veel belangrijker zijn. Zoals benoemd.

Trias heeft al enkele malen aangegeven dat dezelfde processen waarbij mini zwarte gaten gevormd kunnen worden in LHC al lang in de bovenste lagen van de aard atmosfeer plaatsvinden.Dan kun je wel iedere keer blijven roepen dat het onverantwoord is, maar dat is dus gewoon niet het geval.
Als jij kunt vertellen wat de gevaren van quantum entanglement, gravitatie golven en superpositie van deeltjes zijn, be my guest

blobber wijzigde dit bericht 10-03-2008 01:45 (9%)

Inderdaad, ze hebben geen enkel idee wat er precies gaat gebeuren (daarom doen ze het, duh), maar hetgeen wat ze doen gebeurt ook al in de hogere lagen van de atmosfeer. Het risico is dus 0.

Enig risico wat er is is dat het ding stuk gaat, dan is het zeer zonde van het geld.

quote:

leuke gast schreef op zondag 09 maart 2008 @ 17:40:
Ik vind dat bij een experiment van deze schaal men eerst moet nadenken over andere theorieen die veel belangrijker zijn. Zoals benoemd.

En waarom ga jij er, in vredesnaam, met je leeghoofdige arrogantie er van uit dat dit niet is gebeurt?

Sinds de aankondiging van de bouw van de LHC gaan er letterlijk duizende hoge-energie fysici helemaal los op speculaties van wat er allemaal niet eventueel in de LHC zou kunnen gebeuren. Dus ik stel voor dat de volgende keer dat je wilt roepen ze hadden eerst moeten kijken of ..., je eerst eens hier kijkt of ze dat toevalig nog niet hadden gedaan